|
Kimi üniversiteler çapulcu yatağı mı kültür merkezi mi olmuş belli değil.
Üniversite birinci sınıftaydık. Daha ilk günlerdeydik. Ders başlamadan son sınıfta okuyan fakülte reisi olduğunu söyleyen (yanında üç-beş çapulcu daha)elinde tespihiyle bir öğrenci geldi. Kız öğrencilerin giyimleri ve yaptıkları makyaj konusunda öğüt verdi. Bize laf getirmeyin dedi. Açık bayanlar üzerimize baktık. Bir anormallik göremedik. Bizim zamanımızda türban serbestti. Sınıfta azınsanmayacak türbanlı öğrenci vardı. Acaba hepimiz türbanlı olsaydı aynı konuşma olur muydu diye geçirdim içimden.
Yanlarında bir de türbanlı kız vardı. Sınıf asenamızmış. Hal ve hareketlerimiz, giyimimiz kuşamımız ondan sorumluymuşuz. Sağolsun bizi eğitecekmiş. Aslan terbiyecisi sanki. Ailemizden gördüğümüz duyduğumuz yalanmış.
28 Şubat sonrası türban yasaklanmıştı. Bizim türbanlı asena oldu sıfır kol asena. Bizim terbiyecimiz asena hanım okulun öğretim görevlilerinden biriyle aşk yaşamıştı. Hocanın evliliği direkten dönmüştü. Ahmet Hoca'nın adı oldu Ahmet. Ev arkadaşı yaşanan bu rezilliğe fazla dayanamayıp apar topar evden ayrıldı.
Fakülte reisimizde ilin esnafıyla adı çıkan bir öğrenci kızla çıkmaya başladı.
İşte bize ahlak, namus, edep dersi veren ülkücü çapulcuların durumları.
Tencere kapak ilişkisi diye ben buna derim. Edebin, ahlağın, arın tanımını bile bilmeyen; bilene de karışan Türk milliyetçiliğini ağzına alan bütün dişi ve erkek çapulcu ülkücülerin yeri kızıl tamu olsun...
|