Alıntı:
Türkçü Bakış adlı Üyeden Alıntı
Bir Doberman'ın böyle bir dövüşten sağ çıkacağına pek inanamıyorum. Mesela benim Doberman, ne kadar eğitilirse eğitilsin bu kadar sert mizaça sahip olacağını sanmıyorum? Peki o zaman Doberman neden iyi bir koruma köpeğidir? Yahut aslında koruma köpeği ile dövüş köpeğini karıştırmamalı mıyız? Örneğin hiç alman kurduda görmedim dövüştüren.
|
Bekçi köpeği, yakın koruma köpeği ve dövüş köpeği farklı kavramlardır.
Bekçi köpeği belli bir alanı
(evi veya bahçeyi) koruyan köpektir. Bu işi sadece havlayarak da yapabilir çünkü çoğu insan havlayan bir köpeğin olduğu bahçeye girmeye korkar.
Yakın koruma köpeği sahibini diğer insanlara karşı koruyan köpektir. Sahibine zarar vermeye çalışan insanı etkisiz hâle getirir.
Dövüş köpeğinin işi ise diğer köpeklerle dövüşmektir.
Doberman bekçi köpeği veya yakın koruma köpeği olarak kullanılabilir çünkü her iki durumda da sadece insanlarla muhattap olacaktır. Bir insan
(bordo bereli komando veya kung fu ustası falan değilse ya da elinde bir silah yoksa) yetişkin bir Doberman'dan daha zayıf ve daha güçsüz bir varlıktır. Doberman'ın keskin dişlerine karşı koyabilmesi mümkün değildir.
Fakat Doberman'dan dövüş köpeği olmaz çünkü dünya genelinde dövüş köpeği olarak kullanılan köpek cinslerini yenebilecek güce sahip değildir. Doberman narin yapılı bir köpektir, o narin yapısıyla bir insanı alt edebilir ama çenesini 3 tonluk basınçla kilitleyen ve acıyı hissetmeme özelliğine sahip olan sağlam kaslı dövüş köpekleriyle başa çıkabilmesi imkânsızdır.
Dövüş köpeklerine "Molloser ırkı köpekler" denir. Bunlar genetik açıdan birbirinin akrabasıdır, çapraz genleme yöntemiyle insanlar tarafından üretilmişlerdir. Mesela İngiliz Bulldog ile Bull Terrier'in birleşmesinden Pitbull elde edilmiştir; Pitbull ile Napoliten Mastiff'in birleşmesinden Cane Corso elde edilmiştir; vs. hep böyle zincirleme gitmiştir. Molloser ırkının atası ise Tibet Mastiff'tir, tüm dövüş köpeklerinin soyu ona dayanır. Bu köpeklerin ortak özellikleri çeneleri ile vücut kaslarının çok güçlü olması ve dövüşürken asla korkuya kapılmamaları, pes etmemeleri ve acıya karşı duyarsız oluşlardır. Doberman'da veya Alman kurdunda bu özellikler yoktur.
Ayrıca tüm dövüş köpeklerinin kafa ile çene yapısı yuvarlak ve geniştir, Doberman gibi ince-uzun değildir. Geniş çene daha güçlüdür, ince çene daha zayıftır.