|
Anladım Ki Kâlbimde Atsız'dan Başkası Yok
Bir gece yarısıydı, düşümden uyandım
Renkler ötesiydim, turkuaza boyandım
Bir cigara yaktım, duvara dayandım
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Baktım cümle âleme, herkes başka bir uğraşta
Kimi kaderiyle kavgada, kimi kendisiyle savaşta
Ben ki kendimi Atsız'a adamışım bu yaşta
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Ne tuhaf bir gece bu, sağım solum hep Atsız
Hani kuşlar uçamaz ya kanatsız
Ben de yaşayamıyorum sensiz Atsız
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Bir resmin var bir resmin, başında eski şapkan
Öylece duruyorsun, elinde ise çantan
Duygulandım be Atam, haykırdım ağlamaktan
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Sana olan sevgimi Yüce Tanrı kıskanıyor
Diyor ki ulu Tanrı; bu kulum ne diyor?
Sanırım beni Tanrı bile anlamıyor
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Her ortamı görmüşüm, her ortama girmişim
Dönüp dolaşmışım, yine seni sevmişim
Seni bir Ata, bir kahraman bilmişim
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Atsız Ata, odam nasıl bilir misin?
Her yerde senin fotoğrafın, duâ etsem gelir misin?
Sana lâyık değilim, beni affeder misin?
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Ortaokuldayım, çocuğum, biraz anormalim
Herkes oyun peşinde, ben senin derdindeyim
Sanki sınıfta değilim, Çin Seddi'ndeyim
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Lisedeyim lisede, kasımdır aylardan
Hümanist şiirler duydum bâzı hocalardan
Uzaklaştırma aldım, çünkü bahsettim Bozkurtlardan
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Genç oldum, büyüdüm, kâlbimde hâlâ sen varsın
Sen bana hem Ata, hem ırktaş, hem yarsın
Ölümden korkmuyorum, Tanrı Dağı'nda sen varsın
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Kimler gördüm kimler, ne sahte kahramanlar
Kimi Arapçı, kimi Batıcı, devşirme kahramanlar
Dayatıldı gençliğe şişirme kahramanlar
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Bâzıları Miken Uygarlığını edindi rehber
Bâzıları Arap Muhammed'i edindi rehber
Atsız'dan başka kimse olamaz bana rehber
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Harbi konuştum gene, okuyanlar okusun
Bana kızma arkadaş, kızıyorsan çok toysun
Lâfı gediğine koydum, inceldiği yerden kopsun
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Doğruyu söyleyenler dokuz köyden kovulur
Noyan'ın yüreği Türkçülükle yoğrulur
Doğrulmayan belim Atsız ile doğrulur
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Söyle Yüce Atsız söyle, bilinir mi kıymetim?
Şu üç günlük dünyâda ırkçılıktır servetim
Türk gençliğini Atsızcı yapmaktır gayretim
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
Sabahın körüydü, tekrar uykuya daldım
Düşümde Atsız'ı gördüm, öylece kalakaldım
Atsız dedi ki bana; hoş geldin evlâdım
Anladım ki kâlbimde Atsız'dan başkası yok
NOYAN
__________________
"Sanatçı, toplumda uzun çalışma ve uğraşlardan sonra alnında ışığı ilk hisseden insandır. Hepiniz milletvekîli olabilirsiniz, bakan olabilirsiniz; hatta Cumhurbaşkanı olabilirsiniz, fakat sanatkâr olamazsınız."
Mustafa Kemâl Atatürk
|