Ankara'nın sokakları 1...

[Tonyukuk19]

Türkiye'nin başkenti Ankara'da herşeye rağmen hayat ediyordu. Ankara tarih baba'nın defterinde önemli yer tutuyordu. Tarih baba, Ankara'nın bu uzun hayatında neler yaşadığını iyi bilirdi. Ankara'da tarih baba'nın kızdığı, üzüldüğü o kadar olay yaşanmıştı.

Başkent'te coğu kişi kendi derdiydendi. Evine ekmek getirmeye çalışanlar, eğlencesinin derdinde olanlar. Sokaklarda gölgesiz insanlar, biraz olsun Ankara'nın yalnızlığını gideriyordu. Ankara sıkıntılıydı, onu ele geçirenlerden yakınıyordu. Ankara'nın damarları eşkiyordu, ona sahip olanlar hep ona vuruyordu. Yolları çatlıyordu, aç kalıyordu ve susuz kalıyordu. Buna rağmen bügüne kadar bundan yakınmamıştı, ancak artık yetmişti. Bu arada tarih baba, kendi düşüncelerini yazdığı bir kayıt defterine. Ankara'yı hakkedenler yönetmiyor diye, yazı karalıyordu.

Kimler gelip geçmişti Ankara'dan. Ankara hafızaların bir anda yüzeye çıkması ile, hafızalarına esir düşmüştü. Düşünceleri ile hafızası bir sentez oluşturuyordu. Atatürk'ü düşünüyordu, ona başkent sıfatını veren bu yüce insanı çok özlüyordu. Ankara onunla en parlak dönemini yaşamıştı. Her zaman bu büyük insana, borçlu kalacaktı. Ankara en çok kendinde bulunan Anıtkabiri seviyordu. Herkes zorla kendi heykelini dikiyordu, ona soruluyor muydu? Herkes sadece kendisini düşünüyordu, beni düşünen yok diye düşündü, ancak Atatürk'ü tekrar hatırladığında kendisine tekrar layık olacak kişilerin geleceğini düşünerek kendini avuttu.

Ankara'nın fakir mahalleri'nin birinde insanlar sinirliydi. Yaşlı bir teyze yanındaki kocasına '' Bey, bu Ankara'nın hali ne olacak'' diye sordu.

Yaşlı adam '' Hanım, zengin kendi derdinde onlar rahata kavuştukları için ülkeyi ve Ankara' yı düşünmezler, seni ve beni kendilerine esir yaparlar! '' Yaşlı kadın, kocasının bu kadar sinirleneceğini tahmin edemezdi, ancak ona hak veriyordu.

Yaşlı teyze '' Bey, sinirlenme Ankara'ya bizler sahip çıkacağız '' Bununla içindeki isyanı dışa vuruyordu, bunca yıldır sürüklendikleri bu hayat yaşlı kadını, hayatına isyan etme noktasına getirmişti.

Yaşlı adam '' Hanım, Atatürk' ten sonrakiler hep kendini düşündü Atatürkün yaptıklarına zarar verdiler. Hepsi ülkeyi mahvetti, senin benim gibi ülkenin gerçek sahipleri ise ezildik'' Yaşlı adam, uzun zamandır az konuşuyordu. Hanımı onun uzun süredir suskunluğuna anlam veremiyordu. Şimdi ise açılıyordu, buna çok sevinmişti. Kocasını daha fazla konuşturmak için yine bir soru soracaktı.

Yaşlı teyze '' Peki bey, nasıl bu devran tersine dönecek?''

Yaşlı adam '' Hanım, herşeyi bügüne kadar başkalarından bekledik. Başkalarından birşeyler beklediğimiz için her zaman kullanıldık. Bizlerin yani ülkenin gerçek sahipleri olan Türklerin, hiç kimseden birşey beklemeden bir an önce sözümüzü bir şekilde dile getirmemiz lazım '' Yaşlı teyze, kocasının eşkiden kızdığı bir soruyu soracaktı.

Yaşlı Teyze '' Bey, bu Türkçüler nasıl? '' Teyze, beyinin bu soruya kızacağını düşünüyordu ancak kocasının değiştiğine tanık olacaktı.

Yaşlı adam '' Onlar mı? Onları, anlamakta zorlandım bügüne kadar, ancak haklıymışlar. Bak ülkede, sözü geçmeyenler biz Türkler olduk. Bu ise, onların değil bizlerin suçu. Türkler olarak kendimizi savunmadığımız, sözümüzü dile getirip hakkımızı aramadığımız için sen ve ben bu haldeyiz. Türkçüleri çok takdir ediyorum, onlara yıllardır kızılıyor, ancak artık ülkeyi onlar dışında başka bir grubun kurtabileceğini düşünmüyorum.

Tarih baba, Ankara'lıların bu isyan duygularını not etti. Ankara' nın her yerinden bu tür isyan sesleri geldiğine tanık oluyordu.

[AlpTürk]

Ellerine sağlık cok guzel olmus.İnsanların bir an once bilinçlenmesi lazım.

[BAGHATÜRK]

Ankara'nın taşına bak
gözlerimin yaşına bak
uyan uyan Gazi Kemal
şu feleğin işine bak!

Kılıcını vurdum taşa
taş yarıldı baştan başa
uyan da bak Gazi Kemal
başımıza gelen işe.

Ankara'nın dardır yolu
düşman aldı sağı, solu.
sen gösterdin paşam bize
böyle günde doğru yolu.

[Tolunay]

Dün Kızılay'daydım, yaşıtlarıma bir baktım da, hepsi gerizekalının teki, hepsi birer ozenti, kendi eglencesi içinde, dünya umurlarında degil... Sokaklarda deniz gezmişi öven birsürü afiş! Yok devrim şehitleriymişler, yok 12 eylul darbecileri yargılansınmış, yanında da hrant dinki öven afişler! Gittik arkadaslarla bir kafeye oturduk, bir sıkmabaşla sevgilisi sarılmışlar filan... Namus timsali işte! dedim...Otobüs kuyrugundayım, sagımda iki kürt, dil diye uydurdukları çarpma çırpma kelimelerle aptal aptal konuşuyorlar,sonra da halk otobusu gelmedi diye sinirlendiler(!) İçimden ulan dedim, siz asalak gibi yaşıyorsunuz zaten bu ülkede, ne hakkınıza otobusun gelmemesine sinirlenmek! Solumda bir kürt, geviş getirircesine sakız cigniyor, biraz daha ötede bir kürt, karşısındaki kendisinden küçük ya da degil, onun için farketmiyor, kız kesmekte!

Evet, artık gercekten isyan içindeyiz! Artık gercekten tiksiniyoruz bu durumdan!