Türkçe' yi özleştirme uğraşları.

[Bilgetegin]

Türkçe olmayan sözcükleri ayırt edebilmek için benim bir kaç yöntemim var. Sizlerde bildiklerinizi eklerseniz daha geliştirebiliriz.

- Sonu -on ile biten sözcükler, Fransızcadan girme ve Türkçe değildir.

Örnek; televizyon, diksiyon, telefon vs...

- Sonu -yet ile biten söcüklerin, birçoğu Arapça' dan girme ve Türkçe değildir.

Örnek; cumhuriyet, hürriyet, fikriyat vs.

- Birde yanına -i, -î eki getirdiğinizde, ünsüz düşmesi olan sözcükler genelde Arapça kökenlidir.

Örnek; Şahıs - Şahsî, Fikir - Fikri vs.

Fikir bu sözcüğün aslı fikr' dir bizim dilimize girererek biz onu Türkçeleştirip kurallarımıza uydurduğumuz için fikir oldu.

Bunlar benim kafamda oluşturduğum şeyler. Hiç bir yerden okumadan çözümleme yaparak ulaştım yanlış nokta varsa söylerseniz düzeltirim.

Saygılarımla.

[TÜRK YILDIRIM]

Türkçe kelimelerde uzun ses bulunmamaktadır. Yani halk arasında şapkalı a ^ diye tabir ettiğimiz ses Türkçe kelimelerde bulunmaz. Sadece yabancı dillerden ki özellikle arapçadan dilimize geçen sözcüklerde şapkalı a yani uzun a bulunmaktadır.Türkçe kelimelerde o ve ö sesleri ilk hecede bulunmaz, diğer hecelerde bulunabilir. Bu özellik Türkçenin her devrinde görülen bir özelliğidir.Türkçe kelimelerde j sesi yoktur.Türkçedeki kelimelerin başlarında genellikle c, ğ, l, m, n, r, v, z ve nazal n sesleri bulunmaz. Tabiî bu sesleri Türkçede kelime başlarında bulunmaz diye kestirip atmak doğru değildir. Belli başlı istisnaları vardır. Ancak çoğunlukla başta bulunmazlar.Türkçe kelimelerde sonda b, c, d, g ve ğ sesleri bulunmaz.Türkçe kelimelerde ve hecelerde kelime ve hece başında çift sessiz harf bulunmaz. Grup, traş, tren gibi.Biraz okulda anlatılanlara benzedi ama olsun.Yardımcı olabildiysem ne mutlu bana.Esen kalın.

[Savaşçı_Türk]

Soydaşlar ben şu sonlarda b,c,d,g,ğ bulunmamasını anlamış değilim. Bildiklerim kadarıyla örnek vereyim, cennetin Türkçesi uçmağdır ve "ğ" ile bitiyor. Zamanın Türkçesi çağdır ve "ğ" ile bitiyor. Bu kurala uyan birçok Öz Türkçe sözcük de büyük-küçük ünlü uyumu, vb. kurallara uymuyor. Örneğin cehennemin Türkçesi de tamudur ve küçük ünlü uyumuna uymaz. Yoksa bu okullarda öğrendiğimiz kurallar bu sözcükler dikkate alınmadan sonradan mı koyulmuştur?

[idikut]

bir sözcüğün Türkçe oldğunu anlamak için bunları bilmelisin örneğin v h ş j p n f c l n z m bu seslerle Türkçe sözcükler başlamaz ama doğal yansıma seslerle başlar örneğin cıvıldamak vız vız Türkçe'dir. yalnız buna uymayanlar da var hangi ve hani h ile başlamasına karşın Türkçe'dir. tamu olayı ise böyle kullanımlar vardır Türkçede bunlarda Türkçedir örneğin kamu da Türkçedir bütün ne hep anlamındadır....tamu tapu kamu... bunlar TÜRKÇE'DİR DAHA BUNLAR KİMİ BİLMEDİĞİMİZ BİR ÇOK SÖZ VARDIR DILIMIZDE...BUNLARI ARAŞTIRARAK ÖĞRENMEKTE YARAR VAR ESEN KAL SOYDAŞIM...

