GÜLÜSTAN..............

[Cx GOKTURK Cx]

ALUŞTADA METXAN SULTANIN HEYKELİ ÖNÜNDE



emet Sultan,
De, hardadır indi senin ana yurdun?
Sen cebhede Rusiyanı qoruyurdun.
Hemin ölke Veteninden sürgün etdi
milletini.
Tapdaladı namusunu, qeyretini.
O, üzüne güle-güle
Yaxşılığın evezini çıxdı bele
Eşitmişem, bu tehqirden
Sinen olmuş oyuq-oyuq
Senin ana torpağından özüne yox,
Tekce senin heykeline yer verdiler.
Sene senin qan bahanı gösterdiler.
Deyerine diqqet ele,
Alçaldılan şeref, şanın!
Veteninde ucaltdılar
heykelini qehremanın.
Dediler: biz sevirik emetxanı.
Demediler: bu igidi yetişdiren
millet hanı?
O, göydenmi düşdü yere?
Atası kim, anası kim? Milleti ne?
O igidin mehebbeti yox idimi
Veteninden qovduğunuz milletine?
Döşüne cüt ulduz taxıb dediler ki:
“Öz milletin sene yaddır.
Atan da, ana da biz.
Dediler ki, sen yaxşısan,
Atan da pis, anan da pis...”
Heykele bax!
Qezeb yağır baxışından.
Sen dostunla düşmenini
Seçemmedin, ey emetxan!
Sen qezeble ne baxırsan Qerbe sarı?
Dönder, dönder sen Şimala
O qezebli baxışları.
Qerbde deyil, qardaş, senin
Şemaldadır öz düşmenin!
O düşmen ki, torpağına sahib olub
Seni dandı.
“Ay dağ”*da ayılandı.
Nece deyim “qehremansan“
men de sene-
Dostu ile düşmenini seçmeyene?
Senin iti nezerin var.
Yaxşı vuran,
Ancaq niye vurduğunu
Düşünmeyen bir ovçuya benzerin var.
Ateşine öz üreyin hedef oldu,
Şerefsizlik indi dönüb şeref oldu.
Heykele bax! Dayanıbdır ezemetle,
Leyaqetle.
Milletinin şerefini
Qoruyan bir igid kimi.
Döşündeki o ulduzlar
elden çıxan o torpağın evezimi?
emet Sultan,
Sene haram elediler halalını.
Sen tutuşdur heykeldeki qürurunla
Heyatdakı bu halını.
Vallah, billah, yaraşmayır bu qürur sene,
Qanan her kes gülür sene!
Kimdir senin o dünenki qürurunu
Bir quruşa bu gün alan.
... Ey Vetende daşa dönüb yalqız qalan!
Sen döyüşdün
Düşmeninin düşmeniyle nahaq yere.
Döşündeki nişanlardan
Bu gün gerek Veten boyda
Derd göyere, qem göyere!



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

BELKE AYILDIM



Gah Şerqe, gah Qerbe qol-budaq atdıq,
Biz tarix yazmadıq, tarix yaratdıq.
Sizse özünüze hey zaman-zaman
Tarix uydurdunuz şerden, yalandan.
Gerçeyin üzüne boya sürtdünüz,
Böhtanı doğru tek göze dürtdünüz.

Utanmaz üzünle, Balayan, utan
“Bala”dan yaranmış öz soyadından.
Nedir elekçiyan, Demirçiyanlar?
eleye, demire sen ne deyirsen?
Türkü beyenmeyib sen açıq-aşkar
Türkün servetini menimseyirsen?

Ne tez cığırandan çıxıb qudurdun,
Dünenki ağanın üzüne durdun.
Rusun hiylesiyle köçüb İrandan
Bize sığınmaqçın, maska geydiniz.
Penah xan Şuşanı tikdiren zaman
Çaydan daş daşıyan qulbeçeydiniz.
Vaxt keçdi, girdiniz başqa bir dona,
Düşdünüz ağalıq iddiasına.
Guya bu torpağın qesbkarı biz,
esl sahibkarı yalnız sizsiniz.
Tarixin dersleri unudulammaz,
Dünenki nökerden ağa olammaz.
Saxta delillerle yanan bu “ocaq”
Nifret çöpleriyle qalanıb ancaq.
Geydin astarını sen heqiqetin,
Her kelmen uydurma, her sözun qerez.
Türke beslediyin kinin, nifretin
Siqleti çekiye, ölçüye gelmez.
Dşümen kesildiniz haqqa, gerçeye
eslinde olmayan “soyqırım” deye.
Bürüdü dünyanı hay-harayınız.
Quyruq bulamaqda yoxdur tayınız.
Senin tarixinin dolanbac yolu
Yalanla, böhtanla, şerle dopdolu.
Allah ele bil ki, yaradıb seni
Bizim başımıza bela, ermeni !

