3 MAYIS KUTLU OLSUN

[çepni beyi]

Tüm Türkçülerin 3 Mayıs Türkçülük Gününü kutlar esenlikler dilerim..
Nice 3 Mayıs'lara............

[kanıkara]

Atsız ın mezarına gidecek olanlar varmı ?

[Savaşçı_Türk]

Ben Üsküdar'da oturuyorum ama mezarının nerede olduğunu bilmiyorum. Belki Karacaahmet'in oralarda kalabalık olursa onların peşinden giderim belki.

[Tanrıdağı Yolcusu]

kanıkara´adlı üyeden Alıntı

Atsız ın mezarına gidecek olanlar varmı ?

Otağın ''İLETİŞİM'' bölümünden ev telefonunu ve adresini yazarsan bilgi sahibi olursun.

[kanıkara]

ietişim bölümü nerde?

[Güntülü]

Ana sayfada altta

[Günhan]

3 mayıslar diriliş günlerimizdir her yıl, yeniden ve sonsuza dek böyle kalacaktır.

Bozkurtların dirilme vakti gelmiştir..

Tüm Türkçülerin Türkçülük gününü kutlarım..

[kartalTÜRK]

Türkcülerin Bayrami, Bayramimiz kutlu olsun.
Dünya üzerinde yasayan tüm Türk'lerin benliklerini tekrardan hatirlamalari ve Türklük suurunu sonuna kadar yasamalari dilegiyle.

[Türk Atak]

3 Mayıs Türkçüler Günü Ergenekon 'dan çıkış gibi umarız türk' ün emperyalist hain arap milliyetçisi satılmış düzen uşaklarından sözde iktidardan ve yalaka ayak takımından kurtulmasına müjde olur esenlikler.

[Gök Yeleli Bozkurt]

Koca Bozkurt, ulu Türk, yol göstericimiz ve fikir babamız Atsız Ata'nın yeniden yaktığı Türkçülük ateşi, 3 Mayıs 1944'te büyük bir milli yangına dönüşmüştü. Bir program yapmadan, birbirlerinden habersiz, tek tek, birer kartopu misali Ankara'ya Atsız Ata'larına destek olmaya giden Türkçü gençlerin birleşmesi sonucu oluşan çığ, Türklük düşmanı İnönü'nün ödünü patlatan büyük bir kitlesel harekete dönüşmüştü. Bu büyük hareket, Türk milleti'ni komünizme karşı uyandıran ve gözünün açılmasına neden olan milli bir harekettir. 3 Mayıs 1944 olayları sonucu fikir babamız Atsız Ata ve diğer Türkçüler, büyük eziyet ve ıstıraplara maruz kalmışlar fakat onurlu bir duruş sergileyerek "Istırabı kanına kat da göz kırpmadan iç! Varsın gülsün ardından, ne çıkar, bir iki piç!" diyerek katlanmışlar ve tabutluklardan kurtuldukları günden itibaren de mücadelelerine kaldıkları yerden devam etmişlerdir. Bugün, bizler yani Atsız'ın çerileri, komutanlarının izinden sapmadan, söylediklerini harfiyen uygulayarak, O'nun emir ve tavsiyeleri doğrultusunda mücadelemize yılmadan, pes etmeden devam etmekteyiz. Atsız Atamız'dan devraldığımız Türklük bayrağını bizden sonraki kuşaklara teslim edinceye kadar layıkıyla taşıyıp, dalgalandırmazsak, Gök girsin, kızıl çıksın!

Başımızda, ruhunu Arap'a ve Batı'ya satmış olan devşirmeler de olsa, sonunda zindanlara ya da mezara girmek de olsa, "Türk Ülküsü"nü gerçekleştirme yolunda hiçbir engel, hiçbir baskı, hiçbir aleyhte uygulama, velhasılıkelam hiçbir şey bizi yolumuz ve ülkümüzden geri döndüremeyecektir. Bu kutlu savaşta birilerimiz yere düşse bile ardımızdan gelen yeni Bozkurtlar düşenlerin yerlerini alacaktır.



Bugün, resmi olarak, "Türkçü" kelimesinin kullanılması bile kanunen suçtur. Türk'ün yurdunda, Türk'ün ülküsünün bir ifadesi olan Türkçülüğün kullanılmasına engel olanlar; bir gün bunun faturasını ödeyeceklerini, bir gün başlarına Tanrı'nın gazabı inmezse daha da müthişi olan Türk'ün yıldırımının ineceğini bilsinler!



