3

Şükrullah 790 ( 1388) yılında doğdu^[1] . Behcetüttevârîh'in başlangıcında söylediğine göre babası «Sehâbeddin Ahmed», dedesi de «Zeyneddin Zeki»^[2]. Şükrullah, Behcetüttevârîh'te dedesi için «asrının biricik imamı» diyor.

Şükrullah'ın nereli olduğunu kat'î olarak bilmiyoruz. Eserlerinde buna dair bir şey söylemediği gibi Şükrullah hakkında malûmat veren kaynakların en eskileri olan Şakayik^[3] ve Tâcüttevârîh^[4] te de nereli olduğu bildirilmiyor. Kâtib Çelebi ise «Şehâb Ahmed oğlu Rûmlu Şükrullah» diye kaydediyor^[5] . Sicill-i Osmânî müellifi Mehmed Süreyya Bey nereli olduğundan bahsetmiyor^[6] . Bursalı Tahir Bey ise Amasyalı ve Yar Ali ile kardeş çocukları olduğunu söylüyorsa da^[7] kaynak göstermiyor. Babinger de Tahir Beyden alarak Amasyalı ve Yar Ali ile kardeş çocuğu olduğunu tekrarlıyor^[8].

[1] 861 muharreminde (1456 sonu) yazmağa başladığı Behcetüttevârîh'in başlangıcında yaşının 70'i geçtiğini söylüyor. Behcetüttevârîh'in sonunda 22 yasından beri Osman Oğullarına dua ile meşgul olduğunu, yani onların hizmetinde bulunduğunu ve 22 yaşından bu kitabı yazdığı tarihe kadar 51 yıl geçtiğini söylüyor. Demek ki kitabı 73 yaşında bitirmiştir. İleride de göstereceğimiz Üzere kitap 863 (1458-1459) te bitmiştir. Şu halde 861 de yaşı 70 i geçen yani 71 yaşında bulunan Şükrullah'ın 863 te 73 yaşında bulunması ve bu hesaba göre de 790 ( 1388 ) da doğmuş olması gerekir.

[2] Şakayik tercümesinde (s. 114) metnin dışında, Şükrullah'ın babasının adının «Ahmed» olduğu bazı büyük bilginlerin yazılarına dayanılarak söylenmektedir. Fakat bu bilginlerin adı zikrolunmuyor.

[3] Şakayik tercümesi, 114-115.

[4] Hoca Sadeddin, Tâcüttevârîh, II, 452.

[5] Keşfüzzünûn, I, 205. «Rûm» sözünün mânâsı kat'î olarak belli değildir. Anadolu ve Rumeli ile birlikte bütün Türkiye mânâsına geldiği gibi yalnız «Anadolu» ve «Amasya ve Tokat çevresi» mânâsına da gelir. Netekirn Şükrullah. Çelebi Sultan Mehmed çağını anlatırken şöyle diyor: «Ansızın Rum'da yani Amasya, Tokat ve yörelerinde karışıklıklar, kargaşalıklar oldu» ).

[6]Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî, III, 154.

[7] Mehmed Tahir, Osmanlı Müellifleri, I, 332.

[8] Babinger, Die Gesehichtsschreiber der Osmanen und Ihre Werke, 19.