[Süyünbike]

Ulu Önder'in 1933'te işaret ettiği parçalanma 1990'lı yıllara gelindiğinde gerçekleşmiş; eski SSCB'nin dağılması sonucunda dünya yeni bir denge arayışıyla yüz yüze gelmiştir. Bunun sonucunda da yıllardır esaret altında bulunan kardeş Türk Cumhuriyetleri birer birer bağımsızlıklarını ilan etmişlerdir.

Tam bu noktada Türkiye'nin “ne yapacağını bilmesi” önem kazanmıştır. Zira, kurulan bu yeni Cumhuriyetlerin herkesten çok bizi yakından ilgilendiren yönleri vardır ve onlar bizim “dili bir, inancı bir, özü bir” kardeşlerimizdir. Ulu Önder'e göre, “Buna hazır olmak gerekliydi” ve bu kuşkusuz “o günü susup beklemek değildi”.

Ne yazık ki, millet olarak böyle bir gelişmeye tam anlamıyla hazır olduğumuz söylenemezdi. Bunu bugün daha iyi görebiliyoruz. Oysa, Atatürk “hazırlanmak lazımdır” diyor, ve “milletler buna nasıl hazırlanır?” sorusunu yönelterek, nasıl hazırlanacağımızın adeta yol haritasını çiziyordu:

“Manevi köprülerini sağlam tutarak. Dil bir köprüdür... İnanç bir köprüdür... Tarih bir köprüdür... Köklerimize inmeli ve tarihimizin içinde bütünleşmeliyiz. Onların bize yakınlaşmasını bekleyemeyiz. Bizim onlara yakınlaşmamız gerekli...”
Kim bilir, bu sözler söylendiği günlerde pek çoğu için sadece bir hayal gibi görünüyordu. Belki de öyle olmasa, geçen bunca yılda devlet ve millet olarak bu gelişmelere daha geniş kapsamlı hazırlanmamız mümkün olacaktı.

Fakat, bizler gerçekleri ancak yaşadıkça anlayabiliyoruz. Anladıkça da geleceği bu kadar isabetle kestirebilen ve ana hatlarıyla çözüm yollarını gösterebilen bir Öndere sahip olmanın ayrıcalığını hissediyoruz.

NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE
.