OĞUZOĞULLARI

[Çağ]

OĞUZOĞULLARI

Gafil hangi üç asır hangi on asır,
Tuna ezelden Türk diyarıdır.
Bilinen tarihler söylememiş bunu,
Kalkıyor örtüler,örtülen doğacak,
Dinleyin sesini doğan tarihin,
Aydınlıkta karaltı,karaltıda şafak,
Yalan tarihi gömüp doğru tarihe gidin.
Asya'nın ortasında Oğuzoğulları,
Avrupa'nın Alplerinde Oğuz torunları,
Doğudan çıkan biz,Batıdan yine biziz.
Nerede olsa, ne olsa kendimizi biliriz.
Hep insanlar kendilerini bilseler,
Bilir o zaman ki,hep biziz.
Türk sadece bir ulusun adı değil,
Türk bütün adamların birliğidir.
Ey birbirine diş bileyen yığınlar,
Ey yığın yığın insan gafletleri!
Yırtılsın gözlerdeki gafletten perde.
Dünya o zaman görecek hakikat nerde
Hakikat nerde?
Son Başbuğ Mustafa Kemal ATATÜRK

TERENNÜM
Akşam ebediyete elem gözlerle doldu.
Zulmette mübarek Tuna’nın gülleri soldu.
Serhadde giden erlere bilmem neler oldu.
Ak ey Tuna,zulmette yine,sakit-ü gamkin,
Serhadde giden erleri hiç görmeyeceksin!

Hiç görmeyeceksin bizi…Bak söndü Hilal’in.
Emvacının üstünde heyulay-ı melalin.
Ah,inledi zulmette o nakusu leyalin!
Siz,ey Tuna dilberleri,gül takmayın artık,
Düşman geliyor…hep bu harap illere kaldık…

Büyük Türkçü Turancı Yolbaşçı Atsız Ata

TUNA

Toplar gümbür gümbür döver burçları;
Burçlar düşer Tuna’ya!

İmdada koşarken başı taçlılar;
Taçlar düşer Tuna’ya!

Taclısı,haçlısı bir olmuş gelir;
Haçlar düşer Tuna’ya!

Gazadır…arada bizim saftan da
Koçlar düşer Tuna’ya

Arif Nihat Asya







Tuna Kıyısında
Evimden uzakta, annemden uzak;

Kimsesiz kalmışım yad ellerinde.

Bir vefa ararım kalbe dolacak

Gurbetin yabancı güzellerinde.



Tuna'nın üstünde güneş batarken

Sevgili yurdumu andırır bana.

Bir hayâl isterim Boğaziçi'nden

Bakarım "İstanbul!" diye her yana.

Bu gece gökyüzü ne kadar süslü
Bir mavi kıvılcım sanki her yıldız.
Başımda sırma tül,göklerin gülü,
Doğan ay ne güzel Turanlı bir kız!

Bak, ’’Tuna’’ karanlık parıltılarla
Titreyen siyah elmas yok olmuş.
Üstünde,bir altın kürekli sala
Binerek,tarihim yola koyulmuş…

Önümde bu atlas,muhteşem ’’Tuna’’ ;
Karşıda göz kırpan ’’Budin’’ evleri.
Baktım da ’’Peşte’’ nin ufuklarına,
Gördüm ki her Macar yurdunun eri.

Enis Behiç Koryürek


Tarih

Tuna’yı görmedim fakat tanırım,
Bir ümit önünde koştuğum zaman;
Geçmişi anarak coştuğum zaman,
Kendimi Budin’in beyi sanırım.

Hamit Macit Selekler

Estergon Kalesi

Bir serhat türküsüdür dökülür,
Alabildiğine dudaklardan…
Kalelerden Estergon Kalesi,
Mavi mavi tüter uzaklardan.

Destur almış nice küheylandır,
Zafer ala gözlü bir ceylandır.
Tuna,Tuna değil tekmil kandır.
Akar durur şehit topraklarından.

