|
SABIR RUSTEMXANLI . VETEN!!!
VETEN
Bir elçim buluddu,
Bir ömür umuddu,
Bir içim sudu.
Yandiqca odlanan ocaqdi,
Daddiqca dadlanan arzudu,
Bir dere bahar leysanidi,
21 Azerin qanidi,
Cavad xanin qetl yeridi,
Sabirin «Fexriyye» seiridi,
Daglari dumanda iten –
Veten… Veten!
Hzadinin seir bazaridi,
Füzulinin qurbetdeki mezaridi.
Taleyin elenen eleyidi. Durna leleyidi.
Araza hörüyünden
Kemende düsmüs Sevildi.
«enelheq» harayidi.
elesgerin sazidi.
Qedim elyazmasidi –
Dahiler boylanir setirlerinden
Veten… Veten!
Simsekler çinartek sancilib yere,
Düsmenin gözüne dirsekdi her dag.
Babalar atini sürüb gedibdi,
Qalalar boylanib qalibdir ancaq.
Oglu – Sah Ismayil Xetayi adli,
Ag atli oglan var, ati qanadli;
Bir de Suraxani atesgahi var,
Bir de Misri qilinc, bir de Çenlibel;
Bir de
«Heyderbaba» yazilmis bir dil,
Torpagi ot deyil, kisi göyerden,
Veten… Veten!
SABIR RUSTEMXANLI
NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
__________________
|