[Tarkan]

Geçenlerde bir soydaşımla tanıştım bir bilgisayar forumu üzerinden.Kuzeydoğu ya da orta Asya'dan kendisi.Türkçe'yi tam bilmediğini söyledi, Rusça ve İngilizce biliyordu.İngilizce konuştuk kendisiyle, bir süre sohbet ettik.

Bir konuda çok üzüldüm, ikimiz de aynı soydan, aynı kandan olmamıza rağmen ortak dil olarak bir yabancının dilini kullanmıştık.Ayrıntılı düşününce insan üzülüyor, bir zamanlar atalarımız ortak bir dilde konuşuyor ve anlaşıyordu.

Daha da ayrıntılı düşünüldüğü zaman Anadolu Türkçesi'ne giren arapça ve farsça sözcükleri Kazakistan'daki Türk soydaşlarım; Kazak Türkçesi'ne giren Rusça sözcükleri de bizler anlayamıyoruz.Yeri geldiğinde ne yazık ki yabancı bir dile başvurmak zorunda kalıyoruz.

Şöyle bir şey gelmiş bulunuyor bu durumda aklıma, belki uygulanamaz ve belki çok sıradan gelebilir, bağışlayınız.Paylaşmayı istedim yalnızca.

Tüm Türkler ikinci dil olarak (maalesef ikinci) atalarının Orkun abaçasında yazdığı ve genel olarak ilk bilinen dili konuşabilseler keşke.Kendi bozulmuş dilimizde anlatamadıklarımızı öz dilimizdeki sözcüklerle anlatabilsek..

Bunlar için tüm Türk vatanlarında zorunlu bir ders olarak okutulsa ve dilimizi öğrenirken geleneklerimizi de anımsamış olsak.Türkçe dili dersi getirilse ve bugün insanların gittikleri İngilizce,Almanca dil kursları gibi bizim de Orkun stilinde TÜRKÇE kurslarımız olsa.

Sizce kandaşlarımızla daha yakın olmaz mıyız?Bence bugün aramızdaki en büyük birkaç sorundan biri ortak bir dilimizin olmayışıdır.Tamam hepimiz Türkçe konuşuyoruz;ancak ben kuzeydoğu Asya'daki kandaşımın dediklerini anlayamıyorsam; o da beni anlayamıyorsa bir sorun var demektir.Aradaki soğukluğun en büyük nedenlerinden biri de budur.