[Gök Yeleli Bozkurt]

Büyük Türkçü, Atsız Atamız'ın kardeşi Nejdet Sançar Beğ, 22 Şubat 1975'te Tanrıdağı'na uçtu. Ölüm yıldönümüne iki gün olmasına rağmen, Ergenekon ırkdaşımız madem şimdiden Nejdet Sançar Beğ'in 31'inci ölüm yıldönümüyle ilgili başlık açmış. Biz de şimdiden büyük Türkçüyü saygı ve özlemle yadediyoruz.

Ulu Türkçü Nejdet Sançar Beğ, Ruhun şad, mekanın uçmak olsun..

Türk Irkı Sağolsun!

Atsız Atamız'ın Nejdet Beğ'in uçmağa varışı münasebetiyle yazdığı makalesi:

NEJDET SANÇAR (1910-1975)



Nejdet Sançar öldü demek, Türkçülük cephesi en iyi savaşan tümenini kaybetti demektir. Bu boşluğu ve ön saflardakilerin yıpranmışlığından doğan açığı; ikinci, üçüncü sırada hedefe doğru yürüyenler dolduracak, yürüyüşe bir an bile ara verilmeyecektir.
Gerçek insan için hayat, savaştır. Biz bu dünyaya hayvanlar gibi zevketmeye değil, bir görev yapmaya geldik. Bu görev, dirliğimiz boyunca, son günümüze ve gücümüze kadar sürecek Türkçülük savaşıdır. Ölenleri toprak ananın kucağına, tarihin şeref yaprağına, Tanrı'nın esirgenliğine bırakarak Kızılelma'ya doğru ilerlemek olan Türkçülük savaşı..

Nejdet Sançar böyle öldü. Öldüğü gün, yazı makinesinde, ikinci ve geniş basımını hazırlamakta olduğu "Tarihte Türk-İtalyan Savaşları"nın bir sayfası takılıydı.

Belki kimsenin bilmediği acılar içinde yaşayan, yoksulluk devirleri geçiren Nejdet Sançar'ın kaybı benim için bir kardeş kaybından daha ileri, bir ülküdaş kaybetmenin ızdırabıdır.

Afşın, Nejdet Sançar'a karşı sırayı bozduğu gibi, Sançar da bana karşı sırayı bozdu. En büyük kanun ölüm sıra diye bir şey dinlemiyor.

İkinci, üçüncü saftakiler ilerdeki yerlerini çabuk alsınlar. Zaman çok azaldı.

Artık yalnız kaldığımız zamanlardaki bazen ciddi ve kederli, bazen şaka ile karışık konuşmalar bitti. Şimdi ben ona arasıra içimden hitap ediyor, fakat cevabını alamıyorum.

Şu satırları, 1944 davasında Sançar'ın yaptığı savunmanın son cümlesiyle bitireyim:

Türk Irkı Sağolsun!..


Ötüken Dergisi, 11 Mart 1975