|
Bu şiirle ilk defa, daha 15 yaşımdayken İzmir'deki kordonboyunu andıran, ama kumsal olan bir sahilde gece adımlarken tanıştım. O sıralar bir kızı ben de sevmiştim ama ona bunu bir türlü söyleyememiştim. Çok önceydi bu tabi. Yani çok önce...
Ona, içimdekileri dökemeden yaz bitti, evlere dağıldık. İşte bu şiiri her okuyuşumda, sırtımla o yükle geçirdiğim o yaz gelir aklıma, hüzünlenirim. Bu şiirin bendeki yeri bambaşkadır bu yüzden.
Altar, haklı konuşmuşsun. Aşk karşılık beklemeden sevmek demektir. Ama bunun ne denli can yakıcı olduğunu ve en usta utacıların bile ecza bulamadığını söylemeyi sanıyorum unutmuşsun.
|