Benim de düne kadar iki tane kedim vardı; şimdi 1 tane kaldı çünkü biri dün ne yazık ki öldü. Ölen kedim 13 yaşındaydı. Diğeri ise 7 yaşında. İkisini de kış kıyamette dışarıda soğuktan ve açlıktan ölmek üzereyken yavru iken bulup aldım.
Kızım çok akıllı ve duygulu bir kediydi. Örneğin bir keresinde anahtarı içeride unutup kapıyı dışarııdan kapatmıştık. Kızım da bizim telaşımızı duyunca miyavlamaya başlamıştı. Ben de şakayla karışık haydi kızım kapıyı aç demiştim. Kızım da kapı koluna sıçrayarak kapıyı açmıştı ki bu kapı açma işini hep yapardı.
Bir keresinde de annem hastaydı ve bayılmıştı. Biz kolonya masaj vs. ile annemi ayıltmaya çalışırken, pamuk kızım eli olmadığı için ağzıyla annemi kaldırmak istercesine kolundan ısırarak çekiştirmeye başladı. Tabii annemin canı kızımın dişlerinin koluna batmasıyla acıdı ve o can acısıyla kendine gelmeye başladı
Bir keresinde de evde kimse yoktu. Benim de bir ara elim yüzüm uyuştu. Bu yattığı yerden kalktı ve benim yanıma gelip miyalayarak yüzümü yalamaya başladı. Kedilerin de dili malum zımpara gibidir. Bu sefer benim yüzüm hafif acıyınca yerimden doğruldum. Ve doğrulduğumda sanırım dikkatimin başka yöne yoğunlaşmasından olacak, çok kısa süre içinde elimin ve yüzümün uyuşmasının geçtiğini fark ettim.
Bir de kızım, evde kim sinirliyse ve yüksek sesle konuşursa direk ona gider ve sanki sakinleştirmek istercesine ona sürtünürdü veya üzerine tırmanıp yalamaya başlardı. Tabii ki onun sevimliğini görüp de sakinleşmemek mümkün değildi.
Bu arada kızım Van kedisi meleziydi ama Van kedisi özelliklerini taşıyordu. Bu yüzden de kızıma hiçbir erkek kediyi beğendiremedik. Kendi cinsinden de bir erkek kedi ne yazık ki denk gelmedi. Bu yüzden kızımın yavrusu olmadı. Yani kızım üremiş olmak için herhangi bir erkek kediyi kabullenmedi O bir kediydi ama çoğu insandan daha asildi. Çünkü çoğu insan evlenmiş veya üremiş olmak için soysuzları eş olarak seçer. Örneğin bir kürdü karı veya koca olarak seçenleri gördükçe bu hayvan dediğimiz yaratığın ne kadar asil olduğu anlaşılmaktadır. İnsan olacak yaratıkların da, hayvan diye hor gördükleri, bazı yönlerden kendilerinden daha asil ve üstün olan yaratıklardan ders almaları gerekir.
Hülasa, kızımın ölümü bana resmen evlat acısı gibi koydu. Benim duygularımı ancak hayvanseverler anlayabilir.
Dün kaybettiğim akıllı ve duygulu kızımın resmi de bu:
