GÜLÜSTAN..............

[Cx GOKTURK Cx]

BIR QERIBE YUXU GÖRDUM…

Ömür yolum- içimdeki vuruşlarım.
Mübarizem-talem ile yarışlarım.
Qederimin yazıları-alnımdakı qırışlarım.
Kaş onları pozan ola!
Tezesini isteyimce yazan ola!

Tutuşmuşam, çaxmaq yoxdur alışmağa,
Qaynayıram, teperim yox, ne coşmağa, ne daşmağa.
Üreyimin sözlerini oba-oba danışmağa
Dede Qorqud timsalında ozan ola,
Bir qeribe yuxu gördüm, isteyimce yozan ola!



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

BABASI KIMI

Menim bir gözel
Körpe nevem var.
O da Bextiyar,
Men de Bextiyar.

Biz baba-neve
Adaşıq, adaş.
O, mene vüqar,
Men ona sirdaş.

Men bir ağacam,
Nevem qol-budaq.
Men onun kökü,
O,mende yarpaq.

Xalqa vuruldum
Men şair oldum,
Bilmirem ancaq
O ne olacaq?

Ne olur olsun,
Kim olur olsun,
Babası kimi
Xalqa vurulsun.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

BÖL GÖRÜM

Bextim, mene yar ol', deyib çağlaram,
Yar olmasa de bextiyar ol görüm.
Geleceye ümidimi bağlaram,
Bir an sonra ne olacaq, bil, görüm.

Yaz ayları çağıldayan selmisen?
Bu dünyanı oyuncaqmı bilmisen?
Heyat seni güldürende gülmüsen,
Hünerin var, ağladanda gül görüm.

Dünyamızı yasa, toya bölmüşük,
Sevdamızı oda, suya bölmüşük,
Ömrümüzü güne, aya bölmüşük,
Min arzuya, min dileye böl görüm.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

BAHAR HAVASIYLA


Qanadlı xeyallar göylerden endi
Ne çırpıntı qaldı, ne istek, heves.
Qocaldım, könlümden her şey silindi
Senin buraxdığın izler silinmez.

Mene qısqanardı bir vaxtlar hamı
Könlüm o günleri nece ezizler.
Tezeden yasadır mene dünyamı
Ömrümün açdığı cığırı - izler.

O izler könlüme çekilen dağım,
Ferehim, kederim, xeyrim, şerimdir.
O izler - içimde gizli sığnağım,
Könlümden süzülen setirlerimdir.
Ömür yollarımın bir qarışında
Ayrı düsmernişem hisslerimden.
Keçib bu izlerden ömrün qışında
Bahar havasıyla yaşayıram men.

Hele bu dünyada ne qeder sağam,
Men bu hava ile yaşayacağam.
Ölersem, o izler yaşanmış ömrün
Ayaq izlerine dönecek bir gün.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

ÇÖREK – SEADET

Direk oldu göylere ah-nalesi bu yerin....
Vetende iş axtarıb ağ gün gözleyenlerin,
Gözlerine ağ düşüb.
Bir parçacıq çörek de Vetenden qaçaq düşüb.
«Belke...» – dedi,
ekibler,
bitmeyibdir,
«belke»ni.
Anadolu kendlisi gezdi bütün ölkeni,
Xeyir axtardı,
gördü,
qismetine şer düşüb.
Vetenin övladları özge qapılarında
nece derbeder düşüb.
Çörek ceyran belinde,
Ceyranı hürkütdüler.
Qaçıb onun dalınca
orda, burda güddüler.
O, gözlerden yayındı,
Onu vurub ötdüler.
ele çörek geldise, seadeti gelmedi,
Anadolu kendlisi, birce şeyi bilmedi,
Her xalqın,
her milletin,
Vetininden uzaqda tapılan «seadetin»
Adı seadet olur,
Özü felaket olur...


BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

ÇÖREK – VETEN

eyninde «cinsi» şalvar,
Belinde enli kemer,
Saçı çiyinlerinde
Döşünde emblemler,
Firmenli bir türk ile
Men danışdım erk ile:
- Burda çörek tapmısan, bes seadet, bes Veten?
Çörek seadet deyil, unutdunmu bunu sen?
Üç il,
Beş il,
Ne zaman,
Döneceksen Vetene?
- Harda qarnım toxdursa, ora Vetendir mene,-
Deye qehqehe çekdi.
O bu qehqesile üzüme şille çekdi.
Bir qarınlıq çörekçün sen unutdun her şeyi,
Sen çöreye bağladın, taleyini, baxtını,
Bes Vetenin taleyi?
Bes onu kim düşünsün?
Veten düşmenlerinin qanını tökmek üçün,
Kimin kini, qezebi,
Yanıb gülleye dönsün?
Burda çörek tapmısan,
bes seadet,
bes Veten?
Çörek seadet deyil; unutdunmu bunu sen?
Seadet - Veten demek!
O, Vetene bağlıdır,
Elin qelbi dağlısa, senin qelbin dağlıdır.
Bes her zülme, cefaya nece dayanmış baban?
Elle gelen yası da toy-bayram sanmış baban.
Elsiz bir seadeti seadet bilmemişler.
Unutma,
«El içinde - öl içinde» -
demişler.
Veten – namus,
namusu
ite atsan it yemez.
Yal üçün zingildeyer, namusu zingildemez.
Sen insansan!
Namusun, el qeyretin hanı bes?
Namusu elef kimi gövşeme!..
o, yeyilmez!
Bir parçacıq çörekçün hamı qaçsın Vetenden
Bes Vetende kim olsun?
Kederinden qaçdığın,
Sabahkı sevincine uzaqdan el açdığın,
O su, hava,
o tarpaq,
Qoy sene qenim olsun!
«Harda qarnım tox ise, ora Vetendir» - dedin.
Sen Veteni çöreye nece qurban eledin?
Burda çörek qazanıb özünü de itirdin.
Bığ dalınca gelirken, saqqalı müfte verdin.
Qürbetde çoreyin var,
üreyin yoxdur senin.
Anasız bir uşaqsan,
Qıvrıl yat,
dinme!
Qelbin
oyuq-oyuqdur senin!
Çöreyin var,
Bes hanı, saçına sığal çeken,
Vetenin külekleri?
Seni sermest eyleyen gülleri, çiçekleri?
Hanı Veten havası?
Hanı ana laylası?..
Veten yanız çörekmi?
Bes bunlar?
bunlar hanı?
Bır parçacıq çöreye satarlarmı ananı?



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

MENDEN XEBERSİZ


Ömrün fesilleri tez başa geldi
Yayı beherlidir, qışı behersiz.
Bir vaxt ayıldım ki, heyden düşmüşem
İller öz atını çapdı yehersiz.

Amal olan yere baş qoyan iller
Toran gözlerime yaş qoyan iller
Ey yaşım üstüne yaş qoyan iller,
Hara qaçırsınız menden xebersiz?

Ey ömür! Görünür artıq sahilin
elin qısaldıqca uzanar dilin.
Ömurden verdiyim yetmiş üç ilin
Zeheri yeterli, balı yetersiz.

Öz çiyin yüküdür her kesin yaşı
Derdi-sirdasıdır, fıkri-yoldaşı
Dönüb xisletime qeher, göz yaşı.
Sevinc de, keder de ötmür qehersiz.

Fikirler selinde axandan beri
Ayıra bildimmi xeyirden şeri?
Tökülmüş ömrümün yarpaq illeri
Bağçası virane, bağı çepersiz.

Könlil o könüldür qoca yaşımda
Fikirler qaynaşır yene başımda
Yene hücumdayam söz savaşmda
Sözüm teperlidir, özüm tepersiz



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

MİLLETİM

Niye bu güne düşdün
Ay menim memleketim?
Özüme düşmen olub
Aşıb-daşan servetim.

Bir vaxt sen de xan idin,
Vaxta hökmüran idin,
Dövletler quran idin,
İndi sene ne ne oldu
A qullaşan milletim?

Daşından da zer biter,
Yeddi arxana yeter.
Dilençiden beşbeter
Yoxsullaşan milletim.

Namusuyla, arıyla,
Keçdiyi yollarıyla,
Böyük oğullarıyla
Oğullaşan milletim.

