|
NAZ EYLEMISEN...
Çoklar incikdi ki, sen onlara naz eylemisen,
Men de incik ki, nazımı az eylemisen.
Etmisen nazı bu virane könülde sultan,
Evin abad ola dervişe niyaz eylemisen.
Her bakışda çalısan kipriyi mizrab kimi,
Bir gulag ver, bu gırıg gelbi ne saz eylemisen.
Başdan aç yaylığı efşan eyle, süsen-sünbül
Sen bizim bayramımızsan, gışı yaz eylemisen.
Sen gün ol,goy gemimiz dağda gar olsun, erisin,
Menim ancag işimi suzi-güdaz eylemisen.
Men bu me'nada gezel yazmağa halım yok idi,
Sen çocug tek gocanı fırfırabaz eylemisen.
Kakili başda burup bağlamısan tac kimi,
O gızıl saçdan ona güllü gotaz eylemisen.
Sine bir deşti-Muğandır, guzu yan-yana yatıp
Menim ağlar gözümü orda Araz eylemisen.
Bu gözellik cehanda sene verimiş Tanrı,
Her geder naz eylesen eyle ki, az eylemisen.
Meni bu söz ile atdın, aralandın bilirem,
Aranı bir para namerd ile saz eylemisen.
Destemaz eylediyin çeşme Mesiha ganıdır,
Bilmirem hansı kelisada namaz eylemisen.
Men Eşiran okusam pence İrag üste gezer,
Gözelim, Türk olalı terki-Hicaz eylemisen.
Teze şair, bu deniz her ne bakırsan dibi yok,
Çok uzatsan boğazı, ördeyi gaz eylemisen.
Beske zülfü-ketti-kalın gopalağın götdün,
Zülfelinin başını az gala daz eylemisen.
Gel ! Menim istediyim Kebe yıkılmaz, ucalar,
Başda da gej gedesen, dipde teraz eylemisen.
Ketti-kalından alıp meşgimi Gur'an yazaram,
Bu hegigetle meni ehli-mecaz eylemisen.
Meni dan ulduzu, sen yakşı tanırsan ki, seher,
Üfügü kelet edip razu-niyaz eylemisen.
Şehriyar darda galıp, dağda daşa daldalanıp,
SEHRIYAR
NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
__________________
|