Fevzi Halıcı

Estergon’da Bir Mezar

Mezarın Tuna’yı görür dört bir yandan,
Akıncılar başı mıydın ne?
Erzurum’dan Belgrad’a,Tuna’ya,
Devker düşün müydün ne?
İsmail Gerçeksöz

Estergon
’’Estergon Kalesi,su başı durak’’
Bre şahin aman,
Nallar altında sipahilerin,
Kösnük bir hayvan gibi kıvranıyordu toprak,
Geçiyordu Estergon’a Tuna’dan
Hayalimde bir sürü zorlu kahraman…

Mustafa Şerif Onaran

ALİŞ’İMİZ VAR!...

Sorma buralarda ne işimiz var !
Tuna boylarında Aliş’imiz var !
Yemen Türküsü’ne ağlayışımız,
Nasrettin Hoca’ya gülüşümüz var !...

“Alı var” diyorlar “kırmızı güle”
Hasan’ım martini alıyor ele,
Ramizem’in evi kapılmış yele...
Yusuf’la Arda’ya dalışımız var !...

Sevda yalan derler, sakın inanma!
Tuna’dan geliyor ince donanma!
Koca Yusuf seni unuttuk sanma!
Deli Ormanlar’da güreşimiz var!..


Malkoçoğlu eyerler mi kıratı ?
Eser zaman, yakın eder serhati
Mostar imiş şu dünyanın Sırat’ı
Yıkık köprüsünde bir taşımız var !...

Kızanlar hatıra getire bizi ...
Balkanlar koynuna yatıra bizi ...
Yıllardır yaşatır hatıra bizi ...
Üsküp’te beş yüzyıl kalışımız var !...

Orhan Seyfi Şirin



Tuna Boyu


A be kızan il’in nere?

Neren kök saldın bu yere,

Hangi ırmak hangi dere?...

Tuna boyu Tuna boyu,


Tuna’daki Türkmen soyu…


A be kızan hoş gelişin,

Balkanlar’da neydi işin?

Gözyaşların yaşın yaşın.

Tuna boyu Tuna boyu,


Tuna akar koyu koyu…


A be kızan kop Kırım’dan,

Dağıstan’dan,Deşt-i Rum’dan,

Belki taa Karakurum’dan,

Tuna boyu Tuna boyu,


Tuna yaşar,hayı huyu…


A be kızan dur kenare

Kaşın çatma kare kare,

Yüksel minare minare,

Tuna boyu Tuna boyu,


Tuna hudutların suyu…


A be kızan gel ağlama,

Yaralı gönlüm dağlama,

Gurbet ellerde eğlenme,

Tuna boyu Tuna boyu


Tuna çekerken oy-oyu…


A be kızan kal’adan bak,

Uzak yakın,yakın uzak…

Karadeniz,Kırım,Azak…

Tuna boyu Tuna boyu


Tuna geç Altın Ordu’yu…


Kul Ozan Tuna’yı geçti,

Hasret badesini içti,

Gurbet ele kanat açtı,

Tuna boyu Tuna boyu.



Kul Ozan


HEY TUNA, TUNA

Kaybolmuş kardeşlerim ve sen işte yan yana...
Gönül yangınlarını her su söndürmez, Tuna,
Derdim ne, sevincim ne, sen en iyi bilensin;
Tuna! İç ateşime serpilecek su sensin!
Sana hiç yakışmıyor durgunluk böyle, Tuna,
Somurtma, açıl artık: Ben geldim söyle Tuna!
Beni tanır kıyında her yer, her sûr, her kovuk,
Yok başımda suyuna gölgesi vuran kavuk!
Kafamda bilgi ama ruhumda hep o erlik,
Gönlüm eder her sene sularında askerlik!
Nasıl kan ağlamıyor, dile gelmiyor neden,
Suyun neden taşmıyor geçerken Plevne'den?
Nasıl sessiz durursun görür de Türk'ü Tuna?
Tuna! Her çağıltısı Mohaç’a türkü Tuna!..
Hâlâ var güllerinde, şafağında al kanım,
Suyunda batan güneş, suya düşerken kalkanım,
Kıyında her fırtına bir eski akın sesi!..
Suya atılacağım kesilse çarkın sesi!
Hançerim dişlerimde, başım açık - yalın ayak,
Şehzade Süleyman'ın salındayım sanarak!
Batan günün sudaki yangını, kızıl-ipek,
Yeni düşmüş bir sancak, kurtarıp dikmen gerek!

