|
İlk yazım
Birdenbire ne oldu anlayamadım.Kendimi bilgisayarın başında birşeyler yazıyorken buldum.Kendime geldiğimde yazıyı bitirmiş.Paylaşayım dedim.Amatörce oldu ama yinede burda paylaşmak istedim.
Özlemlerin İnsan'ı
Ne özlemle kurmuştuk bu ülkeyi.O kadar yobazdan , hokkabazdan , itilafçısından , ittihatçısından arındırmak için ne kadar uğraşmıştık.Ne de çok sevmiştik bu ülkeyi.Güzel günler görecektik.Kimsesizliğin , yetimliğin , açlığın , yokluğun, her şeyin üstesinden gelebilirdik.Onurlu yaşasaydık,bağımsız olsaydık , hür olsaydık neler yapmazdık ki.
Az sabahlamadık kuru tahtalarda.Az içmedik tütün yerine otu.Çarıksızdık kimsesizdik.Kimse bizi sahiplenmemişti.Devlet babamız dedik.Herşeyimiz dedik.Öpmeye kalktığımız elden tokat yedik.Halbuki ne çok sevmiştik biz onu.Uğurunda ne canlar verdik.Onursuzun,şerefsizin ağzına aldırmadık adını.Aç kaldık , kimsesiz kaldık ama asla onsuz yaşamadık.
Özlemlerle yaşıyoruz.Sevgilerle.Hasretlerle.Görüyorum deniz mavisi gözlerini.Yar etmem diyor ülkemi!Yar etmem..Size bırakmam bu vatanı..Bu vatan binlerce yıldır hürdü.İlelebette hür kalacaktır diyor.Çatıyor kaşlarını.Bölüyor uykularını.Toroslar’ın eteklerinde buluyor yetimliğini.Gene de eğilmiyor.Vaz geçmiyor.Saçlarını tarayan rüzgara , tenini kaşıyan yağmura aldırmıyor.Ülkemdir diyor.Vatanım…
Bir Yörük türküsü tutturuyor.Kimselerin bilmediği.Bir göçmen oluyor.Bir varsak..Kesmiyor umutlarını , dindiriyor yüreğinde yanan koru.Anka kuşu gibi kullerinden yaratıyor kendini.Sevgisini,nefretini unutmuyor.Benimsin diyor.Canımsın.Kızılırmak’ta suyumsun diyor.Ağlamıyor.Medet beklemiyor zalimden.Harçlık istemiyor İngiliz generalinden…
İstediği her şeyi başardığında Kafkas Kartalı oluyor.Bozkurt oluyor!Çakallarla dolu odasında çakmak çakmak gözleriyle hepsine inat muzaffer olacağını güzel günü anlatıyor…
O günün adını da 3 Mayıs koyuyor..
|