|
Bugün Doğu Karadeniz'de elektriği olmayan dağ köyleri var. Radyo ve televizyonu hiç görmemişler; gaz lambasıyla aydınlanıyorlar. Ortalama dört köye bir okul düşüyor ve okulu olmayan köyde yaşayan çocuklar okulun bulunduğu köye giderken bölgenin dağlık yapısından ötürü uçurumlardan atlamak zorunda kalıyorlar. İki yıl önce halattan yapılmış köprü çöktü, üç tane ilkokul öğrencisi uçurumun dibindeki dereye düşerek öldü.
Terörün sebebi bazı kesimlerin iddia ettiği gibi devletin bölgeye yatırım yapmamasından kaynaklanan yoksulluk ve eğitimsizlik olsaydı, Güneydoğu'daki kürtlerden çok daha beter bir durumda yaşayan Doğu Karadeniz Türkleri'nin de devlete isyan edip örgüt kurmaları gerekirdi ama böyle bir icraat akıllarının ucundan bile geçmiyor.
Hülâsa, "Baba beni okula gönder" türünden kampanyalar olumlu bir amaca hizmet etseydi, öncelikle Doğu Karadeniz'e el atılması gerekirdi. Fakat bu kampanyaların sadece Güneydoğu'daki kürtlere yönelik olduğunu görüyoruz. Kürtler dağda kurşun sıkmakla birşey elde edemeyeceklerini geç de olsa anladılar; eğitimli nesiller yetiştirmek suretiyle siyasî, ekonomik ve bürokratik alanlarda yükselmeyi hedefliyorlar. Gün gelecek karşımıza kaymakam, vali, emniyet müdürü, bakanlık bürokratı, vs. olarak çıkacaklar ve kendi etki alanları dahilinde kürtçülük mücadelesi verecekler.
|