Yavuz hırsız ev sahibini bastırırmış misali Türk soyundan gelmeyip de, Türk Budunu'nun engin hoşgörüsü sayesinde bu ülkenin yönetiminde söz sahibi olan zatlar, bu cennet vatanda kendilerine kucak açan ve yaşama şansı veren; bu iyi kalpli, hoşgörülü, soylu millete reva gördükleri muamelelerin karşılığını aldıklarında sızlanıp, dövünmeye hiç hakları olmayacaktır. Türkiye Türklerindir. Bu ülkeye Laz'ı, Çerkez'i, Kürt'ü, Boşnak'ı v.s etnik kimlikleri ortak etmeye çalışmak kimsenin haddi değildir. Türkler'i, Türkler'in yurdu olan Türkiye'yi ve bu yurda TÜRK-İ-YE adını veren ulu Türk'ü yani ATA-TÜRK'ü sevip, ihanet etmeyen herkes yaşayabilir. Ancak binanın tapusunun kime ait olduğunu unutup, binayı üzerine geçirmek ya da kendisini binaya ortak etmek isteyenlere; Türk Budunu'nun dünyanın en hoşgörülü, en iyi niyetli ve en sabırlı budunu olduğunu, sabrı taşar ve kükrerse de önünde dağların, taşların duramayacağını bir kez daha hatırlatmak isteriz.



Bizler, Başbuğumuz Atatürk ve fikir babamız Atsız’ın izinden giderek, hadlerini bilmeyenlerin hadlerini bildirip, Türkiye’yi hak ettiği konuma getireceğiz. Bir gün o gün de gelecek!

Sonuç, bu bayrağın Turan adlı ulu Türk ülkesinde dalgalanması olacaktır. Bu kesindir. Er ya da geç bu gerçekleşecektir. Tanrı'nın verdiği "Kut"la bu soylu budun bunu başaracak ve Türk'ü yeniden Acunun Beği yapacaktır. Türkçülüğün yeniden uyanıp, dirildiği kutlu gün olan 3 Mayıs 1944'ün 64'nci yıldönümü, Türk Budunu'na ve tüm Türkçülere kutlu olsun!



Atsız Atam, sen rahat uyu; emanetinin yılmaz bekçileri olan ATSIZCI BOZKURTLARIN senden devraldıkları Türkçülük bayrağını son nefeslerine kadar dalgalandıracak ve senin kutlu tinini şad edeceklerdir.

Kutlu tinin şad, mekânın uçmak olsun!

[GÜLER TÜRK]

Her günümüz 3 Mayıs...

Başbuğumuz Atatürk...

Atsız Ata'nın izindeyiz...

Emanetinin bekçisiyiz...

Girdi 3 Mayısımız 64 yaşına...

Kutlu olsun tüm Türkçülere...

[Başkan Denktaş]

Şanlı Türkçüler Atalarımızın emaneti,cefası,çileli sembolleri Tanrının armağanı kutlu 3 Mayıs Türkçüler günümüz tüm gerçek Türklere kutlu olsun.

BU TATLI KIMIZDAN SADECE GERÇEK TÜRKÇÜLER İÇER.

GÖK GİRSİN KIZIL ÇIKSIN.

[KOCATÜRK]

3 Mayıs , TÜRKÇÜLERİN Günüdür.

kutlu olsun.

Bizler ; ulu BAŞBUĞ ATATÜRK ve fikir babamız ATSIZ ATA'nın emir ve talimatları doğrultusunda son nefesimize kadar şanlı bayrağımızı dalgalandıracağımıza , aziz vatanımızı koruyacağımıza , her türlü iç ve dış düşmana karşı karşı koyacağımıza , eninde sonunda bir gün TURAN'ı gerçekleştireceğimize and içtik.

Gök girsin kızıl çıksın.

Ulu BAŞBUĞUM ve ATSIZ ATAM...
Mekanınız uçmak olsun.

[göktug]

Tarihler 1944' ü gösterdi,
Atsiz' im Bozkurtlara buyrugu verdi,
Yigitler buyruga gönül verdiler,
Tarkan' lar, Togan' lar, Orhun Idiller...

