MECLİSTE BİR HAVLAMA ''Şeriat isteriz!!!''

[TUVA HAN]

Olaylar, davranışlar ve buna bağlı olarak yapılan eylemlerin en büyük güç kaynağı sistemin kendilerinde bulduğu yansımadır. Bu durumda eylemi gerçekleştirenin kim olduğu, geçmişi ve bulunduğu ruh hali durumu kökünden çözmeyip; bu davranışa yönelmesini sağlayan şartların irdelenmesi gerekmektedir.

Bu davranış, eger ki siyasi bir niteliğe sahipse, burda irdelenmesi gereken, gene aynı şekilde politik otoritedir.

Meclis bahçesinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Halka İlişkiler Binalarının önündeki bahçede 30 yaşlarında Süleyman Tanrıkulu isimli bir kişinin, "Şeriat isteriz" sloganı attığı bildirildi. (2 ekim 2007 anka)

Daha önceden yaşanmış buna benzer bir olay vardır ki söylem farklı olsa da zihniyet gaye aynıdır. Bahsettiğim olay, Anıtkabirde devlet büyüklerinin bulunduğu ortamda bir kişinin ''Puta tapmayın'' diye anırmasıdır ve gene aynı şekilde eylemcinin feyz aldığı şey, o dönemin siyasi otoritesidir.

İktidarın ikinci defa yüksek bir oyla seçilmesinin nedenlerini aslında bilmekteyiz. Bu nedenlerden önemli olanlardan biride din olgusu ve buna bağlı olarak türban meselesidir. Çok merak ediyorum doğrusu; Türban meselesi, iktidarın pazarlamacılık misyonuyla ülkeyi açık pazara itmesinden daha önemli bir şeymidir? Ben de bunun cevabı varda, bu iktidara oy verenlerden almak isterdim bu sorunun yanıtını...

Milli duygular ile aşılanmaış insanlar, farkında olmadan da başka milletlerin oyuncağı, temsilcisi olurlar.

Bahsettiğim konu, her ne kadar da kelime lügatım yetersiz kalsada çok önemli bir mevzudur. Bu ülkede, kurucu önder Başbuğ M.K. ATATÜRK'e meydan okunuyor, devlet anayasasından çıkartılmaya çalışılıyor, milli duygular deformasyona uğratılmaya çalışılıyor. İleriye dönük kurulmuş olan ülkemiz, bin yıl gerilere döndürülmek isteniyor. Peki kim bunlar; bunların kimler olduğu önemli değildir, dünde vardılar yarında olacaktır. Önemli olan onlara bu gücü veren siyasi otoritenin irdelenmesidir...

[AsiLTurK]

bu hükümete oy verenlerin çoğunun istediği zaten şeriat,ama onların istediği şeriat kesinlikle gelmeyecek.

