KAZAKİSTAN TÜRK'Ü MAĞCAN CUMABAY'DAN ANLAMLI BİR ŞİİR

**Gök Yeleli Bozkurt** · 13.12.2006, 07:16

"Bu şiir, Türkiyenin Kurtuluş Savaşına atfen, Büyük Şair Mağcan Cumabay tarafından Kazakistan’da yazılmıştır."

UZAKTAKİ KARDEŞİME

Uzakta ağır azap çeken kardeşim!
Solmuş lâleler gibi kuruyan kardeşim
Etrafını sarmış düşman ortasında
Göl gibi gözyaşı döken kardeşim!

Önünü ağır kaygı örtmüş kardeşim!
Ömrünce yaddan cefa görmüş kardeşim!
Hor bakan, yüreği taş, kötü düşman
Diri diri derini soymuş kardeşim!

Ey pirim! Değil miydi Altın Altay
Anamız bizim? Bizlerse birer tay,
Bağrında yürümedik mi serâzat
Yüzümüz değil miydi ışık saçan ay?

Alaca altın aşık atışmadık mı?
Tepişip bir döşekte yatışmadık mı?
Anamız olan Altay’ın ak sütünden
Beraber emip, beraber tadışmadık mı?

Akmadı mı bizim için dupduru bulak,
Şarıldayıp şarıl şarıl dağdan inerek,
Hazırdı uçan kuş, kopan yel gibi
Dilesek bir bir atlar, tıpkı burak!

Altay’ın altın günü nazlanarak
Gelende, sen pars gibi bir er olarak,
Akdeniz, Karadeniz ötelerine
Kardeşim, gittin beni bırakarak!

Ben kaldım yavru balaban, kanat açamam,
Uçsam diye davransam bir türlü uçamam,
Yön bulduran, yol gösteren can kalmadı;
Yavuz düşman koyar mı şimdi beni vurmadan?

Kurşunlar genç yüreğime saplandı,
Günahsız taze kanım su gibi aktı,
Kansız kalıp, kuruyup bayıldım,
Karanlık hapse sıkıca kapattı.

Görmüyorum gece gezdiğimiz ovayı,
Gündüz güneşi, gece gümüş nurlu ayı,
Nazlı nazlı ipek kundaklara sarmalayıp
Bizi büyüten altın anam Altay’ı!

Ey pirim! Ayrıldık mı ulu bütünden?
Dağılıp yılmayan yağan oklardan
Türk’ün pars gibi yüreği varken
Korkak kul mu olduk düşmandan sinen.

Kudretli olmak isteyen Türk’ün canı
Gerçekten hasta mı, bitti mi hali?
Yürekteki ateş söndü mü, kurudu mu?
Damarında kaynayan atalar kanı?

Kardeşim! Sen o yanda, ben bu yanda
Kaygıdan kan yutuyoruz, bizim adımıza
Lâyık mı kul olup durmak? gel gidelim
Altay’a atadan miras Altın tahta.

Mağcan Cumabay

MAĞCAN’A CEVAP

"Bu şiir, Büyük şair Mağcan Cumabay’a karşı Türkiye’den 80 yıl gecikmiş bir cevap ve vefa borcunun ifasıdır." Şair: Feyzullah Budak

Uzaktan azabımı bilen kardeşim
Sevgisiyle gözyaşımı silen kardeşim
Özü amansız düşman ortasında
Gönlünü derdime bölen kardeşim

Ağır kaygılarla doldum kardeşim.
Kuruyup lale gibi soldum kardeşim.
Taş yürekli düşmanı sen hep bilirdin.
Ben şimdi haberdar oldum kardeşim.

Ortak anamız idi, Altın Altay
O bir Tulpar idi, bizler birer tay
Bağrında şimşek gibi çakardık
Karşımızda sönük kalırdı, gün ve ay.

Alaca altın aşık atıştık elbet
Tepişip bir döşekte yatıştık elbet
Altay gibi bir sansürlü kelimen ak sütünden
Beraber emip, beraber tadıştık elbet.

Bizim için dupduru bulaklar aktı.
El attığımız yerde şimşekler çaktı.
Emrimizdeydi uçan kuş ve kopan yeller
Bindiğimiz atlar tıpkı buraktı.

Bir gün ortak hayatın süresi doldu.
Tanrı emriyle sefer mukadder oldu.
Bedenim Akdeniz-Karadeniz arkasında
Yüreğim Altın Altay’da kaldı.

