|
CAGDAS NINNI!
Ne zaman ki bir çocuk kundakta öksüz kalır
Gün vakitsiz kararır yıldızlar göksüz kalır
Ne olur büyümeyin çocuklar
Oyunsuz oyuncaksız
Salıncaksız kucaksız
Anlamsız kavgaların gölgesinde ansızın
Kirlenmesin berrak bakışlarınız
Buz tutmasın yüzünüzde yıldızlar
Gözleriniz alışmasın karanlığa
Ne olur büyümeyin çocuklar
Ne olur büyümeyin çocuklar
Yıllar geri vermez aldıklarını
Yollar geri getirmez
Ufuklarda tükenir hayatın albenisi
Ölüm göz kırpar bulutların ardından
Taşıdığı baştan utanır ayak
Çaresizlik çare olur
Ne olur büyümeyin çocuklar
Ne olur büyümeyin çocuklar
Büyüyüp katılmayın kavgasına hayatın
Günahla tanışmasın o berrak elleriniz
Gülücüklerinizi çalmasın şeytan
Uykusuz sabahlanan gecelerin ardından
Bakacaksa dünyaya yorulan gözleriniz
Sebepsiz telaşlarda harcanacaksa zaman
Firavun mumyasına dönecekse yüzünüz
Ne olur büyümeyin çocuklar
Ne olur büyümeyin çocuklar
Büyür gözlerinizde öfkeniz
Yumruklarınız sıkılı durur
Sığmaz küçücük yüreğiniz beton yığınlarına
Ufkunuzdan güneşi çalar bu şehir
Kirli gölgelerle dolar bu şehir
Soluğunuz donar ıssız kaldırımlarda
Ne olur büyümeyin çocuklar
Ne olur büyümeyin çocuklar
Ten genişler boy uzar
Lakin yürek daralır
Issız kalabalıklarda çiğnenirse gölgeniz
Bölerse uykunuzu bu soluksuz çığlıklar
Yoran olmaz düşünüzü
Umudunuz yetim kalır
Ne olur büyümeyin çocuklar
Ne olur büyümeyin çocuklar
Ayaklarınız toprağa
Saçlarınız rüzgara hasret
Çiçekleriniz saksılarda küskün
Kuşlarınız kafeslerde suskun
Ne olur büyümeyin çocuklar
Büyürseniz bizlere benzersiniz
Ne olur büyümeyin çocuklar
Acıyın bize.
TALAT
NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
__________________
|