|
QARDASIM ILHAMA...
Bu da payız, bu da biz,
Bu da biten bir nağıl...
Bu da keder, bu da qem,
Bu da qeder ve yazı.
Kendimizin döşünde
O tenha mezarlığa,
Çöken çendi, dumandı
45 yaşın payızı.
Payız deyil ölümdü,
Ölümden de yana,
Terk edilen şaire
Son baharın axşamı.
Ruhuma ayna tutan,
Toz basmış pencereler,
Sizden baxan adanı da
Daha mene oxşamır.
Ayrılıq ayrılığa,
Derd de derde oxşamır,
Hansı sözle bezeyim
Kederlerin ilini.
Derd meni öldürecek,
Kime anladım, Tanri,
Bu payız çiçek açan
Ağacların dilini?
Bu payız da gelmedi
Gözlediyim Adam da,
Ölüm adlı körpüden
Ona özge yol hanı?
Meni bilir bilenler,
Men bextsiz bir dervişem,—
Deyişirem başa baş
Olanla olmayanı.
O olana olmayan,
Bu qalanla o geden,
Eyni şeydi payızda
Külekle, yarpaq kimi,
Küleklere qoşulan
Yarpaqdı hamı getdi.
Menem qaldım payızda
Qaldım yalquzaq kimi.
Bu da payız, bu da biz,
Bu da biten bir nağıl...
Bu da keder, bu da qem,
Bu da qeder ve yazı.
Kendimizin döşünde
O tenha mezarlığa,
Çöken çendi, dumandı
45 yaşın payızı.
RUSTEM BEHRUDI
NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
__________________
|