[TUVA HAN]

Yazısını okuyunca bir kürdofil, şeriatçı v.b. tanımların hepsini taşıyan bir kişilikte olduğunu, kafası çalışan herkes kolaylıkla anlayabilir. Aslında bu türden şeylere, yaşadığımız süreçte alışsak çok iyi olacak. Aslı astarı olmayan şeyler, ümmet sevdasını taşıyan beyinlerde kolayca, sözüm ona tez adı altında akademik kurumlarda, gazetelerde, kitaplarda ve dergilerde giderek artacaktır. Neydi bunların başlıca konu başlıkları: ''PKK, Ermeni örgütüdür; Kürtler bizimle beraber yaşamaktan çok mutludurlar''. Gafil herifler, Türk'e her daim düşmanları, müslüman olmadıktan sonra yere vurup müslüman olanları görmemezlikten gelen kan düşmanları, yıllarca apo'ya misafirperverlik eden Suriye değilmiydi, eğitim kamplarında eğiten Filistin değilmiydi, daha düne kadar pkk'nın ülkesinde kolayca örgütlenip silah temin edebilmesine göz yuman, yeri geldiğinde destek çıkan İran ve Irak değilmiydi. Biz doğruları söyleyince İslam düşmanı oluyoruzda siz yalanları söyleyince cennetlikmi oluyorsunuz!

1806 Baban Aşireti ve Abdurrahman Paşa isyanları, 1833-1837 Mir Muhammed (Soran) İsyanı, 1838 1. Han Mahmud İsyanı, 1842 - 1847 2. Han Mahmud İsyanı (son döneminde Bedirhan Beyle ittifaken), 1843-1847 Bedir Han İsyanı, 1855 Yazhan Şer İsyanı, 1878-1881 Şeyh Ubeydullah Nehri İsyanı, 1919-22 Simko (Ismail Ağa) İsyanı, 1919 Ali Batı İsyanı, Mahmut Berzenci İsyanı, 1921, Koçgiri İsyanı, 1924 Beytüşşebab İsyanı, 13 Şubat 1925, Şeyh Said İsyanı, 1925, Nehri İsyanı, 1925 Reşkotan-Raman İsyanı, Kasım 1925, 1. Sason İsyanı, 1926 1. Ağrı İsyanı, 1926 Hazro İsyanı, 1926 Koçuşağı İsyanı, 1927 Mutki ve 2. Ağrı isyanı, 1927 Bıcar İsyanı, 1929 İt Resul ve Tendürek isyanları, 1930 Savur, Zilan, Berzencivs isyanları, 1937 2. Sason ve Dersim isyanları.

Bu isyanlar ki 1937 yılına kadar olanlarıdır ya bundan sonra Tekoşin ile başlayan örgütlü isyan daha sonra pkk adı altında süre gelen isyanları başka bir şeye bağlamak ne kadar beyinsiz ve embesil olduğunu gösterir. Heralde bugün gene meydanlarda B.... S.... A.... diye anıranlar, bayrağı ayakları altına alıp çiğneyenler gene Ermenistan'dan gelenlerdi öylemi. Aslında bunun gibi düşünenlerde gene Ermeniler'le, yeri geldimi iş birliği yaparlar; örneğin Türkeş'in karabağ'ı pazarlık konusu yaptığı gibi.

Ben şuna inanıyorum, Eğer Kürtlerin ayrılmak niyeti olsaydı, istiklal savaşının başlangıç yılları bunun için müsaitti. Pekala ayrılıp devletlerini kurabilirlerdi. Bulgarlardan, Araplardan ve Ermenilerden daha aciz değillerdi ki…
Kürt halkı serazattır, hürriyete ve adalete düşkündür. İtaate zorlamasından hoşlanmaz ama kendi gönlüne bıraktığın zaman itaatin ve saygının en güzelini sergiler.

Hey gidi koca Atatürk, kurduğun genç ülkede şöyle bir bakıyorumda ilk yılından Uçmağa varışınıza kadar kaç isyan yaşanmış ve böyle bir ortamda gericiliğin cehaletini yıkmayı, ilimde irfanda yükselmenin yollarını nasılda aramışsınız. Ortada daha millet olma tanımını bile tamamlayamamış bir kesimden bahsedip, bunları İslam perdesi arkasında aklamaya çalışanları görseydin, heralde bugün Türk gençliğinin yüzüne tükürürdün. Kendi soylarından bir bebeğin bile beynine kurşun sıkabilen cüruhlar çıkmış vahşi, medeniyetsiz toplulukların yalakası olmakta anca bu kadardır heralde. Ve utanmadan sıkılmadan sürecin kendine verdiği güçle, Atatürk'e dolaylı yoldan saldırıya geçiyor; Katı Laik'liği düzeni bozmaktan suçluyor. Burda ise zaten kendini ele veriyor:

Said Nursi’nin bölge için öngördüğü, “birlikte güzel zamanların yaşanacağı o mevsim” başladı. Elbette sıkıntılar hemen ortadan kalkmaz. Mart bahardır ama kışın şartlarını yaşatır. Hatta bazen daha da ağır...

Bu cümlesine Nihal Atsız Ata'mızın sözüyle yanıt vermek gerekir:

Neymiş o sizin meşgul olduğunuz büyük vazife? Bir odaya kapanıp Kürt Said'in hezeyanlarını okuyarak kendinizden geçmek mi? Bu zavallı ve gülünç halinizle siz, aslında ruhî tababetin ve marazî ruhiyatın konusu olabilirsiniz. Kendisi genç ve güzel bir kadın olduğu halde, ihtiyar, çirkin ve kör bir zenci ile evlenen Amerikalı artist gibi anormal zevk sahipleri dünyada seyrek görülen nesne değildir. Sizinki de kendi içinizde kalsa, Türklüğün aleyhine yönelmese, belki böyle sayılabilir. Fakat Cennet va'di ile gafilleri avlıyor, onların milli duygusunu yıkıyor ve Türklükten ayırıyorsunuz. Araplarla aramızda bir dâva oldu mu, mutlaka Arapları haklı buluyorsunuz. Türk - Arap savaşı olursa, "Din kardeşime silâh çekmem" diyorsunuz.

Türklük bakımından komünizmle nurculuğun hiçbir farkı yoktur. İkisi de Türk Milletini ve kültürünü yok etmek için uğraşmaktadırlar. Biri Arapçılık davasıdır. Bunun farkında olmayan binlerce şuursuz Türk bu iki düşman ülkünün kucağına kurtarıcı diye atılmaktadır. Kıbrıs’ta Türkleri yok etmek için çalışan Rumlara Müslüman Mısır’ın silah yardımı yaptığı radyo tarafından resmen açıklanmıştır. Buna rağmen hala İslam kardeşliği ve İslam birliği kuruntusu peşinde koşan beyinsizler varsa, gerçek Türkler, o gibilerin kasıtlı veya kasıtsız millet haini olduğunu bilmelidir.