[oktartürk]

Hayatım boyunca kendimi hep bir ülkücü olarak hissettim.Ailemin ulusal duyguları yuksek olması sebebiyle ta ilkokul yıllarından beri Türk tarihine karşı yoğun bir ilgim vardı.Lise yıllarında oldu ülkü ocaklarıyla ilk tanışmam.O zamanlar işin fikriyatından çok fiiliyatı dikkatimi çekiyordu.Reislerimiz vardı ve bizler onların tasarruflarını eleştirme hakkına sahip değildik ve zaten onlara karşı büyük bir saygımız olduğundan dolayı böyle bir düşünce aklımıza dahi gelmiyordu.Ama benim kırılma noktam lise yıllarımda değil üniversite yıllarımda olmuştu.Bir şekilde Süleyman Demirel Üniversitesi ülkücü teşkilatıyla 1. sınıfın 2. döneminde ilişki kurmuştum.Teşkilatları içerisinde aktif ve pasif olarak çeşitli görevlerde bulundum.Zaman içerisinde o kadar soğudum ki ve savundukları fikirlerle icraatları arasındaki tezatlık bu kadarına pes denecek kadardı.Ocak içerisinde kürt olmak nerdeyse bir ayrıcalıktı.Hatta bir arkadaş bir konferansta okuduğu bir şiirinden dolayı teşkilat içerisindeki kürtlerin baskısından dolayı üniverisite yönetimi tarafından dolayı sorguya bile alındı.Bu adamlar kendilerini Türk olarak nitelendirmedikleri halde teşkilat içerisindeydiler.Hele son yıllarda uzun boylu bir zat çingene olduğunu kanıtlamak için antropolog olmaya gerek yok,kendince yeni bir savı var ki alevi bozkurt diye bir tamlama insanın gülmemesi içten değil.Bunun gibi saçma sapan bir çok şey mevcuttu.Mensuplarının hemen hemen hepsinin okuldaki ders durumları anlatamıyacak kadar kötüydü.Devamsızlık durumları almış başına gidiyordu.İşleri güçleri sadece kızlar içki ve haytalıktı.Kendi ocaklarına bile sahip olamıyolardı ve gariptir 1 Mayıs ta ocak bilinmeyen bir sebepten dolayı yanmıştı.Mensuplarının bir çoğu para sıkıntısı çeken ayın sonunu bir türlü getiremeyen devamlı borç para isteyen tiplerdi.Kendi aralarında kız arkadasa sahip olmak büyük bir prestij göstergesiydi.Ramazan aylarında ocakta iftar yemeği verirlerdi. komiktir bu adamlar oruç tutmadıkları halde en önden yemek kuyruğuna girerlerdi.Ayrıca bu yemeklere kız arkadas getirme furyasıda almış başını gidiyordu.Üniversiteli ülkücülerin evlerine gitmek ise delilikti.Dinden imandan bahseden bu adamların evleri bira şişeleri sigara izmaritleri çoraplar vs.. gibi pisliklerden geçilmezdi.Porno cdleri anlatmama gerek yok sanırım.Ayrıca geneli ev kiralarını zamanında ödemeyen sorumsuz insanlardı.Her ocak mensubuna yapılacak olan konser biletleri verilir bunları mutlaka satmaları tembih edilirdi.Satılamazsa bu biletlerin parası kendi ceplerinden o kişiler tarafından ödenirdi.Son 2-3 yıldır üniversite içerisinde kürtçülük hareketleri hızlanmıştı ve geçen zaman içerisinde üniveriste yönetimi bu soruna bir çözüm bulamamıştı yada bulmak istemedi.Kendi içlerindeki koltuk sevdalarıda cabası.Herşeye rağmen bu teşkilat içerisinde kaliteli vatansever türkçü arkadaşlar vardı.Fakat bunlar yıldırıldı bastırıldı ve pasivize edildi.Her zaman muhalif olarak görüldü birilerinin adamı olarak nitelendirildi.Bu yazdıklarımı yazmadan önce çok düşündüm her şeye rağmen oraya zarar vermek istemedim.Gerçekleri saklamanında bir manası yoktu.Şimdi Türkistan İlleri için bişeyler yapacak başka oluşumların olması şart.Saygılarımla...