|
TANIMAQ ISTESEN
Gel tutub el-ele qaçaq bu günden
Qayidaq
Öz usaq keçmisimize.
Utancaq, mehriban
Deli, qüsseli,
Yollari dolasiq keçmisimize.
Dolasiq günlerin six mesesini,
Deysin üzümüze söz-sov budaqlar.
Sindiraq ilk esqin buz süs?sini,
Görek quruyubmu hesret bulaqlar.
Döyek qapisini dostun, yadin da –
Qapilar ayriliq pencesidimie!
Usaqliq yollari qalir yadimda
Yalin ayaqlarin negmesi kimi.
Budaqdan asilib qehqehelerle
Yellenir indi de usaqligimiz.
Qaçariq yanina qemle, qeherle
Ancaq o, bir daha bizi tanimaz.
Eh, öten günlerin her varaginda
Neçe arzu odu alisir belke.
Kendin qiraginda
Qürub çaginda
Sair usaqligim dolasir belke.
Gel gedek, o sene yüz seir desin,
Indi menim tebim ona çatammaz.
Yox dayan,
Gözelsen, seni görmesin,
Uzun geceleri yoxsa yatammaz.
Yigissin qemlerim, toy-düyünlerim,
Düzülsün yan-yana neçe qis-bahar.
Utana-utana, öten günlerim
El verib seninle tanis olsunlar.
Onda taniyarsan meni, ezizim.
Sonra bu günden qaçib gelerik.
Daha sorgu-sual ayirmaz bizi,
Olub-keçenleri yaxsi bilerik.
SABIR RUSTEMXANLI
NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
__________________
|