[Cx GOKTURK Cx]

2 HISSE

ISTIQLAL

1

Zeruret görmedim tesadüf qeder
Meqsede yönelir bu bassiz axin.
Menden rica etdi bir vetensever
Yazim davamini men "Gülüstan"in.

Yazmisdim men onu düz qirx il qabaq.
O vaxtdan bu yana çox sular axdi.
Arazin suyunda enib qalxaraq
Ürekde beslenen arzular axdi.

Torpaga düsmedi, apardi yeller
Arzu toxumlari sulara düsdü.
Yandi, pörselendi hesret könüller
Yene bu minvalla iller ötüsdü...

"Gülüstan" adice haraydi, haydi
Qulaqlar kar olur biz qisqiranda.
Men onu yazanda sah zamaniydi,
Basqa bir zamandir indi Iranda.

Millet qarsilasdi basqa yasaqla
Cekdi imtahana böcek, quslari
Üsullar deyisdi, geden biçaqla
Gelen, pambiq ile kesdi baslari.

Dünya çalxalandi, sular diruldu
Tersine dolandi esrin mehveri.
Zaman hökm eledi, vaxt hakim oldu
Ayaga qaldirdi qul milletleri.

Qullar silahlandi qezebden, kinden
Ayira bildiler dumandan sisi.
Qovdu agasini memleketinden
Köle Afrikanin köle zencisi.

Göye direk oldu amanim, ahim,
Halalca haqqimiz bizden yan qaçar.
Zencinin bextini açan Tanrim
Bes menim bextimi ne zaman açar?

Yaman uzun çekdi hökmü bu qesdin,
Ayrilib ikiye döndü bir Veten.
"Gülüstan" adlanan bu ifritenin
Kagizi, qelemi nedenmis gören?

O kagiz, o yazi yumdu gözleri
Yanan üreklerde od küle döndü.
Bizim aramizda o günden beri
"Gülüstan" tikanli meftile döndü.

Bas idik, ayaga indi yol olmaq
Bizi derdimize bu gün yad eyler.
Bir vaxt hakim iken dönüb qul olmaq
Bizim bextimize yazilmis meger?

Bir vahid millete, iki hakimin
Dili dogmalasdi... Bu lap ag oldu.
Dogma anamizin sekerden sirin
Bize öyretdiyi dil yasaq oldu.

Hakimler özü de bilirdi askar
Menim öz dilim var, öz tarixim var.
Siz haqqin üzünü boyalayirken
Heqiqet de aydin, yalan da aydin.
Yüz min ermeninin mektebi varken,
Iyirmi milyon Türk? onu qiymadin.

Dininde, törende bizimle birkren
Yasa'ndan sen menim haqqimi sildin.
Dinine düsmeni ezizleyirken,
Sen öz dindasina düsmen kesildin.

Özünden, sözünden qaçaq dilimiz
Islanib üsüdü qarda, çisekde.
Yüksek meqamlarda yasaq dilimiz
Qovulub yasadi kendd?, kesekd?.

Insan olmaq üçün usaq dil açar
Yasaqlar önünde biz dilsiz olduq.
Dil varsa, xalq da var, san-söhret de var
Dil yoxsa, millet yox, heç varliq da yox.

Sorusduq: - Dilimiz yoxsa, biz kimik?
- Farsdan dönmesiniz - dediler bize.
Baxib gözümüzün içine dimdik,
Onlar qesd eledi menliyimize.

Bele "tarixçiler", bele nadanlar
Sizde de, bizde de dürekdir ancaq.
Düsmen olsalar da millete onlar
Hakimi-mütleqe direkdir ancaq.

Firdovsin söz açdi Türk oglu kimi
Efrasiyab adli Alper-Tunqadan.
Meger fars idimi sizin Rüstemi
Döyüse çagiran o böyük xaqan?

Rüstem Zal - Iransa,
Efrasiyab - Turan,
Beleyse, fars olub
Turk ne zamandan?
Meger Türk deyildi menim sahlarim
Esrler boyunca mülki-Iranda?
Bes seni tutmazmi nalem, ahlarim
Meni "farsdan dönm?" adlandiranda?

Türkün zatindadir kisilik, merdlik
O, öz düsmenini vurmaz arxadan.
Türke, Türk dilin? bu düsmençilik
Sizde bir adetdir qalü-beladan.

Tarixe bas vuraq: Bu ag, bu qara
Merdlik mayasiyla yogrulmus babam.
Haqqini tanidib çox haqsizlara
Amma haqsiza da merd olmus babam.

Bezen özümüzü beyenmedik biz
Dedik, filankese gerek oxsayaq.
Yandi öz bagimiz... fikir çesmemiz
Özge baglarini suladi ancaq.

Heç kes incimesin, dedik qoy bizden
Yandiq yad evinde bir çiraq kimi.
"Buyur" deye-deye hörmetimizden
Qonagi eledik evin sahibi.


Bizim böyük-böyük ustadlarimiz
"Xemse"ler bagladi özge dilinde.
Dönüb yadin oldu bizim varimiz
Babam talan oldu öz menzilinde.

Yada abideler ucaldib dedik:
Fehlelik bizimdir, ustaliq senin.
Çox zaman özgeye qulluq eledik
Beyin bizim oldu, eser özgenin.

Nadir de, Qacar da ölkeler aldi
Veten ucalmadi, taxti ucaldi.
Öz dogma elini ayaga saldi
Sahlar bizim oldu, zefer özgenin.

Saldiq özümüzü özümüz gözden
Kül ile oynadiq, el çekib közden.
Ölkeler nur aldi sefeqimizden
Günes bizim oldu, seher özgenin.

Menim servetime cahan göz dikdi
Servetim, dövletim ona gerekdi.
Babam yer sumladi, babam yer ekdi
Zehmet bizim oldu, beher özgenin.

Açdi sinesini bize bu torpaq
Alemi bezeyib lüt olduq ancaq.
Cidirda çapsaq da hamidan qabaq
Hüner bizim oldu, nemer özgenin,
Qizil bizim oldu, kemer özgenin.

Meydan oxusaq da çerxi-dövrana
Bezen özümüzle üzbeüz olduq.
Düsmeni ezsek de merdü-merdana,
Bezen düsmenimiz özümüz olduq.

Zamanin küleyi de esdi hardan?
Uduza-uduza axir udulduq.
Vaxtin axarinda geldi bir zaman
Biz iki hakime dönüb qul olduq.

Ayilin hakimler, dönür bu dövran
Qorxun haqqi gören Allahinizdan.
Tarixi gerçeyi danmayin bari
Sizin çöreyiniz diziniz üstde.
Tarixi ezmiyle yaradanlari
Niye çökdürdünüz bu gün diz üste?

BEXTIYAR VAHABZADE

NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!