Turkuaz adlı üyeden Alıntı
Anlamadığım bir şey var:
TDK neden "laptop" yada "computer" gibi sözcüklere Öz Türkçe karşılıklar vere biliyor, ama bu Türkçede hep kulanılan sözcüklere değil? Bu sözcükleri türkleştirmeyene kadar, obür sözcükerle hiç uğraşmamıza gerek yok. En başda işi derinden çözmeliyiz, bi alt yapıya sahip olmalıyız.
Örnek - bu Arapça ve Farsçadan gelen ve bi cümlede hep kulanılan sözcükler muhakak Türkçeden kalkmalıdır:
acaba, ait, ama, asl-ında, asla, aynen, bari, bazı, bazen, belki, beraber, bizzat, çünkü, daima, dair, dahil, defa, devam, diğer, eğer, elbet, fakat, galiba, gerçi, hariç, hayır (olumsuzluğu belirtmek için)*, hâlâ, hâl-bu-ki, hâlen, hem, hemen, henüz, her, herkes, hep, hiç, illa, kadar, keşke, ki (örnek: okadar büyük ki..), lakin, madem, mecbur, meğer, mensup, mutlaka, mümkün, nasıl, nasip, nihayet, özür (dilerim), rağmen, razı, rica, sade, sahip, saye(nde), şey, ta, tabi, tane, tekrar, ümit (örnek: ümit ediyorum ki), ve (örnek: sen ve ben), ya (örnek: ya sen ya ben), yani, zaten, zira, inşallah, teşekkür, selam, merhaba, hoşcakal, hoşgeldin, lütfen
|