[Bilgetegin]

Türkçe kelimelerde(SÖZCÜKLERDE) o ve ö sesleri ilk hecede bulunmaz, diğer hecelerde bulunabilir.

Kandaşım sanırım bu şöyle olacak; ilk hecede bulunabilir, sonraki hecelerde bulunamaz. Yalnız o,ö değil u,ü de buna ekli diye biliyorum.

[Buğra Şad]

Bilgetegin adlı üyeden Alıntı

Kandaşım sanırım bu şöyle olacak; ilk hecede bulunabilir, sonraki hecelerde bulunamaz. Yalnız o,ö değil u,ü de buna ekli diye biliyorum.

Aslı şudur; Türkçe'de yuvarlak ünlüler (o, ö, u, ü) aynı kelimede birden fazla bulunamaz. Yuvarlak ünlü, kelimenin herhangi bir yerinde bulunabilir. Fakat sadece bir kez bulunabilir.

[ALMİLAM91]

Türkçe'de ayrıca sözcüğün en başında iki sessiz haf varsa, büyük ünlü uyumuna uymuyorsa,sözcük m,ğ,r,c,v,n harfleriyle başlıyorsa, şapkalı herfler varsa Türkçe değildir kandaşlarım. Bunlar bildiklerim daha var sanırım.

TTK!

[Selin]

Ben de bir dipnot ekleyeyim. Yapım eki almış sözcüklerin sonuna gelen ekler kesme işaretiyle ayrılmaz.
Örneğin: Türkçe'de değil, Türkçede yazılması gerekiyor.
Bu bilginin de tarafınızdan güncellenmesi iyi olur.

[ALMİLAM91]

Hiç duymadım öyle birşey ama yine de teşekkürler.

TTK!

[Selin]

Okuduğum bölüm sayesinde en son kurallar ve güncellenen yazım şekilleri hakkında doğru bilgilere sahibim.
Son doğrular bu şekildedir.

[ALMİLAM91]

Hıı yani benim dediğim eskiden doğruydu. Yani bu benim suçum değil. Değişmiş ne yapalım =)


Y.N: Kimse size suç bulmuyor. Yorumlarınızı msn muhabbetine çevirmeyin!

[Çılgın Türk]

Türkçemizi korumalıyız TDK'nın çalışmalarına daha fazla önem verilmeli.

[AbacıTürk]

Savaşçı_Türk adlı üyeden Alıntı

Soydaşlar ben şu sonlarda b,c,d,g,ğ bulunmamasını anlamış değilim. Bildiklerim kadarıyla örnek vereyim, cennetin Türkçesi uçmağdır ve "ğ" ile bitiyor. Zamanın Türkçesi çağdır ve "ğ" ile bitiyor. Bu kurala uyan birçok Öz Türkçe sözcük de büyük-küçük ünlü uyumu, vb. kurallara uymuyor. Örneğin cehennemin Türkçesi de tamudur ve küçük ünlü uyumuna uymaz. Yoksa bu okullarda öğrendiğimiz kurallar bu sözcükler dikkate alınmadan sonradan mı koyulmuştur?

Küçük ünlü uyumu Türkçe sözcüklerde illa ki olan birşey değildir %90 gerçekleşen sık bir durumdur yalnızca. Dediğiniz gibi tamu Türkçedir ama örneğin tamo olsaydı Türkçe olmadığından emin olabilirdiniz çünkü o gerçekten sözcük sonunda rastlanmayan bir durum.

