Alıntı:
Ağabay adlı üyeden Alıntı
Şimdi düşünüyorumda aşk bütün acıları çekmeye değer lakin buna değecek birini sevdiysen...
|
Kimin neye değip değmeyeceğini görmek, onu severken imkansızdır. Bunu ancak zora düştüğünde görürsün. Bu yüzden sevgi denen şey hesapsız olmalıdır. Tereddütle birisini seversen, inan bana bir tarafın hep kuşkuda kalır. Oysa sen bunun yerine sev, eğer kalleşlik yaparsa da (bizim yörenin deyimiyle) bırak onun eşeği kancık olsun. Yani senin vicdanın rahat olsun. Tehlikeli olan sevmeye değmeyecek birini sevmek değil, sevgiye çok kapılıp kurtulamamak ve saplantıya dönüştürmektir.
Bir zaman bir kızı sevmiştim. Aramız çok iyiydi, hatta olması gerekenden daha da iyiydi. O zaman üniversite öğrencisi olan bu kız, ayrı şehirlerde olduğumuz hâlde fırsat bulup devamlı benim yanıma gelirdi. Bir iki bu böyle devam etti ve biz artık hiç ayrılmaz olmuştuk. Ailesi vardı, ailesine bin bir yalanlar uydurup zamanını hep benimle geçirirdi. Onun için çok şeyler yapmıştım ben de. Gerek maddi gerek manevi hiç bir yardımımı esirgemedim. Artık hiç ayrılmayız gözüyle bakıyorduk birbirimize.
Sonra, tıpkı elektrikler kesiliyormuşçasına birden sönüp bitti. Ben de anlamadım ne olduğunu ama peşinde hiç koşmadım. Bu zamana kadar, acı çeksem bile kimsenin peşinde koşmadım. Onun da peşinden gitmedim. Bitti gitti...