|
Konu, bende maziden daha doğrusu küçüklüğümden bir anıyı hatırlamamı sağladı.. Hafıza böyle birşey iste.. Bir anda bu olayı tekrar yaşadım.. Bunu sizler ile paylaşayım... Bir akrabamızın evindeydik. Bir konuşma geçmişti.. Odanın atmosferi bir anda değişmişti.. Geçen konuşma şuydu.... Hafızamda sabitlenmiş ve ekşik olabilecek bir konuşma..... İki üç kişinin arasında geçen bir konuşmaydı...
''Şuraya da bir cami yapılsa ne güzel olacak''
''Bu kadar cami var ülkede. Birazda okul yapılsa?''
''Olmuyor. Yetmiyor. Namaza yetişemiyoruz ve yer olmuyor.. Herkes gidemiyor''
''Onlarda yapılsın gerektiği kadar''
''Ama onlara fırsat kalmıyor.. Kaynak kalmıyor''
Kişilerden biri dayanamayıp küfürü başıyor ve küfüre maruz kalan kişi evi terkediyor.. Daha sonra ise zorla barıştırıyorlar ancak araları eskisi gibi olmadı...
Bügün ''''Bu kadar cami var ülkede. Birazda okul yapılsa'' diyen kişinin bosverdiğini görebildim. Bu kişiyle bu konuda aynı düşündüğümü ilerleyen yaşlarda şahit olduktan sonra; bana dedikleri şuydu ''Bunları söylemekle dışlanırsın, din düşmanı ilan edilirsin.
Bu akraba pes etmişti ancak onun düşünceleri artık bende yaşıyordu.. Onun sayısız yaşadığını tahmin ettiğim bu gibi konuşmaları, bende yaşadım.. Ancak farklı bir şey vardı, ben pes etmemiştim hala konuşabiliyordum ve konuşmaya devam edeceğim.. Belki ilerde tekrar karşılaştığımızda, benim hala pes etmediğimi gördüğünde mazisine dönebilirmi.. Biz bu konuda yılmış ve artık boşvermiş insanlara, örnek olabilecekmiyiz? Bunu iddia edemem, ancak hiç bir zaman pes etmeyeceğimi ilan edebilirim...
|