[osman batur]

Bundan 29 yıl önce Ankara'da yapılan bir yürüyüş, bugün farkına varılmamış olmakla beraber, Türk tarihinin gidişi üzerine son derece tesirli olmuştur. Havadaki zehirli gazla boğulacak hale gelmiş bir insana oksijen verilmesi, aşırı hummâ içinde kıvranan hastaya bir antibiyotik şırıngası yapılmasının yaratacağı şifa gibi, dikta idaresi altında yaşayarak o diktanın hiç umursamadığı komünizm propagandasının çökertmeye çalıştığı bir toplumu 3 Mayıs 1944'te Ankara'da yapılan bir gençlik yürüyüşü uyarmış, tehlikeyi gördükleri halde ses çıkarmayanlara cesaret ve ümit vermiş, tek partili idare olduğu halde Millet Meclisinde de görülen heyecanla Türkiye'yi bir "içten vurulma" tehlikesinden kurtarmıştır.

Bu kurtarışın kahramanları, büyük çoğunluğu yüksek okul ve üniversite öğrencisi olan birkaç bin gençtir. 3 Mayısın gerçek değerinin kavranmamış olması o zamanki idarenin, hepsi kendi elinde bulunan basın ve radyo ile yaptığı aralıksız propaganda yüzündendir. Sosyalist maskesi altındaki komünizm Türkiyeyi Rusyaya katmak konusundaki niyetini memleket mukadderatına hâkim olanlar anlayamamışlardı. Yirminci yüzyılda, idare başında bulunanların mutlaka herkesten iyi ve doğru düşüneceği kabul etmeye imkân yoktur. Türkiyede de ehemmiyetsiz görevlerde bulunan veya henüz okuma çağında olan bir takım gençlerin tehlikeyi baştakilerden daha çok isabetli görmüş olmasından hiçbir fevkalâdelik aranmamalıdır. Bu, bir dereceye kadar mizaç ve yaratılış meselesidir.

Uzun süre devleti idare etmiş olan Halk Partisi'nde 1938'den sonra bir İnönü'yü yüceltme çağı başlamış, evvelce Atatürk için kullanılan "Milli Şef" deyimi ona mal edilmiş, pullardan ve paralardan Atatürkten üstün olduğu havası yaratılmak istenmiştir. Halbuki bu çok yanlış bir davranıştı. Çünkü Atatürk, Rusya'da ortaya çıktığı zaman, hakkında kimsenin ve tabiî kendisinin de bilmediği komünizm ve onun Türkiye için tehlikesini anlamış, tedbirlerini almış olduğu halde İnönü komünizmin nasıl bir bela olduğunu bir türlü idrak edememiş, "Sağcılar" dediği Nurcu vesaire makulesini gözünde büyüttüğü halde bugün toplu olarak anarşist adı altında anılanların gayesini bir türlü kavrayamamıştır. Anarşistler üniversiteyi işgal ettiği zaman boykotla işgalin aynı şey olduğunu söyleyecek kadar vahim bir hatâ yapmış, bu da yetmiyormuş gibi Türkiye'yi mahvetmek istedikleri için idama mahkûm edilen üç komünistin idamını durdurmak teşebbüsü ile, ilerde tarihin çok olumsuz hüküm vereceği bir harekette bulunmuştur.

Kafa ve gönül yapısı bu olan İnönü'nün 3 Mayıs 1944 yürüyüşüne iyi gözle bakmasına şüphesiz imkân yoktur. Bu sebepledir ki "Türkçü" kelimesinden ömrü boyunca ürkmüş, bu ürkmede çevresinin de büyük ölçüde tesirinde kalmıştır. Onda batıya karşı garip bir kompleks vardır. Türkiye'nin manevi kalkınmasını klâsiklerin Türkçe'ye çevrilmesinde görmesi bunun delilidir. Halbuki artık roman ve piyeslerle yahut eski Yunan felsefesiyle milletlerin kalkınma imkânının olduğu çağda değiliz. Bugün her zamankinden çok milliyetçilik çağıdır. Beynelmilelci olduklarını iddia eden komünist devletler bile aşırı bir milliyetçiliğin içindedir. Bu, sosyal bir kanundur: Toplumlar yayılmak ve büyümek için çatışır, çarpışır; bunun için her vasıtadan faydalanır. Böyle bir sosyal kanun olmasaydı barışçı İsa'nın dinindeki milletler asırlarca savaşmaz, Budist Japonlar savaşın sözünü dahi etmez, kardeş Müslümanlar birbirinin canına kasdetmezdi.