Bilirim öksüz kalıp kanat açamadığın
Uçmaya davransan da uçamadığın
Yön bulduran, yol gösteren can olmayınca
Düşman kurşunlarından kaçamadığın.

Sana değen kurşun, bana saplandı
Günahsız kanımız birlikte aktı
Toprağa düşen kan, onu yurt kılar
Bizi ayrılıp, bölünmek yaktı.

Ben de hasretim, gezdiğimiz ovaya
Gündüz güneşe, gece gümüş nurlu aya
Bizi ipek kundaklara sarmalayıp
Bağrında büyüten anamız Altay’a.

Ulu bütünden ayrılıp uzağa düştük
Tarih kazanında yıllarca piştik
Dağılıp yılmadık, yağan oklardan
Yiğitlik suyunu biz özünden içtik.

Kudrete hamle eden Türk canı
Ne hasta düştü, ne de tükendi hali
Sönmedi yüreklerdeki ateş
Kurumadı damardaki atalar kanı.

Kardeşim, sen o yanda, ben bu yanda
Kudret doğmaz ayrı ayrı yatanda
Gücü-kuvveti toplamak gerek
Atalardan miras ortak vatanda.

Feyzullah Budak

**Gök Yeleli Bozkurt** · 15.06.2007, 20:39

Türkçü Kazak şairi Cumabayoğlu Mağcan (1894-1938)'ın biyografisine haklı olarak fazla yer verilmiştir. Şiirleri arasında “Türkistan" başlıklısı tam bir Türkçü eser olduğu gibi "Alısdağı Bavırıma" (= Uzaktaki Kardeşime) başlıklısı da Kurtuluş Savaşındaki Türkçü eser olduğu gibi "Alısdağı Bavırıma" (= Uzak) dır. "Türkistan" şiirinin son dört mısrası, Türkiye Türkçe’siyle şöyle demektedir:

"Turan'da Türk ateşe benzeyerek gezip tozmuştur. Türk'ten başka kim böyle ateş gibi doğmuştur? Nice Türk boyu miraslarını alıp dağıldığında Kazağa da baba evi kalmış değil midir?"

Mağcan'ın burada baba evi dediği şey asıl Türkistan olan bugünkü Kazakistan'dır. Türkiye Türkleri için yazdığı "Uzaktaki Kardeşime" başlıklı şiir de Türkiye Türkçe’sine göre şöyle bitmektedir:
Kardeşime! Sen o yanda, ben bu yanda kaygıdan durmaksızın kan yutuyoruz. Kul olup durmak yakışır mı? Gel, Altay'a, ata mirası Altındağa gidelim...

Ho Amca'ya, Lumumba'ya, Gevara'ya, Allende'ye şiirler (!) yazan serseriler şüphesiz Mağcan'dan duygulanmazlar ama Türk soyunun çocukları bu mısralarla içlerinde Altaylar'ın özleyişini yanık yanık duyarlar.
Üzülmesinler!

Nasıl olsa günün birinde Altaylar'da millî tören yapılacaktır!..

Nihal Atsız (Alaş, 3 Ekim 1973, ÖTÜKEN, 1973, Sayı: 10)

TürkOğuz · 15.06.2007, 20:53

Rahmetli büyüğümüz Cumabayoğlu Mağcan'ı sevgi ve saygıyla anıyoruz. Şiirini okuyunca epeyce duygulandım. Bunlar Türk Birliğinin yapı taşlarıdır. GTTK

METEHAN · 15.06.2007, 22:20

Ne de güzel yazmış kandaşımız. Türk'ü Türkten başkası ne anlar ne de dostu olur. Cumabayoğlu Mağcan kandaşımızın yüreğine sağlık.

**Cx GOKTURK Cx** · 05.08.2007, 00:31

ESENLIKLER! CAN KANDASIM COK GOZEL SIIR,YASAAAAAAAAAAA ,SAGOL CAN KANDASIM BU GOZEL SIIRI BIZLERLE PAYLASTIGIN ICIN,VAROL

NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

13.12.2006, 07:16	#1 (İleti Bağlantısı)
Gök Yeleli Bozkurt Otağ Yöneticisi Üyelik tarihi: 19.01.2005 İletiler: 1.732	KAZAKİSTAN TÜRK'Ü MAĞCAN CUMABAY'DAN ANLAMLI BİR ŞİİR "Bu şiir, Türkiyenin Kurtuluş Savaşına atfen, Büyük Şair Mağcan Cumabay tarafından Kazakistan’da yazılmıştır." UZAKTAKİ KARDEŞİME Uzakta ağır azap çeken kardeşim! Solmuş lâleler gibi kuruyan kardeşim Etrafını sarmış düşman ortasında Göl gibi gözyaşı döken kardeşim! Önünü ağır kaygı örtmüş kardeşim! Ömrünce yaddan cefa görmüş kardeşim! Hor bakan, yüreği taş, kötü düşman Diri diri derini soymuş kardeşim! Ey pirim! Değil miydi Altın Altay Anamız bizim? Bizlerse birer tay, Bağrında yürümedik mi serâzat Yüzümüz değil miydi ışık saçan ay? Alaca altın aşık atışmadık mı? Tepişip bir döşekte yatışmadık mı? Anamız olan Altay’ın ak sütünden Beraber emip, beraber tadışmadık mı? Akmadı mı bizim için dupduru bulak, Şarıldayıp şarıl şarıl dağdan inerek, Hazırdı uçan kuş, kopan yel gibi Dilesek bir bir atlar, tıpkı burak! Altay’ın altın günü nazlanarak Gelende, sen pars gibi bir er olarak, Akdeniz, Karadeniz ötelerine Kardeşim, gittin beni bırakarak! Ben kaldım yavru balaban, kanat açamam, Uçsam diye davransam bir türlü uçamam, Yön bulduran, yol gösteren can kalmadı; Yavuz düşman koyar mı şimdi beni vurmadan? Kurşunlar genç yüreğime saplandı, Günahsız taze kanım su gibi aktı, Kansız kalıp, kuruyup bayıldım, Karanlık hapse sıkıca kapattı. Görmüyorum gece gezdiğimiz ovayı, Gündüz güneşi, gece gümüş nurlu ayı, Nazlı nazlı ipek kundaklara sarmalayıp Bizi büyüten altın anam Altay’ı! Ey pirim! Ayrıldık mı ulu bütünden? Dağılıp yılmayan yağan oklardan Türk’ün pars gibi yüreği varken Korkak kul mu olduk düşmandan sinen. Kudretli olmak isteyen Türk’ün canı Gerçekten hasta mı, bitti mi hali? Yürekteki ateş söndü mü, kurudu mu? Damarında kaynayan atalar kanı? Kardeşim! Sen o yanda, ben bu yanda Kaygıdan kan yutuyoruz, bizim adımıza Lâyık mı kul olup durmak? gel gidelim Altay’a atadan miras Altın tahta. Mağcan Cumabay MAĞCAN’A CEVAP "Bu şiir, Büyük şair Mağcan Cumabay’a karşı Türkiye’den 80 yıl gecikmiş bir cevap ve vefa borcunun ifasıdır." Şair: Feyzullah Budak Uzaktan azabımı bilen kardeşim Sevgisiyle gözyaşımı silen kardeşim Özü amansız düşman ortasında Gönlünü derdime bölen kardeşim Ağır kaygılarla doldum kardeşim. Kuruyup lale gibi soldum kardeşim. Taş yürekli düşmanı sen hep bilirdin. Ben şimdi haberdar oldum kardeşim. Ortak anamız idi, Altın Altay O bir Tulpar idi, bizler birer tay Bağrında şimşek gibi çakardık Karşımızda sönük kalırdı, gün ve ay. Alaca altın aşık atıştık elbet Tepişip bir döşekte yatıştık elbet Altay gibi bir sansürlü kelimen ak sütünden Beraber emip, beraber tadıştık elbet. Bizim için dupduru bulaklar aktı. El attığımız yerde şimşekler çaktı. Emrimizdeydi uçan kuş ve kopan yeller Bindiğimiz atlar tıpkı buraktı. Bir gün ortak hayatın süresi doldu. Tanrı emriyle sefer mukadder oldu. Bedenim Akdeniz-Karadeniz arkasında Yüreğim Altın Altay’da kaldı. Bilirim öksüz kalıp kanat açamadığın Uçmaya davransan da uçamadığın Yön bulduran, yol gösteren can olmayınca Düşman kurşunlarından kaçamadığın. Sana değen kurşun, bana saplandı Günahsız kanımız birlikte aktı Toprağa düşen kan, onu yurt kılar Bizi ayrılıp, bölünmek yaktı. Ben de hasretim, gezdiğimiz ovaya Gündüz güneşe, gece gümüş nurlu aya Bizi ipek kundaklara sarmalayıp Bağrında büyüten anamız Altay’a. Ulu bütünden ayrılıp uzağa düştük Tarih kazanında yıllarca piştik Dağılıp yılmadık, yağan oklardan Yiğitlik suyunu biz özünden içtik. Kudrete hamle eden Türk canı Ne hasta düştü, ne de tükendi hali Sönmedi yüreklerdeki ateş Kurumadı damardaki atalar kanı. Kardeşim, sen o yanda, ben bu yanda Kudret doğmaz ayrı ayrı yatanda Gücü-kuvveti toplamak gerek Atalardan miras ortak vatanda. Feyzullah Budak __________________ Türk, Tanrı'nın; Atsızcılar da Türk'ün öfkesinden yaratılmıştır.

