|
Kahramanmaraş dışarıdan göç almadan kendi içinde büyüyen bir şehir olduğu için birazda dışarı kapalı kalmıştır. Otağdaki arkadaşların da kendi ağzından Kahramanmaraş'ı böyle bilmezdik demeleri bundan kaynaklanmaktadır.
Dışa kapalı bir şehir olmanın bazı avantajlarının yanında olumsuzlukları da vardır.
Önceden beri Kahramanmaraş'ta kürtlere karşı bir tepki vardır ama bu tepki pkk öncesinden de vardı. Bunun sebebini araştırmadım hiç. Fakat şehir içinde kürtler ile ilgili bazı sözler vardır, o sözlerden birkaçı;
''Odundan ambar olmaz kürtden peygamber olmaz'', yani kürde hiç bir zaman güvenme...
''kürt ne bilir bayramı, har har içer ayranı'', yani kürt hiç birşeyden anlamayan cahilin tekidir...
''Yakana bit dadandırma, kapına kürt dadandırma'', yani kürt çok arsız ve yüzsüzdür, sakın yüz verme, gibi...
Ayrıca şehir içinde eski Türkçe'ye ait birçok kelime halen kullanılmaktadır.
Bunlar;
Ede: abi, kardeş anlamında... (çok sık kullanılır)
Çepel: Bulaşık, kirlenmiş gibi anlama gelir.
İllengeç: yengeç için kullanılır.
Püsük: kedi.
Seğirtmek: saldırdı anlamında... Bu gibi aklımda kalan bazı kelimeler.
Mavi gözlüler için ''Göğ gözlü'' ifadesi kullanıldığı gibi, mavi rengi de birçok kişi tarafından hala ''Göğ'' olarak ifade edilir.
''Tanrı canını ala'' veya ''Tenri cannını ala'' ya da ''Tanrı cancazını ala'' gibi bir beddua şekli de vardır. Bu bedduayı özellikle yaşlılar çok sık kullanır.
Kahramanmaraşlıların şivesi bugünkü Azerbeycan lehçesine çok yakındır. Bunu Azerbeycanlılar bizzat kendileri söylemektedir. Özellikle Kahramanmaraşlı ihtiyarlar ile Azerbeycanlılar daha kolay anlaşabilirler.
|