bu hükümete oy verenlerin karakterlerinden bahsedeyım biraz,

Günümüzde ne yazık ki toplumun her alanında bir çıkar çarkı kurulmuştur. Rüşvet, iltimas(torpil), adam kayırma, yalancılık, sahtekarlık ve ahlaksızlık her yere bulaşmış, her yer suç örgütleriyle, çetelerle dolmuştur.
"Çıkar çarkı" nedir? Çıkar çarkı bir grup ahlaksız, sahtekarın kurduğu menfaat birlikteliğidir. Bir çıkar çarkının gücü arttıkça çevresinde toplanan dalkavuk dediğimiz insanların sayısı da artmaktadır. Zincirleme bir reaksiyonla daha çok güç beraberinde daha çok dalkavuk, daha çok dalkavuk beraberinde daha da çok güç getirmektedir.
Günümüzün en tehlikeli çıkar çarkları, ideolojiler etrafında düzenlenmiş olanlarıdır. Bunların da en tehlikelisi ise "yeşil komünizm" dediğimiz irtica çarkıdır. Bu çarkın gücü insanların dini duygularının sömürülmesinden gelmektedir. Çünkü insanların en hassas olduğu, en çabuk kandığı ve en kolay teslim olduğu konu "din"dir.
Örneğin irticacı teşkilatların iki torba kömür, bir poşet yiyecek yolladığı fakir ve varoş kesim oyunu AKP’ye satıyor. Bilindiği gibi komünistlerin amacı bir işçi diktatörlüğü kurmaktır, bu yüzden işçiler ve gelir düzeyi düşük kesim üzerinden, açlık-fakirlik edebiyatı yaparak oy toplamaya çalışırlar ve görüyoruz ki aynı sömürüyü günümüzde yobazlar yapmaktadır ve yine görüyoruz ki ideolojik açıdan da yobazlara "yeşil komünist" dememiz çok doğrudur.
AKP tek başına iktidara geldikten sonra "yeşil komünistler" artık devletin gücünü de ellerine geçirdiler. Her göreve kendi yandaşlarını atıyor, taraftarlarını işe aldırıyorlar. Yani bir çeşit "din diktatörlüğü" kurmuş durumdalar. Dikte ettikleri de şu: "Bizden yana olun, size iş bulalım, mevkî verelim, çıkar çarkının nimetlerinden sizi de faydalandıralım, hem bu dünyada hem de diğer dünyada rahat edin."
Yıllardır yeşil komünistlerin "bize oy vermezseniz cehenneme gidersiniz" türünden sözlerini unutmadık. Bu nasıl bir zihniyettir ki, oy verirsen cennette yerin hazır, bu nasıl bir mantıktır ki insanlara cennette yer ayırıyor, cenneti pazarlıyorlar? İşte bu şekilde yıllarca saf insanların dini duygularını sömüren, onları cehennemle korkutan, cennet vaadinde bulunan ve de çıkar çarkının her çeşit nimetlerinden faydalandıran bu yobaz grup sonunda iktidara da gelip gücünü en üst düzeye çıkarmıştır.
Tayyip Erdoğan hayranı bir yobazla konuşurken bana eskiden koyu bir Erbakan taraftarı olduğunu ama şimdi Tayyip’i desteklediğini söyledi. Neden Erbakan’ı bırakıp Tayyip’i desteklediğini sordum; eskiden hayranı olduğu Erbakan’ı kötüleyerek Tayyip’i savundu ama net bir yanıt da veremedi. Aslında yanıtı şuydu, eskiden Erbakan’ı bir önder olarak görüyorlardı çünkü en güçlü oydu, Tayyip en güçlü olunca bütün yobazlar Tayyip’e döndü. Buda tipik bir dalkavuk davranışıdır. Dalkavuklar her zaman güçlü olanın tarafına döner. Dalkavuklar kim daha güçlüyle onun yanında yer alır.
Şimdi de bu yobazların teşkilatlanmalarına kısaca değinmek istiyorum. Bu yobazların, yani irticacıların mükemmel bir teşkilatlanmaları vardır. Tarikatları, cemaatleri, partileri, TV kanalları, gazeteleri, radyoları vardır. Bunları da çok etkili şekilde kullanırlar, insanların dini duygularını sömürerek beyinlerini yıkarlar. Hatta tarikatlara üye olan yobazlar teşkilat tarafından evlendirilir. Böylece bir yobazın aklı başında bir eş bulup yobazlıktan kurtulmasının önü kesilir ve böylece karı-koca ikisi de yobaz olunca, çocuklarını da yobaz olarak yetiştirirler. Yobazların sakal, saç ve bıyık kesimleri bile standarttır. Toplum içinde bir yobaz hemen kendisini belli eder, buda yobazların birbiriyle iletişimlerini sağlar.
Günümüzün en tehlikeli iki yobaz irtica grubu ise fethullahçılar ve nurculardır. Nurcuların gerçek yüzünü Nihal Atsız’ın "Nurculuk Denen Sayıklama" adlı makalesini okuyarak öğrenebilirsiniz.
Yobazlar her türlü faaliyeti yaparken din maskesi arkasına sığınırlar. Sıkıştıkları zaman hemen "din elden gidiyor" gibi söylemlerle, ya da "din için yapıyoruz" gibi mazeretlerle kendilerini haklı çıkarmaya çalışırlar.
Bu noktada şunu da belirteyim ki biz Türkçüler Tanrı’yı asla reddetmeyiz, sıkça "Tanrı Türk’ü korusun" dileğinde bulunuruz. Eski Türklerin de inancına göre Türklere yönetim hakkı Tanrı tarafından verilirdi, bu yönetim hakkına Kut derlerdi. Bir savaşın kazanılması Tanrı izin verdiği için olurdu, bir yenilgi ise Tanrı zafere izin vermediği için olurdu. Orkun yazıtlarında yazdığına göre Türklerin zor anlardan kurtulmasını Tanrı sağlamış, Tanrı Türk adının tarihten silinmesine izin vermemiştir. Görüldüğü gibi Türklerin Tanrı’ya bağlılığı yaratılışından kaynaklanmaktadır. Araplar kız çocuklarını gömerken, 40 kadınla evlilik yaparken, yüzlerce puta taparken biz Türkler Tanrı’ya bağlılıkta ve ahlakta en ilerdeydik. Ayrıca biz Irkçı-Türkçüler darvinciliği, materyalizmi de reddederiz. Biz yalnızca milletin işlerine, dünya işlerine ve akıl işlerine dini inançlarımızı karıştırmayız. Laik, Atatürkçü Türkleriz.

bu yazıyı uzun zamandır saklıyorum,yayımlandı ise af ola