Hemişe oyaqsan...
sen bu gününe,
Mense keçmişime uydum, bayıldım.
Uydur yalanları, uydur sen yene
Belke qefletimden bir gün ayıldım.
Men öz keçmişimle xumaram hele,
Balayan, sen Allah, meni iynele.
Ele iynele ki. göyneyen ağrı
Mene çoxdan çatıb, hamıya çatsın.
Düşünüb sabahı deyirem, barı
Rehberim oyanıb xalqı oyatsın.


BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

HÖRÜMÇEK TOR BAĞLADI


Tariximiz danıldı,
Uydurma tarix ile kimliyimiz anıldı-
Öz kökünü bilmeyen gözü küllü bu millet
Zamanın yollarında her addımda yanıldıö
Uydurma tarix bizi anamızdan ayırıb,
Yad anadan alınmış belekde qundaqladı.
Özülümüz laxladı.
Bu xalqın tarixini düz bildiren, düz yazan
Tarix kitablarında hörümçek tor bağladı.
Kime deyek derdini bu dövranın, bu günün?
Vezifeye sümsenen,
Vezife kürsüsünün
Birinci pillesinde bu merkezden noxtalandı.
Kişiliyi vardısa, bu anda axtalandı…
Ürekdeki cesaret,
merdanelik,
deyanet
talandı,
tapdalandı.
Meğrur keçmişimizden üzüldü ellerimiz,
Şeref bildik özgeye qul olmağı yoxsa biz?
Her cüre zülmü udduq.
Köleliyi qazanıb, kişiliyi unutduq.
Vicdan, düzlük, heqiqet sürgün oldu bu yerden,
Yaltaqlıq ve xeyanet silahını yağladı.
Cesaret qılıncının ağzı düşdü keserden,
Qebzesinde, qınında hörümçek tor bağladı.

Dilimiz yasaq oldu.
Ruhumuz qelbimizde ebedi dustaq oldu.
Ruhsuz yaşadıqca biz
Vicdanımız, eşqimiz
üzümüze ağ oldu.
Biz belece yaşadıq, yaşamadıq, süründük,
emelimizde deyil, sözümüzde göründük.
Ruhumuz qan ağladı,
Mescid qapılarında hörümçek tor bağladı.

Heqiqet dile geldi,
Dilde ilişdi, qaldı.
Heqiqetin üstüne yalanlar kölge saldı.
Vuruşmadıq, barışdıq
Biz "azadlıq" adlanın bir uydurma nağılla.
Ölen düşüncelerle qelbimiz yas saxladı,
Heqiqeti demekden ele qorxduq…
Ağılla
Heqiqet arasında hörümçek tor bağladı.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

KİROVUN HEYKELİ



O, heykelmi?
Yox, ey dost!..
O, ölkenin sahibi.
Başımızın üstünde
Sıyrılıb qılınc kimi.
Hedeleyir o, bizi.
Deyir menimdir ölke-
Bu göy,
bu yer,
bu deniz!
Başınızı vuraram,
Ayaqlarım altından
Başınızı çekseniz!
Ayağım altındadır
Namusunuz,
arınız.
Başınızı sürüsun
Daim ayaqlarınız.
-Bu düzdür!
Bes neylemek,
Susub oturmaqmı?..
-Yox!
Biz ne qeder yaşayaq
Başımız üstünde yumruq?..
Öz doğma şeherinde
Sen kimin heykelini
İsteyirdin ucala
O heykelin yerinde?
- Koroğlunun,
- Babekin.
- Yox, dostum yox, bilmedin!
Men isterem tarixe
Bu günden de iz qala,
O heykelin yerinde
O heykeli yıxanın
Tunc heykeli ucala...