Savaş hünerleriyle,
Qehreman erleriyle,
Böyük zeferleriyle
Nağıllaşan milletim.

Demir qıran dişiyle,
İgidlik verdişiyle,
Öz şanlı keçmişiyle
"Sağollaşan" milletim.

Bu xalqın öz övladı
Öz-özünü ovladı.
Sebrini buxovladı
Sebri daşan milletim.

Nece dözdün bir bele
Müsibete, müşküle?
Çekdiyi sitem ile
A yollaşan milletim?

Ne gündesen, ne günde?
Qor qalmayıb külünde.
Qeyretsizler elinde
Bu gün çaşan milletim.

İsteyirem çaşmaya,
Derdiyle yollaşmaya,
Bir daha qullaşmaya
Xan oğlu, xan milletim.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

MEN - OZÜMUN DUŞMENI

Men kimem? Bu sualı
Her il ad günlerimde
öz-özüme vermişem
Cavab tapa bilmeyib
Bu sualın önünde
Başımı endirmişem.
Men kimem?
Men neçiyem?
Eşqim, dileklerim ne?
Niye geldim dünyaya,
Bu dünyada yerim ne?
Sağ iken de bilmirem
Ölüyem, diriyem men?
evvelini, sonunu
Derk etmeyen, en adi,
Keslerden biriyem men.
İmkanla arzuların
Arasmda vurnuxan
Saat kefkiriyem men.
Zamanın dehresile
Qanadlı arzuları
Budanan bir bendeyem.
Men bir üzü ağamsa,
Bir üzü şermendeyem.

Men özümün düşmeni!
Her gün çekir çarmıxa
Öz içimde men, meni.
Men özümçün hemişe
Baxdıqca sirri artan
Müemmalı şekilem.
Özüme ittihamçı, özgesine vekilem.
Bildiyim bu qedermiş
Meni menden gizleden
O suallar hedermiş.


BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

DAĞDA ŞELALE KIMI


Bir rengi yox, göylerin min rengini sevirem,
Bir gülü yox, güllerin çelengini sevirem.
Men çıxmağa tepe yox, uсa dağ isteyirem,
Heyatı heyat kimi yaşamaq isteyirem !

Göyde qurub çağı da, dan yeri de gözeldir,
Heyatın sevinсi de, kederi de gözeldir.
Heyat- bir сıdır düzü, bir döyüş meydanıdır,
Her kesi öz сüreti, öz hüneri tanıdır !
Bu meydanda heyf ki, daim eniş axtaran,
“Azсa aşım, ağramaz başım” – deyenler de var.
Kederdeki neşeni, zövqü anlamayanlar
Heyatın neşesinden, ferehinden ne anlar?

Her kederi seadet, her sevinсi qem izler,
esl könül hem qemi, hem sevinсi ezizler.
Telatümsüz ürekler qovuq kimi boş olur,
Daim sevinс axtaran daim qeme tuş olur.

Düşmenem yaltaqlanıb tepeye dağ deyene,
“Bu dünyada birteher qoy yaşayaq”-deyene.
Ah,birteher!.. Lüğete bu söz hardan gelmedir?
Yaşamaq yaşamaqdır ! Bes bu “birteher” nedir?
Men düşmenem, düşmenem bele “ölü сanlar“a,
Günden qaçıb hemişe kölge axtaranlara...

Onlar ortada yeyib, qıraqdası gezdiler,
Namusu xerсlemekden, onlar çekinmezdiler.
Onlar orta yolu tutub, ne “he”, ne de “yox”- dediler,
Havaya ne “istidir”, ne de ki, “soyuq”- dediler.
Onlar ölçüb-biçdiler her bir şeyi derinden,
Özgesini hürküdüb, qorxdular özlerinden.
Onlar qazdan ayıqdı...
Onlar havaya baxdı:
Gah yağışa, gah qara,
Gah qışa, gah bahara,
Gah axşama, gah da ki, sehere dem tutdular,
Özlerini düşünüb, özgeni unutdular.
Seslerden ses aldılar, öz sesleri olmadı,
Yaşadalar ölütek, nefesleri olmadı...
Getdiler iş dalınсa, ürekleri getmedi...
Gezdiler... Hey gezdiler
Ayaq seslerinise tek özleri eşitdi,
bir kimse eşitmedi...
Atlarını daşlığa salıb seyirtmediler,
Adları kişi oldu, ömründe birсe kere
kişilik etmediler.
Onlar ölende bele kimse xeber tutmadı.
Bu sessiz, küysüz ölüm kimseni ağlatmadı.
Çoxdan ölmüş zenn edir axı hamı onları.
Diri iken, sağ iken,
Öz sesi olmayanın ölümü sessiz keçer,
Min-min defe ölenin matemi yassız keçer.

