Iste gericilerin yalanlarindan sadece biri: “Bu ulkeyi sarikli mucahidler ALLAH ALLAH DIYE DIYE kurtardi, siz laikler kurtarmadiniz, yarin savas olursada hepiniz kacarsiniz, cunku siz korkaksiniz, biz gericiler ise cesuruz.”
Iste boyle sevgili dostlar, inanilir gibi degil oyle degilmi? Ama maalesef bu tur hezeyanalrdan yuzlercesine sahit olduk bu sitede. Gericiler akillari sira Ataturk ve Cumhuriyetci arkadaslarina saldirmak icin biz onlardan daha iyi savasiriz demeye getiriyorlar. Buna kim inanir demeyin.
Adamlar kendi attiklari yalana kendileri oyle bir inanmiski dogruyu yanlisi ayirdedemez olmuslar.
Bu yalani yerlebir etmek icin bu sabah yazi yazmaya karar vemistimki, tam o sirada ulkemizin yetirtidigi en aydin entellektuelden biri olan Ozdemir Incenin Hurriyet gazetesindeki yazsini gordum.
Ozdemir Ince, Turkiye’yi gericilerin degil laiklerin kurtardigini oyle guzel izzah etmis ki yazisina sapka cikarmamak mumkun degil. Ne diyor peki Ozdemir Ince? Bizim basindan beri bu sitede anlatmaya calistigimizi soyluyor, nede olsa aklin yolu bir…
Ozdemir Ince, gericilerin Allah Allah diye dusmanla carpismak soyle dursun, dusmanla carpisan laik guclerin yoluna takoz koyduklarini, oyle guzel anlatiyor ki! Adamlar degil iman gucuyle savasmak, dusmanla isbirligi bile yapmaktan cekinmemisler. Ataturk’un ordusu dusmani Anadoludan Izmir’e kadar kovalayinca Izmirdeki gericiler yuce ordumuzun dusmani kovalamasini kastederek “herifleri bir turlu rahat birakmadilar, ne istiyorlar bu heriflerden?” gibi laflar soyleyerek isgalcileri koruyarak ne mal olduklarini belli etmisler!!!
Inanabiliyormusunuz??? Bunu bile yapmislar!!! Sonra da utanmadan karsimiza gecip vatani ALLAH ALLAH DIYE SAVUNDUK diyorlar!
Ozdemir Ince, bu gibilerin ne mal olduklarini KAYNAK VEREREK acikliyor ve topunun ipligini pazara cikartiyor.
Ben sozu daha fazla uzatmayarak sizi Ozdemir Ince’nin muhtesem yazisiyla basbasa birakiyorum:
Türklük ve Türk kimliği
AHMET Yıldız’ın “Ne Mutlu Türküm Diyebilene” (İletişim Yayınları, S.66) adlı kitabından aldığım ilhamla Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun “Yaban” adlı romanından uzun bir alıntı yapacağım. ( Yakup Kadri Karaosmanoğlu hocamız hakiki şeriatcılardandır vede Çarşaf adlı şiiri vardır. Onuda bir ara eklerim )
Bir diyalog, Milli Mücadele sırasında Türk sözcüğünün halkta yarattığı imgeyi gözler önüne sermektedir. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra emir erinin köyüne yerleşen Türkçü bir subay, Ahmet Celal ile köylülerden Bekir Çavuş arasında, düşman köye yaklaştığı sırada şöyle bir konuşma geçer (İletişim Yayınları, 1998, S.172-173):
* * *
“Bir gün, Bekir Çavuş fena bakarak söyledi.
- Düşman tee İzmir’de idi, sağdan sataştılar, soldan sataştılar. Herife rahat vermediler. Buralara kadar gelmesine sebep oldular. Ne diyeyim bilmem ki, Allah sebep olanları…
Elimin tersiyle suratına bir tokat aşk etmek istedim. Fakat, kendimi tuttum. Ve ona son defa olarak, vatanın bütünlüğü hakkında bir fikir vermeye çalıştım:
- Bir Türk için İzmir ne ise Sivas odur. Diyarbakır ne ise Samsun da odur. İzmir zaptolundu mu, bütün Anadolu’nun ilmiği düşmanın elinde demektir. Orası kurtulmayınca burası kurtulmaz. Bekir Çavuş sözümü kesti:
- Haydi be, sen de… Bu lafları başkasına anlat.
Kendimi tutamadım:
- Bekir Çavuş aklını başına al, yoksa başına bir şey indiririm, dedim.
Derhal, benim subaylığımı ve kendi çavuşluğunu hatırına getirmiş olacak, hemen toplandı.
- Kusura bakma, biz köylüyüz. Böyle şeylere aklımız ermez, dedi ve yanımdan kalkıp gitmek istedi. Kolundan tutup oturttum:
- Sen yalnız köylü değilsin. Sen askerlik etmiş adamsın. Sana bu sözler yakışmaz. Ayıptır, ayıptır!
Asker! Fakat, Bekir Çavuş, bir bozgun ordusunun askeridir. Kimbilir kaç dayakta kötürümleşmiş maneviyatını ayağa kaldırıp durdurmak ne mümkün! Hele, düşmanın şu karşı tepeleri tuttuğu bir sırada ona dasitani bir heyecan vermeye çalışmak kadar abes ve mevsimsiz bir şey tasavvur olunamaz. Bekir Çavuş:
- Biliyorum beyim, sen de onlardansın emme.
- Onlar kim?
- Aha, Mustafa Kemal Paşa’dan yana olanlar…
- İnsan Türk olur da nasıl Mustafa Kemal Paşa’dan yana olmaz?
- Biz Türk değiliz ki, beyim.
- Ya nesiniz?
- Biz İslamız, elhamdülillah… O senin dediklerin Haymana’da başlar.”
………………..
“Eğer, bize zafer nasip olsa bile kuracağımız şey, yalnızca bu ıssız toprakla, bu yalçın tepelerdir. Millet nerede? O henüz ortada yoktur… Yeni baştan yapmak gerekecektir.”
* * *
Günümüzün aydın ve yazar takımından “Bekir Çavuş”lar 1923-1945 arasını bu nedenle kurşuna diziyorlar. O dönem, bir Türk Ulusu kimliği ve bilinci inşa etmek istediği için…
Alintidir.