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

QORXU


Men qorxuram, sen qorxursan,
O da qorxur, bu da qorxur,

Biz qorxuruq.
Teze fikir beynimize gelen kimi
tez qorxuruq.
Başqasından qorxduğumuz bes deyilmiş,
Özümüzden biz qorxuruq!
Qorxu, qorxu!
Bir qurd olub yeyir bizi içimizden,
Ne gözleyir Veten bizden?
İrade yox,
kişilik yox.
Biz qorxuruq,
biz susuruq.
Fikir ölür,
can sustalır,
ürek dönüb,
ruh boğulur.
Qorxu bizim dilimizde kilid olur,
Beynimizde qıfıl olur.
Derd budur ki, bu derdi de
Biz qanırıq, biz bilirik.
Qorxa-qorxa
Özümüz de özümüz üçün
Biz qorxuya çevrilirik.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN

[Cx GOKTURK Cx]

MENIM SEBRİM

Menim sebrim.
Bu sebrime men ne deyim?
Menim sebrim-mütiliyim,
köleliyim !
Atam köle olduğunu heç bilmedi,
"Ağa" kimi ömür sürdü.
Yaşayırdı,
düşünmürdü.
Mense köle olduğumu
Qana-qana, bile-bile
yaşayıram.
Öz-özümü dana-dana,
öle-öle
yaşayıram !
Xöşbextliyim ondadır ki,
Düşmenimin hökmü böyük,
taxtı çürük!
Bedbextliyim ondadır ki,
Menim sebrim
Düşmenimin qüdretinden daha böyük !



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

MÜSAVAT

Zülmetle savaşlarda zefer çaldığı günden,
Qelblerde azadlıq odu yandırdı Müsavat.
Ulduz ve hilal eyle ki, üç renge qovuşdu,
Boz qurdu könüllerde oyandırdı Müsavat.

Meydan oxudu qan çileyen dövrana qarşı,
Her zalime, her nadana, her hedyana qarşı.
Tüğyan eledi eyleki zülm insana qarşı,
Öz heddini zalimlere qandırdı Müsavat.

İlhamını almış o, Veten adlı gözelden,
İman suyunu, çünki o içmişdi düz elden.
Xalq namina haqq namine vuruşlarda ezelden
Ön cergede her tilsimi sındırdı Müsavat.

Önder dedi: - İstiqbal üçün dağ aşalım biz,
İstiqlala, istiqbala daim qoşalım biz,
Bir türk kimi islamlaşa, çağdaşlaşalım biz
Amalına bu xalqı inandırdı Müsavat.

Amalı temiz, meqsedi aydın, üzü ağdır,
en ali meqamlarda qerezlerden uzaqdır.
Tarix şüuru-xalqımı millet yapacaqdır,
Haqqa döneni haqqa tapındırdı Müsavat.

Düzlük şüarı daima çarpışdı yalanla,
Torpaqdan alıb qüdreti, köklendi zamanla.
Cennet edecek amala dönmüş bir imanla
Ünvanı Azerbaycan olan yurdu Müsavat.

BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

TARİX

Bizi ayırdılar menliyimizden,
Millet kökden qopan bir budaq oldu.
Süzüldü yad sesi öz neyimizden,
Keçmişin üzüne indi ağ oldu.

Hele unuduldu Quran da, din de,
Keçib geldiyimiz yollar danıldı.
eridik özgeler, yadlar içinde,
Hünerli, zeferli iller danıldı.

Tarixdir her daşın, qayanın yaşı,
Tarixle bağlıdır insan, yurduna.
Yox ise bir xalqın tarix yaddaşı,
Veten de quruca torpaqdır ona.


BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

YADA ABİDELER UCALDIB DEDİK..


...Yada abideler ucaldıb dedik:
Fehlelik bizimdir, ustalıq senin.
Çox zaman özgeye qulluq eledik
Beyin bizim oldu, eser özgenin.

Nadir de, Qacar da ölkeler aldı,
Veten ucalmadı, özü ucaldı,
Öz doğma yurdunu ayağa saldı,
Şahlar bizim oldu, zefer özgenin.