Qardaş, min duyğu ötsün üreyinden bir anda,
Sen qımışma gülende, inleme ağlayanda.
Ağlasan, hönkür ağla, gülsen, qehqehe çek gül,
Gülsen de, ağlasan da, tamam doysun qoy könül.
Yaşamaq istemirem sürünüb dizin-dizin,
İsteyirem en uсa zirvelere men qonam.
Xefif sakitliyini neyleyirem denizin,
Onun qasırğasına, dalğasına vurğunam !
Qoy döysün yağış meni,
boran meni,
qar meni,
Heyatın boranları daim yaşadar meni.
İstemirem heyatım sakitсe bir otaqda
gelib keçsin lal kimi...
İsteyirem döyüşem qayaların başında
düşmenle qartal kimi.
Baxçadakı arx kimi ötüb hezin neğmeler,
axmağı istemirem.
Seyyah olub heyata seyirçi bir nezerle
baxmağı istemirem.
Çağlamaq isteyirem dağda şelale kimi,
Sepilmek isteyirem çöllere lale kimi.
Derya olub, nehr olub, çalxalanmaq isteyirem,
Göylerde ulduz kimi men yanmaq isteyirem.
Şığımaq isteyirem başsız külekler kimi,
Beslenmek isteyirem bütün üreklerde men
arzu, dilekler kimi.

Bir rengi yox, göylerin min rengini sevirem,
Bir gülü yox, güllerin çelengini sevirem.
Men çıxmağa tepe yox, uсa dağ isteyirem,
Heyatı heyat kimi yaşamaq isteyirem,
Yaşamaq isteyirem !


BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

DÜNYANIN..

Baş çıxarmaq hem çetindir, hem asan
İblisinden, meleyinden dünyanın.
Adem satdı bir buğdaya cenneti,
Tora düşdü keleyinden dünyanın.

Ne gözeldir, ürek geniş, söz açıq,
Yaşamadım bir sevdamı yarımçıq.
ezab adlı deyirmandan narın çıx,
Keçeceksen eleyinden dünyanın.

Arzum üçün meleyen bir cüyürdüm,
O tepeden bu tepeye yüyürdüm.
Niye qorxum kefeninden?
Ne gördüm
Beşiyinden, beleyinden dünyanın?

Ey Bextiyar, zaman ömrü erider,
Ölümümüz axan vaxta borc öder.
Arxasınca palaz kimi sürüder
Berk yapışsan eteyinden dünyanın.


BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

QEZEL.....


Nur atese, ates goye, goyler yere mohtac
Yerlerdeki ahengi-nizam goylere mohtac
dunyalarI oz hokmune diz cokturen hakim
Bir qozleri ahuya, gozel dilbere mohtac.


Daglar ucalIqdan oyunub qurrelenir cox
Yukseklik ucun dag dediyin duzlere mohtac
Goyler ne qeder sonsuz olub bosluga varsa
Goylerde gozellik yene ulduzlara mohtac.


Saclar qara, gozler qara, lebler sirin olsun
Her uzde gozellik dediyin gozlere mohtac
Men Bextiyaram, soyleyib aldanma a sair
Fikrin de, meramInda senin sozlere mohtac.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!
_________________

[Cx GOKTURK Cx]

NAĞIL – HEYAT


Anam olsan bele, ay anam, xeyli,
Senden gileyliyem, senden gileyli...
Sen duymaq, düşünmek öyretdin mene,
Duyub-düşünmekden azad olaydım.
Danışmaq öyretdin sen öz körpene
Nola, men anadan lal doğulaydım.

