|
GÜVENIREM
Bir gümansiz menzil düsse meqsedime –
ayagima kemend olsa
cigirlarin labirinti –
çagirararam kömeyime qetiyyeti .
Bir arzunun yad yoluna qedem düsür.
Öz sesime güvenende
qayalara sedam düsür.
Yol aliram zirvelere –
alpinistler yarasidi heyat yolu:
gerek daim hazir olsun
qarmaq disin, kemend qolun,
qayalarda çala açan demir dizin.
Demirçinin körüyünde genis olsun
sinen gerek,
Yeriyesen ayagina güvenerek.
Ne yaxsi ki, ömür yolum
uzaq bir kend cigirindan baslayibdir.
Emilerin, dayilarin
adina yox, puluna yox,
möhürüne, qoluna yox,
merdliyine güvenirem.
Men anamin qasqabaqla isteyine,
Men atamin sertliyine güvenirem.
Bu minnetsiz ömrüm üçün
güvenirem gözlerimin
yuxulara hesret qalan
neçe-neçe gecesine.
Güvenirem daglarimin
yad ayagi tanimayan zirvesine,
Meselerin bestesine,
Dostlarimin dair açiq
süfresine.
Qara gözlü usaqlarin
Kend yoluyla
Dersden gelen destesine…
Namerdlerin sözlerinen
Qelbim olsa qiriq-qiriq,
Güvenirem düz ilqara.
Bilirem ki, derdlerimi duyan olar –
Yollarima sereleyib baxisini
Bir hayanim gözler meni,
Gözlerime yas çilese, yad görmesin –
Bulud saçlar gizler meni.
Güvanirem düsmenlere nifretime –
Nifret oxu, kin qilinci
Atomdan da
Qüdretlidir.
Güvenirem – bu qilinca.
Onunçün de basim uca!
SABIR RUSTEMXANLI
NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
__________________
|