Sonu b,c,d,g ile bitmiyor ğ ile bitmeyecek diye bir kural yok. b,c,d,g ile bitmemesinin nedeni de halkımızın b,c,d,g ile biten sözcükleri p,ç,t,k(ğ)'ye çevirip söylemesidir zaten yani kendiliğinden olan bir durumdur. Örneğin ağac yerine ağaç denmektedir eskiden bitig diye söylenen şey bugün Türkçesiyle bitiktir, yine eskiden sönüg diye söylenen sözcük bugün Türkçesiyle sönük durumunu almıştır yani burada Türk budununun karakteristiği bir ses benzeşmesi vardır kuralın çıkış noktası da budur. Bu benzeşmeye uymayan, budun tarafından hala eski haliyle söylenen Türkçe sözcükler tek tük de olsa bulunabilir bu durum onların Türkçe olmadıkları anlamına gelmez.

Esenlikler

[Güntülü]

- Türkçede uzun sesli yoktur.

-Türkçede ince a yoktur. Başka dillerde mesela Fransızcada olduğu gibi ince ve kalın şekli yoktur, a normaldir.

- ı seslisi Türkçeye mahsustur. Arapça, Farsça ve Batı dillerinin çoğunda yoktur.
İnce l yoktur. Sadece yabancı asıllı kelimelerde görülür. "lazım, lüzum, hayal, vals gibi."

- Türkçede gırtlak sessizleri yoktur.

-Türkçede f-h-j-v sesleri yoktur. f sesi sadece taklidi kelimelerde ve nidalarda görülür: fıslamak, üflemek, of... , h sesi ise k sesinden gelmektedir. Farcça ve Fransızca asıllı kelimelerde görülen j sesi halk diline c olarak geçmiştir. Türkçedeki v'ler ise b'den yahut g'den gelişmişlerdir. var-bar, ev-eb, güvercin-gügercin, döv-dög, kov-koğ...

-Türkçede kelime başlarında c-l-m-n-r-z bulunmaz, nine ve ne ile ne'den yapılan kelimeler( neredea+,niçin, nereye, nasıl, nice, ne kadar) müstesnadır.

-Türkçede kelime sonlarında b-c-d-g sesleri bulunmaz. Yabancı asıllı kelimelerdekiler p-ç-t-k şeklinde telaffuz edilirler( kitab, ihtiyac,ferd, reng). Bunlar söylendikleri gibi yazılırlar(kitap, ihtiyaç, fert, renk). Yalnız bu kelimeler sesli ile başlayan bir el aldıkları zaman sadalılaşma hadisesi olmakta, bunlar tekrar eski hallerine dönmektedirler( kitaba, ihtiyacımız ferdi, rengi).

-Türkçede birbirinin aynı iki sessiz yanyana bulunmaz. Ancak Arapçadan gelme kelimelerde çift sessiz vardır( şiddet, dikkat, sarraf, ressam...) Türkçede: elli, belli, bellemek, anne müstesnadır.

-Türkçede üç sessiz yanyana bulunmaz.

-Türkçede hece başında herhangi iki sessiz yanyana bulunmaz. Arapça ve Farsçada da durum aynıdır. Bu tarz kelimeler Batı dillerinden gelmektedir( tren, gramafon, spor, stad...) Türkçede bu çeşit kelimeleri telaffuz için halk umumiyetle iki sessiz arasına i veya ı sesi getirmektedir.

-Türkçede hece sonunda -lp (alp, kulp), -lt(alt,salt), -nç( dinç, genç), -nk(denk), -nt(ant), -rç(burç), -rk(Türk,kürk), -rp(sarp), -rs(ters), -rt(sert, kurt), -st(ast, üst)sessiz grupları dışında sessiz grupları bulunamaz.

-Türkçede büyük ünlü uyumu ve küçük ünlü uyumu kuralları vardır.

-Türkçede sessizler arasında da uyum vardır. Sadasız sessizler:ç,f,h,k,p,s,ş,t; sadalı sessizler: c,d,g,ğ,j,l,m,n,r,v,y,z sessizleridir. Kelime içinde yanyana bulunan iki sessizden biri sadalı ise öbürü de sadale, biri sadasız ise diğeri de sadasız olur. Buna sessizlerin sertlik, yumuşaklık uyumu denir.

[idikut]

ne mutlu Türküm diyene değil ne kutlu TÜRK olana