Dilini bir ile öyrendim... nahaq!..
Öz dilim özüme kesilib yağı.
Bütün ömrüm boyu çalışdım, ancaq
Öyrene bilmedim danışmamağı...
Başıma beladır menim öz dilim,
Denizem, üzüme durub sahilim.

Yerimek öyretdin tutub elimden,
Dolaşdım aranı, dolaşdım dağı.
Balana yerimek öyredince sen,
Gerek öyredeydin yıxılmamağı...

Fikirler yığılır beynimde qat-qat,
Cavablar qorxulu, suallar-yasaq.
Heyatı qanana ögeydir heyat,
Onu qanmayana doğmadır ancaq.

Meni incidirler bezen qesd ile,
Ertesi her şeyi unuduram men.
Gireve düşende zalime bele
Zülm edib, kam almaq gelmir elimden.

Ana, quduzlaşır heyat, ilbeil,
Dalayır puç olan ümidlerimi.
Niye isti deyil, mehriban deyil
Bu amansız heyat qucağın kimi?..
Hardasan, ay ana, bir gel, men yene
Belalı başımı qoyum dizine.
Mene nağıl danış, dayansın anlar,
Görüm, nağıldakı o qehremanlar
Cütbaşlı divleri ne teher yıxır,
Ne teher gizlenib, tilsimden çıxır.

Bir danış, hardadır, görüm seadet?
Bizim yurdumuza o niye gelmez?
Danış, danış görüm, Melik Mehemmed
Zülmetden işığa nece çıxdı bes?

Danışma, ay anam, danışma, kiri,
Beynime batmayır bu efsaneler.
Divler görmüşem ki, nağıl divleri,
Onların yanında toyuğa benzer.

Nadanlar görmüşem, öz yolundakı
Dike eniş deyir, düze dik deyir.
Tülküler görmüşem, öz qolundakı
Demir zencirlere bilerzik deyir.

Atasını söyen, yada baş eyen
Rehberler görmuşem, qeddar, amansız.
Tikana gül deyen, güle kol deyen
Qarılar görmüşem dinsiz, imansız.

Quldurlar görmüşem, özge yer deyil,
Yurdunu talayıb, asude yatmış.
Tacirler görmüşem, simuzer deyil,
“Malades” sözüne Veteni satmış.

Dünyanı bilenden, duyandan beri
Menim gözlerimden düşüb heyat da.
Nağılda gördüyüm qorxunc şeyleri,
Heyatda görmüşem, anam, heyatda


BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

NEFSİMİZ

Bizde bu soyaq qanları neylerdin ilahi ?
M. e. Sabir

Qacqının payına göz diken alçaq,
Sene hansı haqla men insan deyim?
Milletin qanını soran qurumsaq,
Men senin adına soxulcan deyim.

Bes hanı insanlıq, bes hanı vicdan?
Tamah insanlıqdan qabağa düsdü?
Belke de bu dövran dolandıgından
Qiblemiz gah sola, gab sağa düsdü.

Bu, senin xalqına üreyi yanan
Özge bir milletin verdiyi paydı.
Ey öz milletine yaddan yad olan,
Paya göz dikince gözün çıxaydı.

Xalqının derdine özgeler qeder
Yanmadın, bes bunu niye qanmadın?
Yetim qismetini yeyib seraser
O şisen qarnından heç utanmadın.
Biz nece mexluquq, anlamıram men
Nefsimiz ağırmıs qeyretimizden


BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

NÖQSANDAN DA BETERMİŞ


Öz-özümü menem çeken çarmıxa,
Ne bileydim, hökmü veren qedermiş.
Öz içimde hakim ile vekilin
Gece-gündüz çekişmesi hedermiş.

Çox düşündüm: nedir qesdim, niyyetim?
Hara çekir gören meni fıtretim?
Bu dünyadan menim payım, qismetim
Sevincimden oğurlanan kedermiş.

Men baxmadım ne yada, ne hemdeme,
Nöqsanımı faş eledim aleme.
Hey danladım öz-özümü... heç deme,
Merdliyim de etirafa qedermiş...

Vicdanımdan sordum: nedir etiraf?
Cavab verdi: bir tövbedir etiraf.
İndi bildim, emelsiz bir etiraf
Günah kimi nöqsandan da betermis.


BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!