|
KÜP QEBIRLER
Divar qayalarin ehatesinde
Bir çemen dincliyi uyuyub yatir.
Orda küpelerin das pencesinde
Beserin gencliyi uyuyub yatir.
Çiçekler boy atib dizden yuxari,
Qedim zamanlarin pozub izini.
Sal daslar agarar göz qapaqlari
Örtüb qebirlerin donuq gözünü.
Her das bir tarixe çekilen perde,
Her gün son menzile buraxilmis sar.
Neheng kölgelere benzer küplerde
Her neslin son ani gizlenib yasar.
Nefsine aldanib, dünyadan demek
Bir mikrodünya da qoparib insan.
Bir küpe havani hebs eleyerek
Özüyle ölüme aparib insan.
Yatir serkerdeler qilinclariyla,
Nazenin xanimlar das-qaslariyla.
Görünür varisler bu xanimdan çox
Qizila yaniblar göz yaslariyla
Beladan qanayan heyat suyunun
Küpler üze çixan qabarciqlari.
Sular qaynayanda tertemiz olur,
Dünya temizlene bildimi barie!
Qebiristan sükutu hebs edir meni,
Ya bu duygularimi könlü susdurub?
Deyirem, kim ise öz ezizini
Qirmizi üreye qoyub basdirib!
SABIR RUSTEMXANLI
NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
__________________
|