Yurdumuzun ve milletimizin büyümesi ve yükselmesi, köylerimizin büyümesine, art-masına ve yükselmesine bağlıdır. Bunu he-pimiz biliyoruz; fakat herhangi bir işin ba-şında iken bu bildiklerimizi tatbik etmiyo-ruz.

*^**

  Bizde köycülüğe resmî teşkilât haricinde ilk olarak merhum Türk Ocağı başlamıştır. Ocaklar muhtelif yerlerde köycülük tecrü-beleri yaptılar, kısmen de muvaffak oldu-lar. Fakat bu muvaffakiyetleri ummanın yanında bir katre bile değildir. Ocak, köy-cülüğü daha ziyade bir gösteriş, lüks veya süs mevzuu gibi telâkki ederdi. Bu daha zi-yade bir köycülük sevgisi gösterişinden i-baretti. Bu arada bilhassa yapılması unu-tulmayan dispanser açmak, köy hastaları-na bakmak ve ilâç dağıtmaktan ibaret ka-lırdı. Şüphesiz bir derdi ve acısı olan insan-ların şükran ve minneti daha kolay ve daha çabuk kazanılır. Ocak da gönüller fatihi ol-mak için bu yoldan işe başlamıştı.

  Köycülükte bu da lâzım olabilir, fakat köy-lülerin maddî ıstırapları, köylerin derin ka-ranlıkları, sefaletleri, yoksullukları yanında cüce kalır. Devlet teşkilâtında köycülük a-dımını ilk önce atan Dahiliye Vekâletidir.

  Köy kanunu, bu yoldu ele gelen ilk gönül alıcı eserdir. Bundan sonra teşkilât saha-sında köycülük gelir. Fakat buna da köycü-lük demekten ziyade nahiyecilik demek doğru olur. Çünkü, esas itibariyle diğerleri-ne ve eskilere tamamen benzeyen yukarı-dan inme bir teşekküldür. Kazadan nahiye-ye iniyor ve tam teşkilli nahiyeler yapmak-la uğraşıyor. Bu hareket de şeklen köycü-lük gibi görünürse de asıl ve esas itibariyle aynı prensibin eseri değildir. Yurdumuzun kurtuluşu köylerimizin kurtuluşuna bağlıdır. Şu halde birinci vazifemiz köylerimizi kur-tarmak ve yükseltmektir. Büyük Türkiye'-yi köyler yaşatacak, köyler yükseltecek-tir.

***

  Bu temelleri sağlamlaştırdığımız derecede içtimaî bünyemiz kuvvetlenir. Devlet şekli-miz tunçlaşır. Ancak o zaman ileriye doğru tam bir iman ile bakabiliriz.

***

  Bize göre her şeyden önce ve her şeyin üstünde düşünülecek mevzu köylerimizdir. Fertlerden cemiyetlere ve nihayet hükü-mete kadar herkes, hor zümre ve her te-şekkül kendinde gördüğü büyük, küçük her cehdi ve her kuvveti köylerimiz için harca-maya, köylümüzün refahı için müesseseler teşkiller yapmaya mecburdur.