|
ISIQLA ZÜLMETIN QOVUSDUGU YER
Bir zümrüd qusudur bu yer küresi,
Bir qanadi qara, bir qanadi ag.
Bir üzde zülmetin qara perdesi,
Bir üzde sefeqler torpaga dayaq.
Onlar ayrilmazdir bir cüt ömürtek,
Her zülmet altinda isiq yasayir.
Har da qem qurtarsa sevinc gelecek,
Harda zülmet bitir isiq baslayir.
Dünyada her seyin ayri heddi var,
Isiqla zülmetin öz serheddi var.
En yüksek ölçüdür isiq süretde
Aglimiz ondan da itidir ancaq.
Bu Yeri kinat bogar zülmetde,
Onu Insan agli nurlandirmasa.
Qelbimiz anadir nur duygulara,
Ürekde bir qara söhret havasi.
Baxin, gözlerimiz zülmettek qara,
Baxin, gözlerimiz isiq yuvasi!..
Bu gün yer üzünde isiq – adamlar
Zülmet – adamlarla yanasi yasar.
Biri yandirirsa, biri söndürür,
Biri ucaldirsa, biri endirir.
Çoxunun zülmetdir hele isteyi,
Gelin biz danmayaq, yalan deyildir.
Insan üreyidir, inçsan üreyi
Isiqla zülmetin qovusdugu yer.
SABIR RUSTEMXANLI
NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
__________________
|