|
Atsızcı Bozkurt
Üyelik Tarihi: 13.12.2005
İletiler: 1,081
|
ISTIQLAL
3
"Gülüstan" yarandi duz qirx il evvel
"Sehidler" netice, "Gülüslan" temel.
Azadliq verilmez bilek bir kere
Azadliq alinar, budur dogru yol.
Axi "Gülüstan"dan ta "Sehidler"?
Geden uzun yoldu keçilen bu yol"
Das körpü - vehdetim, das Xudaferin!
Gereksiz daslarin qalagi oldu.
Üstünden bir kimse keçmedi... min-min
Könül hesretinin göz dagi oldu.
Geldi basimiza neler, ay neler,
Gorami aparaq bu derdi qardas?
Bütün bu belalar, bu facieler
Hemen "Gülüstan"dan göyerdi, qardas.
Quzeyde yerini gösterdik yada,
Zorun temelini haqq dese bildi.
Gördük, bizden basqa bu gen dünyada
Bütün ayrilanlar birlese bildi.
Biriyken ikiyik, bu halimizla
Biri-birimize hesret qalmisiq.
Biz hele bu gün de xeyalimizla
Hesretin üstünden körpü salmisiq.
Buna da sükr edib, "tevekkül" - dedik,
Imdadçün hemise üz tutduq göye.
Ele zaman geldi, keçmek istedik
Xeyali körpüden biz, das körpüye.
Das körpü - vehdetim, das Xudaferin!
Gereksiz daslarin qalagi oldu.
Üstünden bir kimse keçe bilmedi
Bölünen bir xalqin göz dagi oldu.
Biri-birimize genden "gel" - dedik
Tanri üz çevirdi ele bil bizden.
O qeder üstünden keçe bilmedik
Körpünü ot basdi qeherimizden.
Iki esrdir ki, o das körpünün
Bu tayinda menem, o tayinda sen.
Sökülüb-dagilir daslar günbegün
Serhed direkleri xebersiz oldu
Bizim qelbimizden keçen körpüden.
Qesbkar qesdini ebedi sanmis
Iki basda duran taglara bir bax.
Çoxu dagilsa da dimdik dayanmis
Birinci tag ile axirinci tag.
O tagin biri men, o biri sensen
Onlar esrlerle dözüb sellere.
Selin zerbesine taglar dözübse,
Ne gelib arzusu bir könüllere?
Bu gün qismetimiz qem-kederdise,
Dünenki birliyim heç unudulmaz.
Çayin altindaki torpaq birdise,
O tayi bu taydan ayirmaq olmaz.
Neçe il evvele qayidaq yene
Dilekler dikeldi, "men varam" - dedi.
Bu böyük dileyin zerbelerine
Serhed direkleri tab getirmedi.
Bu taydan o taya haray qaldirib,
Özüne güvendi bu millet yene.
Demir meftilleri disiyle qirib
Ogullar doladi bileklerine.
Araz öz yoluyla yene axirdi
Hesret divarini o gün asdilar.
Qardaslar qollardan zenciri qirdi
Çayin ortasinda qiicaqlasdilar.
Derdi bogazlayib o gün sevincden
Onlar hönkür-hönkür hey aglasdilar.
Qardaslar agladi o gün doyunca
Soldatlar, serbazlar dehsete geldi.
O günün ertesi Araz boyunca
Tikanli direkler yene dikeldi.
Qovusdu bir günlük bu lay o layla
Bir günlük sevincden ças-bas oldular.
Qardasi qardasdan ayirmasiyla
Soldatla serbaz da qardas oldular.
Ölmedi, o günü gördü Bextiyar
Dedi: - Haqq önünde zor berbad olsun.
Dedi: - Men o günü gördüm, Sehriyar,
Qabaqda isiq var, ruhun sad olsun.
Bu yerde ustadla neçe il evvel
Telefon söhbeti yadima düsdü:
Men ona "gel" - dedim, o mene "gel-gel"
Eller görüsmedi, sesler görüsdü.
"Menden xeber aldi:
- Neçe yasin var?
Yasimi söyledim, dedi:
- Min alqis!
Dedim:
- Neye alqis, ustad Sehriyare
Dedi ki, cavansan, sen mene baxmis.
Arzum göyermedi, keçibdir yasim,
O vüsal gününü sen gör, qardasim".
Getmez agzimizdan o günün dadi
Men gördüm o günü birce gün ancaq.
Basimiz üstünde yene oynadi
Bu tayda "dubinka", o tayda sallaq.
Biz bunu bacardiq...
Ancaq ne faydae
Verdik elimizden yele fürseti.
Tanri bir de ne vaxt, hansi dolayda
Bize verecekdir ele fürsetie
Tarixde neçe yol uduzduq nedene
Zirveye qalxmisdiq, biz niye endik?
Sebrle, tedbirle, ölçüb-biçmeden
Agla güvenmedik, hisse güvendik.
Settar xan, Bagir xan ve Piseveri
Bizimçün her biri diriden diri.
Onlar qehremandi, qehreman, feqet
Tekce igidlikle kar asmir indi.
Uzagi görmeden, tekce cesaret
Arzuya, isteye yol açmir indi.
Onlar ölçmediler uzunu, eni
Tedbir tökmediler, ezab çekdiler.
Tuta bilseydiler günün nebzini
Arzu güllerini derecekdiler.
Qirx il hesret qaldi almana alman
Dövrana baxdilar, vaxta baxdilar.
Onlar qanadlanan arzularindan
Zamanin çiynine qanad taxdilar.
Düsündük derdimiz artdi ilbeil
Vaxtin damarini tuta bilmedik.
Siz: "zaman basqadir, vaxt o vaxt deyil",
Bizse o arzuyla serler dedik.
Istiqlal qazandi quzeyde ölke
Bunu gözlemisdi millet yetmis il.
Bu gün aldigimiz azadliq belke
Bizi biz edecek istiqlal deyil?
Istiqlal qazandiq, kim "oxay" dedi?
Teze belalara biz sine gerdik.
Istiqlal milleti sevindirmedi
Istiqlal qazanib, torpaq itirdik.
Çekdi bu milleti here bir yere
Meqsed - kürsü esqi, amal - menfeet.
O qeder çekisdik, hem firqelere
Hem de bölgelere bölündü millet.
Umdu, nese umdu Vetenden hami
Amma unuduldu memleket derdi.
Kürsüye çatmaqçün biri Agdami
Biri de Susani güdaza verdi.
Bunlar heqiqetdir, ay bedbext, senin
Hansi amal ile qelbin döyündü?
Unudub derdini bütöv Vetenin
Kürsü herisliyi amala döndü.
BEXTIYAR VAHABZADE
NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
__________________
|