Saldıq özümüzü özümüz gözden,
Kül ile oynadıq el çekib közden.
Ölkeler nur aldı şefeqimizden,
Güneş bizim oldu, seher özgenin.

Menim servetime cahan göz dikdi,
Servetim, dövletim ona gerekdi.
Babam yer şumladı, babam yer ekdi,
emek bizim oldu, beher özgenin.

Açdı sinesini bize bu torpaq,
Alemi bezeyib lüt olduq ancaq.
Cıdırda çapsaq da hamıdan qabaq,
Hüner bizim oldu, nemer özgenin,
Qızıl bizim oldu, kemer özgenin.


BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

MENDEN XEBERSİZ

Ömrün fesilleri tez başa geldi
Yayı beherlidir, qışı behersiz.
Bir vaxt ayıldım ki, heyden düşmüşem
İller öz atını çapdı yehersiz.

Amal olan yere baş qoyan iller
Toran gözlerime yaş qoyan iller
Ey yaşım üstüne yaş qoyan iller,
Hara qaçırsınız menden xebersiz?

Ey ömür! Görünür artıq sahilin
elin qısaldıqca uzanar dilin.
Ömurden verdiyim yetmiş üç ilin
Zeheri yeterli, balı yetersiz.

Öz çiyin yüküdür her kesin yaşı
Derdi-sirdasıdır, fıkri-yoldaşı
Dönüb xisletime qeher, göz yaşı.
Sevinc de, keder de ötmür qehersiz.

Fikirler selinde axandan beri
Ayıra bildimmi xeyirden şeri?
Tökülmüş ömrümün yarpaq illeri
Bağçası virane, bağı çepersiz.

Könlil o könüldür qoca yaşımda
Fikirler qaynaşır yene başımda
Yene hücumdayam söz savaşmda
Sözüm teperlidir, özüm tepersiz.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

YAZIQ VETEN

Bir ananın övladıyıq biz hamımız
Bizi biri-birimizden ayrı saldı
Meqsedimiz, meramımız.
Beynimizde tağ atınca
Fikirlerin neçe rengli göy qurşağı
Meydan açdı cebhelerin solu, saği.
Kölgelendi, üstelendi
Qan birliyi, can birliyi,
din birliyi.

Cilalandı
fikir,
şüur,
yön birliyi.
Hardan çıxdı qarşımıza qara pişik?
Bu gün biri-birimize
Qatı düşmen kesilmişik.
Bu gün vahid anamızı
here çekir bir terefe.
Kinimizi, eşqimizi
tuşlamırıq bir hedefe.
Olan olub, torba dolub
esl düşmen unudulub.
Amma biri-birimizle didişirik.
Söküb köhne palan içi, gor eşirik.

Ömrüm boyu istemişem
fikirlerin min rengini-
Duyğuların çelengini.
Amma bu gün düşünürem:
Bu fikirler toqquşması
Vetenimin xeyrinemi?
Yox! Savaşlar qarşısına
Siper etmek isteyirem öz sinemi!
Bizim biri-birimize kinimizden
Bulanıbdır dağlardakı serçeşmeler.
Anlamıram bu meqamda
Gerekmidir bir bu qeder çekişmeler?
Sen de övlad, men de övlad,
Sen de insan, men de insan
Doğulmuşuq bir anadan,
Qanda birik, canda birik
Anaraızın xatirine
Bes niye biz bir mexrece gelemmirik?

Atam oğlu, niye qardaş bağındakı
Gülü deyil, kolu gördün?
Öz gözünde tiri deyil,
Qardaşının gözündeki qılı gördün?
İş gücümüz didişmekmi?
Leş üstünde didişerler... Veten leşmi?
Bölünmemiş neyimiz var? O Vetendir!
O, hem sendir, o hem mendir.
Nece bölek meni, seni?
Nece bölek bu Veteni?
Yarı menim, yarı senin?
O, meyveli bir ağacdır
Adı menim, barı senin?

