Erkek düşünüyor: Kızı büsbütün bırakıp gidebilir mi? Hayır! Öyleyse ne yapmalı? Kafasını yoruyor... Bir çare arıyor... Ve kıza teklif ediyor: "Seninle kardeş olalım!".. Kızın gözlerinde bir şahlanış var... Kabul ediyor... Ve ertesi gün antla, yeminle kardeş olmağa karar veriyorlar...

Erkek sarsılmıştır... Kızın sesi sertleşiyor... Gözleri yıldırımlaşıyor... Ve aynı merakla beklediği sözü söylüyor: "Söylediğin kadar sevseydin hiç kardeşliğe razı olur muydun?"...

Erkek engin bir şiir dinlemiş gibi ürperiyor... Ve kız büsbütün şiirleşiyor... Erkek şaşkın...."Fakat sen nişanlısın" diye mırıldanıyor,.. Kız: "Seven için bu bir engel midir?" diye cevap veriyor... Ve... Erkek çileden çıkıyor...

 Erkek bitkin... Kız yorgun, fakat sevinçli,.. Erkeği kamçılıyor... İstiyor ki cesaretini işittiği erkek yine cesur olsun...

Ve Kendisim esir etsin...

Erkek teklif ediyor: "Peki, diyor bu son görüşmemîzdir. Beni yalnız bırakmadan önce bana bir hâtıra ver. Bu hâtıra senin saçlarını öperken duyacağım baygınlık olsun!"... Kız, fettan cevap veriyor: "Benim saçlarımı ancak hayat arkadaşım olacak erkek öpebilir"... Erkek yeniden sarsılıyor... Peki, diyor, öyleyse sana son defa olarak elimi uzatıyorum. Vereceğin elîni dudaklarıma' götürmeye müsaade edeceksin değil mi ?"... Kız kahpeleşiyor: "Benim elimi ancak hayat arkadaşım olacak erkek öpebilir... Hatta... Benim ayaklarımın altında ölmek saadeti de yine, ancak ona aittir!"... Erkekkızıyor... Kızı kendisine doğru çekiyor... saçlarını öpüyor... Fakat kız çevik ve kuvvetlidir... Erkeğin elinden kurtuluyor... Koşarak gidiyor... Ve erkek... Dönemeçte kız kayboluncaya kadar ona bakıyor...