Bu sebeple yabancı klâsiklerin tercüme edilerek Türk gençliğine okutulması onlarda bir aşağılık duygusu yaratmaktan başka sonuç vermemiştir. 20-25 yaşındaki gençlerin şaheser diye hep Yunan, Lâtin, Batı, Acem, Arap, Rus eserlerini okursa "demek benim milletimin şaheseri yokmuş" düşüncesine kapılmasından tabiî ne olabilir?

İşte Türkçüler, Türk milletinin manevî kalkınmasını önce komünizmin yok edilmesinde, sonra millî kültürün diriltilmesinde anladıkları için İnönü ile bağdaşamamışlar, onun tarafından Türkiyeyi bütün dünya ile düşman etmek için uğraşan kişiler diye ilân edilmişlerdir.

Türkçüler şu memlekette hiçbir zaman iktidara geçmedi. İnönü ve partisi uzun yıllar iktidarda kaldı ve istediği icraatı, propagandayı yaptı. Acaba zaman kime hak verdi? Tecrübesiz, çoluk çocuk sayılan 1944ün gençlerine mi?, yoksa tecrübeli kaptan olduğu ilan edilen İnönüye mi?

Onun tecrübeli kaptan olduğu hakkındaki sözü, İkinci Cihan Savaşı'nda Türkiye'nin harbe girmesi ve bunun İnönüye mal edilen bir başarı olarak kabul edilmesinden doğmuştur. Acaba gerçek böyle midir?

Türkiye, bilfarz Yugoslavyanın topraklarında kurulmuş bir devlet olsaydı veya İngilizler vaadettikleri savaş malzemesini bize verebilselerdi tecrübeli kaptan onu yine savaşın dışında tutabilir miydi. Bunlardan başka Türkiyenin savaşa girmeyişinde Von Papen'in büyük rolünü asla unutmamak lazım.

3 Mayıs yürüyüşü milletin gözünü komünizme karşı açan bir millî harekettir. O tarihten başlayarak okullarda hakikî milli tarih okutulsaydı, millî eğitimin bazı kilit noktalarına komünistlerin sızmasına meydan verilmeseydi 12 Mart muhtırasına sebep olan anarşi doğmayacak, bir takım gençler Türk milletinden zorla koparılmayacak, ahlâk değerleri çökmeyecekti. Anarşi hareketleri dediğimiz kargaşalıklar, dikkatle mütalâa olunursa gayet korkunç bir ruh halinden doğmakta, âdeta bir milletin intihar etmek istemesi gibi bir manzara göstermektedir.

Komünizm, sosyal bir isteriden başka bir şey değildir. Onun hâkim olduğu hiçbir ülkede sosyal adalet ve iktisadi refah sağlanamadığı halde faşist veya kapitalist denilen demokrat ülkelerin pek çoğunda bu iş başarılmıştır.

Komünizmin iktidara geçtiği günden beri Rusya'nın Türkiye hakkındaki kötü niyetleri Çarlık Rusya'sının kötü niyetlerinden bir parça bile sapmamıştır. Boğazlarda üs istemenin başka mânâsı var mıydı?

3 Mayıs'ı yapan Türkçülerin şuurla ve inançla bildikleri gerçek: Komünizmin Türklüğe kasdeden bir tehlike olduğu idi. Son iki yılın olayları, sürüp giden Sıkıyönetim mahkemeleri, bu mahkemelerde ortaya dökülen hakikatler Türkçülere hak vermiştir.

3 Mayıs bir çok Türkçünün büyük sıkıntı ve ıztırabı ile kapanmıştır. Fakat 3 Mayıs devam etmektedir: Ötüken'in Yazı İşleri Müdürü Kayabek, aşağı yukarı 6 yıl önce başlayan bir davanın sonucu olarak mahkûm edildiği 15 aylık hapisi etmek üzere, eşini ve birisi bebek olan dört çocuğunu İstanbulda bırakarak, doğum yeri olan Eğin'e hareket etmiştir.

Önümüzdeki yüzyılın tarafsız tarihçileri 3 Mayıs'ın bir dönüm noktası olduğunu elbette tesbit edeceklerdir.

3 Mayıs'a selâm olsun!... 3 Mayıs ruhu edebiyen yaşasın!...