DEDE

[İlter Noyan]

Dedem gelir aklıma, ağlarım.
Kül rengi hâtırâlarla yüreğimi dağlarım.

İlk gülümseyişim, ilk yollarda bekleyişim...
Hediyem gelecekti, gözlerim yollarda kalmıştı...
Dedem bana bir çift papuç almıştı...

Dedem gelir aklıma, ağlarım.
Atsız'ı bana ilk öğreten kişi... Rûhumun dünyâya ilk serzenişi...
Dedem çocuk, dedem olgun, dedem arkadaş, dedem her nâmuslu insan gibi bahtsız... Dedemin dilinde bir isim; Atsız...

Hani diyordu herkes; aynı dedesine çekmiş... gözüm aynı sen, saçım aynı sen, rûhum aynı sen... Seni nasıl özledim bir bilsen...

Yıprandım dede, yaş yirmialtı lâkin yıprandım.
Dünyânın sahte süsüne aldandım.
Kan çanağı gözlerim var şimdi; mâsum bakışlarım yalan oldu
Günâhın giremediği kâlbimde şeytanlar gezer oldu

Demiştin ki bana bir gün; "Türk'sün, güçlüsün, haklısın..."
İşte bu yüzden dedeciğim; yüreğimde saklısın.

Senden sonra iflâh olmadım, içtim, kavga ettim,
Karakollara düştüm, isyân ettim alayına...
Velhâsılıkelâm, kral oldum serseriler sarayına...

Bilmem, sığdırabildim mi acep sana olan hasretimi birkaç satıra?
Bu şiir de dedesini seven torunlara kalsın benden bir hâtırâ...

Bilirim; komşular isyân etmişti yaramazlıklarımdan...
Cam mı kaldı kırmadığım?
Kurban bayramlarında koyun mu kaldı ipini kesip salmadığım?

Bir Mithat amca vardı; pek şikayet ederdi benden...
Derdi ki; "Bu nasıl torun, hiç feyz almaz mı senden?"
Derdin ki; "Sana ne ulan dış kapının mandalı, mâdem benim torunumdur; kafasına eseni yapmalı..."

Hatırlar mısın Eminönü'nü? Deniz kenarında balık-ekmek yerdik...
Sonra taksiye atlayıp, Bakırköy'e giderdik
Lunaparkta çarpışan arabalara binerdik

İnsanlar kötü dede, insanlar çok tuhaf... Sanki hepsi vicdandan muaf...

Neyse uzatmayayım; sen uzatanları pek sevmezdin...
"Harbi adam diyeceğini iki kelâmda söyler" derdin.

Vasiyetini unutmadım; lâyık olacağım Atalarıma, kanıma...
Zâten bu gidişle fazla yaşamam, yakında gelirim yanına...

Bak işte büyüdüm dede, delikanlı oldum, evleneceğim; yakındır düğünüm.
Bugünlerimi göremedin dede; bugün senin ölüm yıldönümün...

NOYAN

[A R S L A N]

Yüreğine sağlık kandaşım

[Gökhan]

Atsızcı şair kardeşim, yüreğine, kalemine sağık. Atsızcı dedemizin ruhu şad olsun.

[Başkan Denktaş]

Şair Noyan kardeşim gene döktürdün eline sağlık.Aramızda böyle şair Atsızcıların bulunması ne kadar güzel.

[Tanrıdağı Yolcusu]

Kardeşim yüreğine sağlık.Güzel şiirlerinin devamını dilerim.

[ALTAR]

Çok güzel yazmışsın kardeşim devamını dileriz.

[YALINSAK]

Yüreğine sağlık kardeşim.

[Genckurt]

Eline sağlık Noyan ağabey.Dedemi hatırlattı bana bu şiir.Bilgisayarıma kaydediyorum

[Buğra Şad]

Edebiyat, insanın duygularını anlatma sanatıdır. Bu sanatın hangi dalında başarılı olursanız olun, adınızın insanlık tarihi boyunca anılması muhtemeldir. Şiir de bu güzel sanatın muhteşem bir dalıdır. Bu dalda başarılı olan Noyan kardeşimi ben de tebrik eder, başarılarının devamını dilerim.