[aLbeyaz]

Tarih 16 Nisan 1972... Yer İstanbul...

O dönemin en meşhur dergilerinden solcu çizgideki Hayat Dergisi, Nihal Atsız'a röportaj teklifinde bulunuyor. Atsız'ın bu teklifi kabul etmeyeceğini varsayan dergi yöneticilerinin asıl amacı Türkçülerin fikirlerini savunacak cesaretleri olmadığı için birebir tartışmalardan kaçtıkları iddiasını ortaya atmak.

Atsız da bunu biliyor ve röportaj teklifini hiç düşünmeden kabul ediyor. Dergiden bir bayan, bir de erkek muhabir geliyor; erkek olanı güya Atsız ile tartışırken bayan olanı da bunları dergide yayımlanmak üzere not ediyor.

Konular iyice derinleşiyor, kürt meselesine geliyor. Atsız, Ötüken'de yayımlanan "Konuşmalar" serisi ve kürtler hakkında yazdığı diğer makaleler yüzünden mahkemelik durumdadır. Bu konuyla ilgili sorulara her zamanki dimdik duruşuyla cevap veriyor. Atsız'ın anlattıklarını dinleyen sol görüşlü bayan muhabir hayretlere düşüyor ve dehşet içerisinde:

"- Siz gördüğüm en büyük ırkçısınız" diyor Atsız'a.

Atsız gülümseyerek cevaplıyor:

"- İltifat buyurdunuz, teşekkür ederim"

(Nihal Atsız'ın talebesi Ertuğrul Gürtürk'ün hatıralarından alıntıdır.)


BUGÜN TÜRKİYE'DEKİ TÜM GAYRİ TÜRKLER "İNSAN HAKLARI, FİKİR ÖZGÜRLÜĞÜ, DEMOKRASİ" KAVRAMLARININ ARDINA SAKLANARAK KENDİ IRKÇILIKLARINI GÜMBÜR GÜMBÜR YAPARKEN VE KİMSE DE BU DURUMA KARIŞMAZKEN, BİZ TÜRKÇÜLER İKİ KELAM ETTİK Mİ HEMEN IRKÇILIK SUÇLAMALARIYLA KARŞILAŞIYORUZ.

YURDUMUZDA YAŞAYAN FARKLI ETNİKLER TARAFINDAN YAPILDIĞI ZAMAN "HAK VE ÖZGÜRLÜK", BİZ YAPTIĞIMIZDA İSE "SUÇ" SAYILAN IRKÇILIK KAVRAMI, BİR MİLLETİN KENDİ TOPRAKLARINDA MİLLİ EGEMENLİĞİNİ VE SOYUNUN SAFİYETİNİ KORUYARAK VARLIĞINI SÜRDÜREBİLMESİ İÇİN TEK ÇAREDİR.

ATSIZ ATA, AKILLARISIRA KENDİSİNİ "BÜYÜK IRKÇI" DİYE SUÇLAMAYA ÇALIŞANLARA TEPKİ VERMEK YERİNE GÜLÜMSEYEREK TEŞEKKÜR EDECEK KADAR IRKÇILIĞIYLA GURUR DUYARDI.

O'NU ÖRNEK ALMALIYIZ.