İçimde kartal günleri çırpınıyor tek kanat.
Kıyıdan bize doğru koşuyor bir sürü at;

Gemiye bir göz atıyor sonra dönüyor geri
Düşen sipahisini bekler gibi her biri.

Ne fayda! İstediğim gibi şair değilim,
Tutmalı mıydı şimdi sadece kalem elim?
Bir elimde kamçılık bir yeşil söğüt dalı,
Bu atlardan birinin sırtına atlamalı,
Ayağının dibinde aktıkların sağ, Tuna,
Derdine yan, buhar ol, gel bozkıra yağ, Tuna!
Bulut ol göğümüzün üstünde ağla bu yaz,
Türk'ten ayrı düşenler ne yapsa avunamaz!
Bize hasret çektikçe geldikçe dara Tuna;
Döküldüğün denizde git onu ara, Tuna!
Orda seni anlayan, Sakarya var...
Siz Türk'sünüz dünyanın sonu gelene kadar!
Hasretsin, yatağında dön, çarpın, dövün Tuna!
Türk'ü gördükçe seslen, Türklükle övün Tuna!

Behçet Kemal ÇAĞLAR

Tuna

Tuna çocuklar çocuğu
Ta Bohemya’dan başlar akmağa
Ta Karadeniz’de bulur kendini
Tuna çocuklar çocuğu

Toplar sevinçleri
Avusturya,Yugoslavya,Macaristan,Bulgaristan,Romany a
Yavruları türküler söylerken
Toplar sevinçleri

Maviyle karıştırır yeşili
Eflatunla kırmızıyı azıcık
Pembeyle sarıyı daha
Maviyle karıştırır yeşili

Kör oyunlarına benzer
Akar dağ bayır ova
Flüt sesleri,davul sesleri akar içinden
Kör oyunlarına benzer

Fazıl Hüsnü Dağlarca

Tuna

Tuna mavi: gökler gibi,
Bir ufuktan bir ufka eser gibi,
Koşuyor…Koşuyor Tuna.
Coşuyor Tuna!

Tuna yeşil: bahar gibi
Bir ufuktan bir ufka rüzgar gibi
Akıyor…Zorlu akıyor Tuna
Yürek yakıyor Tuna

Tuna kızıl: kan gibi
Duygulu bir insan gibi
Yanıyor…İçinden yanıyor Tuna.

Anıyor Tuna
Eski günleri hıçkırarak.
Tuna ak,Tuna berrak
Benim göz yaşım gibi
Tuna dertli bugün hummalı başım gibi

Dalgalarda köpükleniyor ak
Kısrakların yeleleri

İçimde bir yıldız…
Bir hız;
İçimde çırpıntılar var.
İçimde gür bir ses haykırıyor: İleri !

Halide Nusret Zorlutuna

Tuna’da Gece

Göz kapaklarım inik…Bir rüya görüyorum
Koyu mavi sularda yıldızlanıyor gece.
Sessiz soluklarımla sessizlik örüyorum;
Kendini gönlüm gibi,yalnız sanıyor gece

Burası çok sevdiğim,özlediğim bir diyar:
Gökte ay yok;havada beyaz bir karanlık var
Ve uzak ufuklarda kıpkızıl parıltılar
Yaralı bir kalp gibi kanıyor gece.

Yıldızlar düşüyor gönlümden süzülerek;
Suda kımıldanıyor ışıklar çiçek çiçek…
Kuytu kıyılar sanki bir yığın siyah ipek!
Tuna dalgalarında sönüp yanıyor gece.

Sonra birden gülüyor göklerde gümüşten ak
Bir ay,ki ince yüzü bir güneş kadar parlak!
Tuna’nın kollarında yanarak tutuşarak
Bizi anıyor gece,bizi anıyor gece!

Halide Nusret Zorlutuna