Razısanmı bu bölgüye?
Razısansa, gel, barışaq.
Qarğa kimi leş üstüne gel, darışaq.
Utanıram bu sözümden
efv et meni,
yazıq Veten, yazıq Veten!
Feryad çeken bu ananı düşünen yox!
Öz derdinin ateşine
Qalananı düşünen yox!
Нeг ikisi "menem" - deyir
İqtidara yetişmekden
Ayrı bir şey düşünmeyir-
Coşan qelbler, qızan başlar.
Hakimiyyet davasıdır bu savaşlar.
Vetençin gün ağlamayır
Ne o teref, ne bu teref.
Bu Veteni
Dedesinden ona qalan emlak sayır
Hem o teref, hem bu teref.
Her biri öz peşesinde
Namus ile çalışanlar
Bu Vetenin derdi ile alışanlar
İkisinin arasında
Qalıb ancaq yana-yana
Müfxalifdir hem o yana, hem bu yana.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

İNTİHAR



Senden çörek uman körpelerinin
Üzüne baxmaqdan utandın yeqin.
Sen atıb özünü beşinci qatdan
Keçdin xecaletle keçen heyatdan.

Körpe balalara düsündünmü sen
Kim arxa duracaq senin yerine?
Özü de yetimken bu badbext Veten
Sahib çıxacaqmı körpelerine?

Yazdım elim yandı, yazmadım dilim,
İndi en baha şey namus, ar imis.
Amma bu ölkede en ucuz ölüm
Heyata tüpüren intihar imiş.

Ölen ölümünü ölümden görür
Bu heyat işgence, bu heyat zülüm.
Xalqın sinesinde zaman xıs sürür.
İndi adamları öldürmür ölüm
İndi adamları heyat öldürür.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

QÜRBET-VETEN

Anamız birdirse Veten de birdir
Ne ana, ne Veten iki olammaz.
Qürbetde tapdığın xeyir de şerdir
Qelbin bu xeyirden isıqlanammaz.

Qürbetin xeyrine ay aldanan kes,
Vetenin şerine kim ortaq olsun?
Veteni özüne qürbet sanan kes
Senin anan ölüb, başın sağ olsun!

Hamı heşirdedir güzeranıyla
Ceyran belindedir bir loxma eppek.
Ana yaralıysa, oğul qanıyla
Onun yaraları yuyulsun gerek.

Yediyim, içdiyim derddi, qemdise
Neylemek? Bu ocaq, bu yurd menimdir.
Göz yaşım axan yer qürbetimdise,
Qanım axan yerler, öz Vetenimdir.

Harda olursan ol, qelbin fehmi var
Seni torpaq çeker, seni qan çeker.
Qürbetde Vetençin gözü yaşlılar
Vetenin namine canmdan keçer.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

YUXULUYAM, YUXULU

Boşalıram, dolmuram
Çaşdırmışam sağ-solu.
Axtarıram bulmuram Allaha geden yolu.
Nece çatım men ona?
Şeytan girir min dona.
Dag atır haqq yoluna
Azır Allahın qulu.

Özüm özüme qenim
İçimdedir düşmenim.
Yolumu kesmiş menim
Bağ çeperi, dağ kolu.

Her büte ram olmuram,
Dönüb secde qılmıram.
Daş deyir, ayılmıram
Yuxuluyam, yuxulu.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

BAYRAQ

Torpağım üstüne kölgeler salan
Menim varlığımın cilası-bayraq.
Zeferden doğulmuş
Göytürkden qalan
Qurdbaşlı bayrağın balası bayraq.

Üçrengli bayrağın kölgesinde men
Qaraca torpağı veten görmüşem.
Zefer güllerini dövri-qedimden
Bayraq işığında biten görmüşem.
Bayraq menliyimdir, bayraq kimliyim,
Bayraq-öz yurduma öz hakimliyim.

Harda ecdadımın ayaq izi var,
Bu zefer bayrağım orda dikelsin.
Keçdiyi yerlerde dağlar, yamaclar
Onun hüzuruna salama gelsin.
Tarixden qedimdir, zamandan qoca
Menim bayrağıma sancılan hilal.
Aleme nur saçdı tarix boyunca
Mebedler başma tac olan hilal.

Daim ucalasan! Savas gününde
esger silahıyla seni ten görüm.
Yalnız zefer çalmış şehid önünde
Seni alqış üçün eyilen görüm.



BEXTIYAR VAHABZADE


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!