Hüseyin Üzmez, 1965-1971 yılları arasında MHP'de Genel İdare Kurulu üyesiydi. Hatta Mhp'nin isim babasıdır. Hüseyin Üzmez; Necip Fazıl ve Osman Yüksel Serdengeçti gibi Mhp'nin İslami çizgide siyasal bir parti olmasında etkisi olmuş olan bir kişidir. Elbette bu üç meczuba sarılarak Mhp'nin ümmetçi bir çizgiye çeken kişi de Türkeş'tir.
Hüseyin Üzmez, Malatyalı'dır. Babasının Türk, annesinin ise kürtleşmiş Türk soylu bir aileye mensup olduğunu, bunda ne utanılacak ne de övünülecek bir şey olmadığını kendisi ifade etmiştir.
Hüseyin Efendi, 2001 yılında Hürriyet Gazetesi'ne verdiği bir röportajında aşağıdaki sözleri söyleyerek, 2 yıl sonra evlendiği kendisinden 50 yaş küçük bir kızı kastederek, diliyle söyledikleriyle, beynindeki düşünceler arasında nasıl bir uçurum olduğunu gözler önüne sermiştir.
Alıntı:
|
"... Kızcağızla ilişkim duygudan ileriye gitmedi. Sadece Kuğulu Park'ta yakınlaşmamız oldu. Bir insan o kadar zaafların içinde ancak bu kadar dayanabilir. Kızcağızın intihar ettiği, son anda kurtarıldığı doğru. Şimdi evlendi. Adamcağız karısının bana olan duygularını herhalde sezmiştir. Can Pazarı kitabının ikinci cildini yazmak için hamile kalmasını bekliyorum. Çocuk, onu evine bağlar diye. Yoksa yine çok etkilenecek, sarsılacak. O kızcağızla yaş farkı, çok hassas bir konu. Yaş farkı olmasaydı neyapardım biliyor musunuz? Eşimden boşanmadan, onu nikahıma almadan günaha, cehennemde yanmaya, sorulacak hesaba razı olurdum. İkinci nikaha karşı olduğumdan değil, yaş farkından. Yoksa Allah'ın ruhsatı başımızın tacıdır. İslam davasının köpeği bile değilim ama karşıdakiler beni İslam davasının temsilcisi gibi görüyorlar. Şahsımdan İslam'a en ufak bir gölge düşeceğine, Allah canımı yüz bin defa alsın. Sırf bundan korktuğum için yapmadım. İnançlarını nefislerine alet edenlerden olurdum. Yaş farkını o mesele yapmıyordu, ben yapıyordum. 20 yaş daha genç olsaydım keşke. Ayrılmak için Çeçenistan'a gidip şehit olacaktım. Mahmut Ustaosmanoğlu Efendi Hazretleri, kerameten önledi. 'Nefsinle mücadele et' dedi. Avustralya'ya da ayrı kalmak, nefsimle mücadele etmek için gittim. Duramadım, döndüm"
|
İşte takiyye budur. Ümmet çapulcuları için takiyye, cinsellik dahil hayatın her alanında kullandıkları olmazsa olmaz namertlik ve şerefsizlik silahlarıyla sermayelerinden birisidir.
Özetle; Bu kişi esprili kişiliğiyle insanlara sevimli gelebilir. Oysa ki bu kişi, Türklüğü geçtik, insanlık için bile çok tehlikeli olan sinsi bir engerektir.
Nefsine hakim olamayan, öte taraftaki hayallerini bile cinselliğin süslediği bu aciz, cinsel açlıktan muzdarip olan, sapık ruhlu, adi ve aşağı insan müsvvedesi ümmet çapulcularının, onların kafir dedikleri gerçek Türkçülerle aralarındaki farkı Ulu Atsız'ın "
Türkçü Kimdir?" adlı makalesindeki bir cümlesiyle belirtmek gerek:
"Türkçü, gününü gün eden veya dalkavuk bir insan olamaz. Sert yaşamaktan hoşlanır ve en büyük sertliği de nefsine karşı gösterir."