|
KENDIMIZIN QIZLARINA
Ebes yere menden uzaq gezirsiniz,
Ebes yere utanirsiniz menden bele!
Bir obadan, bir torpaqdan olsaq da biz
Meni yaxsi tanimirsiz, qizlar, hele.
Insanfsizlar bu quruluq neye gerek,
Bu yadliqdan az qalir ki, aglim aza.
Siz baxmayin mene ele yad oglutek,
Men de sizin dogmanizam, paranizam.
Bu yollarda siz qalsaniz, men ucalsam,
Heç bir zaman söhret yükü dasimaram.
Ayri düsüb, iller boyu uzaq olsam.
Inanin ki, yene sizsiz yasamaram.
Nedir bizi ayri salan, uzaq eden,
Çemenleri birce yerde gezmezdikmie
Bag-bagatda gün çixandan geceyecen
Oyunlardan, gülüslerden bezmezdikmie
Kendarasi yollar ile deste-deste,
Azmi olub ses-küy ile dolasmisiqe!
Ders zamani kitab üste, parta üste
Azmi olub küsüsmüsük, dalasmisiq.
Azmi olub küsüsmüsük, dalasmisiqe!
Men hirsimden hönkür-hönkür aglamisam.
Arabir de gireveme tek düsende,
Saçinizi bileyime dolamisam.
Evvelkiyem, vallah, ele o adamam –
Sizin decel, sizin dogma Sabiriniz.
Iller keçse, yene sizi unutmaram,
Iller keçse, könlüm yene esiriniz!..
Telebyem, yolum az-az düsür kende,
Bu uzaqliq yad elemez meni ancaq.
Könül verib, ürek verib sevdiyim de,
Inanin ki, sizden gözel olmayacaq.
Basiniza gül-çiçekler sepim gelin,
Gül-çiçekden daha gözel, temiz olun.
O qaralmis elinizden öpüm gelin,
Teki mene evvelki tek eziz olun!
SABIR RUSTEMXANLI
NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
__________________
|