15.06.2007, 20:39	#2 (İleti Bağlantısı)
Gök Yeleli Bozkurt Otağ Yöneticisi Üyelik tarihi: 19.01.2005 İletiler: 1.732	Türkçü Kazak şairi Cumabayoğlu Mağcan (1894-1938)'ın biyografisine haklı olarak fazla yer verilmiştir. Şiirleri arasında “Türkistan" başlıklısı tam bir Türkçü eser olduğu gibi "Alısdağı Bavırıma" (= Uzaktaki Kardeşime) başlıklısı da Kurtuluş Savaşındaki Türkçü eser olduğu gibi "Alısdağı Bavırıma" (= Uzak) dır. "Türkistan" şiirinin son dört mısrası, Türkiye Türkçe’siyle şöyle demektedir: "Turan'da Türk ateşe benzeyerek gezip tozmuştur. Türk'ten başka kim böyle ateş gibi doğmuştur? Nice Türk boyu miraslarını alıp dağıldığında Kazağa da baba evi kalmış değil midir?" Mağcan'ın burada baba evi dediği şey asıl Türkistan olan bugünkü Kazakistan'dır. Türkiye Türkleri için yazdığı "Uzaktaki Kardeşime" başlıklı şiir de Türkiye Türkçe’sine göre şöyle bitmektedir: Kardeşime! Sen o yanda, ben bu yanda kaygıdan durmaksızın kan yutuyoruz. Kul olup durmak yakışır mı? Gel, Altay'a, ata mirası Altındağa gidelim... Ho Amca'ya, Lumumba'ya, Gevara'ya, Allende'ye şiirler (!) yazan serseriler şüphesiz Mağcan'dan duygulanmazlar ama Türk soyunun çocukları bu mısralarla içlerinde Altaylar'ın özleyişini yanık yanık duyarlar. Üzülmesinler! Nasıl olsa günün birinde Altaylar'da millî tören yapılacaktır!.. Nihal Atsız (Alaş, 3 Ekim 1973, ÖTÜKEN, 1973, Sayı: 10) __________________ Türk, Tanrı'nın; Atsızcılar da Türk'ün öfkesinden yaratılmıştır.

05.08.2007, 00:31	#5 (İleti Bağlantısı)
Cx GOKTURK Cx Otağ Yöneticisi Üyelik tarihi: 13.12.2005 İletiler: 1.079	ESENLIKLER! CAN KANDASIM COK GOZEL SIIR,YASAAAAAAAAAAA ,SAGOL CAN KANDASIM BU GOZEL SIIRI BIZLERLE PAYLASTIGIN ICIN,VAROL NE MUTLU TURKUM DIYENE, TURK IRKI SAGOLSUN! __________________

15.06.2007, 20:53	#3 (İleti Bağlantısı)
TürkOğuz Türkçü Üyelik tarihi: 13.12.2005 İletiler: 739	Rahmetli büyüğümüz Cumabayoğlu Mağcan'ı sevgi ve saygıyla anıyoruz. Şiirini okuyunca epeyce duygulandım. Bunlar Türk Birliğinin yapı taşlarıdır. GTTK

15.06.2007, 22:20	#4 (İleti Bağlantısı)
METEHAN Türkçü Üyelik tarihi: 20.01.2006 İletiler: 125	Ne de güzel yazmış kandaşımız. Türk'ü Türkten başkası ne anlar ne de dostu olur. Cumabayoğlu Mağcan kandaşımızın yüreğine sağlık.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Posta olarak gönder

Konuyu Toplam 1 üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Konuk)