ATALAR!!!!

[Cx GOKTURK Cx]

ATALAR!

QEDEM ALDIQ QEDEMINDEN,
ALOVLUDUR ILK ODUMUZ.
SÖZ MULKUMUZ,SÖZ ORDUMUZ,
ATALARDIR,ATALARDIR.

SÖZUNU YENDIRIB YENMEZ ATALAR!
DÖNMEZ,MERDLIYINDEN,DÖNMEZ ATALAR!

ATA ÖMRU AXAN CAYDI,
ATA ELI QAYIGIMIZ.
SAHILLERDEN SAHILLERE,
KÖRPU SALAR HER QAYIGIMIZ.

ATALAR.ATALAR YOLU YORULMAZ!
HUNERI EYILMEZ,QOLU YORULMAZ!

QEZEBINE GULLE DEYIN,
GULUSUNE HEZIN BULAQ.
HARA GETSEK ÖMRUMUZE,
SEHER KIMI BOYLANACAQ.

ATALAR,ÖVLADA QANAD ATALAR!
SIRIN ANALARA FERHAD ATALAR!

ATA ESQI DAGDAN UCA,
ANA VETEN-ATA ANDI!
ATA ERZE ISIQ SEPEN,
ATA ISIQ QORUYANDI!

SIIR:MEMMED ARAZ


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

OGLUM!


Sana ve uzaktaki oğluna...

Oğlum;
Gidiyor musun;
Daha sarılıp uyuyacaktık beraber oysa,
Ben masal anlatacaktım sana;
Yolu düşmeyen ölüme ve savaşlara,
Çatışmalar sonrası eve dönüşlerde,
Sen dalacaktın uykuya benden önce.

Oğlum
Gidiyor musun;
Daha öpüp koklayacaktım saçlarını oysa,
Kıvrılan uçlarını alıp usulca avucuma,
Dayayıp başını başıma,
Şiirler yazdıran bahar gecelerinde,
Ve değerken sıcaklığın yüreğime.

Oğlum;
Gidiyor musun;
Daha at binecektik beraber oysa,
Benzeyecektin üzerinde olduğunda,
Dünyaya meydan okuyan kahramanlara.
Düşe kalka öğrenecektin önce,
Sonra geçecektin rüzgarın bile önüne.

Oğlum;
Gidiyor musun;
Daha pşine çalacaktık beraber oysa,
Sevda şarkıları söylemeyi öğretecektim sana,
Ve dahi hayata dair ve kavgaya.
Çalıp söyleyecektim ben önce,
Dinleyecektim sonra;sevdaya düştüğünde.

Oğlum;
Gidiyor musun;
Daha yaşayacaktık birlikte bir ömür oysa,
Kah durarak bir uçurumun kıyısında,
Kah her daim hazır olarak kavgaya,
Özgürlük için ve anavatanımız uğruna.
Ben gidecektim bu dünyadan senden önce,
Sen taşıyacaktın bayrağımızı nesillerce...

MINE



NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

BABAM!


Sımsıkı sarmıştı beni soğumuş bedeniyle annem,
Öldüğünü bilmiyordum ben.
Küçücük bir çocuktum zaten,
Başımı O'nun göğsüne saklayıp, süt arıyordum memelerinde buz kesen.

Uzaklara bakıyordun öylece sen,
Elini alnına siper edip, gemileri beklerken.
Herkes hastaydı; kardeşlerim, ninem, sen.
Ve ağlıyordu ninem;uzaktan gelen pşinenin sesini dinlerken.

Gün geçmedi; ninem de sustu ve iki kardeşim birden.
Ne hüzünlü bir şarkı kaldı kulaklarımda bilsen o soğuk günden,
Açlık ve hastalık içinde ölenlerden,
Onları bıraktığımız tahta iskeleden.
Sen inmedin kucağında bindiğim gemiden,
Bir lokma ekmeğimiz vardı; ya biz yiyecektik, ya sen.

Ablam vardı, güçlüydü, ağlamıyordu, sıcaktı hala;
Kollarının arsına bırakıp beni, bir de ekmeğimizi artık küflenen,
Annem gibi bir köşede öylece soğudun sen.

Evlatlarım var şimdi benim de; gölgemde boy veren.
Onlara seni anlatıyorum;
Benim de babam vardı diyorum;
Kocaman gövdesi, savaşlardan, sürgünden geçen.
Anasını, karısını, evlatlarını uzak bir kıyıya gömen,
Benim de babam vardı;
Benim için ölümü seçen, ekmeği ile bana can veren.
Biliyor musun baba; ablam da öldü artık ve iyice yaşlandım ben.
Ve hala üşüyorum Uzaktan gemiler gelip geçerken...


MINE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!