SABIR RUSTEMXANLI . VETEN!!!

[Cx GOKTURK Cx]

TANIMAQ ISTESEN

Gel tutub el-ele qaçaq bu günden
Qayidaq
Öz usaq keçmisimize.
Utancaq, mehriban
Deli, qüsseli,
Yollari dolasiq keçmisimize.

Dolasiq günlerin six mesesini,
Deysin üzümüze söz-sov budaqlar.
Sindiraq ilk esqin buz süs?sini,
Görek quruyubmu hesret bulaqlar.

Döyek qapisini dostun, yadin da –
Qapilar ayriliq pencesidimie!
Usaqliq yollari qalir yadimda
Yalin ayaqlarin negmesi kimi.

Budaqdan asilib qehqehelerle
Yellenir indi de usaqligimiz.
Qaçariq yanina qemle, qeherle
Ancaq o, bir daha bizi tanimaz.

Eh, öten günlerin her varaginda
Neçe arzu odu alisir belke.
Kendin qiraginda
Qürub çaginda
Sair usaqligim dolasir belke.

Gel gedek, o sene yüz seir desin,
Indi menim tebim ona çatammaz.
Yox dayan,
Gözelsen, seni görmesin,
Uzun geceleri yoxsa yatammaz.
Yigissin qemlerim, toy-düyünlerim,
Düzülsün yan-yana neçe qis-bahar.
Utana-utana, öten günlerim
El verib seninle tanis olsunlar.

Onda taniyarsan meni, ezizim.
Sonra bu günden qaçib gelerik.
Daha sorgu-sual ayirmaz bizi,
Olub-keçenleri yaxsi bilerik.

SABIR RUSTEMXANLI


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

SENIN YAXSILIGIN

Seninle olanda,
Göyler dolanda
Torpaga gözellik yagir ele bil.
Sen olan dünyada her addim basi
Qarsima yaxsiliq çixir ele bil.

Deyisir mese de, çemen de, düz de –
Yoluma düzülür sevinc-çiçekler.
Mene ele gelir hayana getsem
Meni xos dil ile dindirecekler.

Agaclar insantek qaygikes olub
Verib kölgesini mene, dayanib.
Günes de yoluma nur sepsin deye
Yuxu dünyasindan erken oyanib.

Keçir durnalarin qerib qatari,
Göller güzgüsünü tutur üzüme.
Bu gün ele bil ki, dünya dil bilir,
Dasa agic açsan baxar sözüne .

Unutdun bu tenha heyatimi da,
Bulud düzümütek
üzüb getdi qem.
Senin tesirinle ele olmusam
Heç kimden canimi esirgemerem!

Senin yaxsiligin bir yanar vulkan,
Odundan od almaq isteyirem men.
Dünyadan kenara çekilib bir an,
Doyunca aglamaq isteyirem men.

Ürek xos hisselerle dolanda hele
Yaddan da sirin söz ummaq olarmis.
Bir güclü yaxsiliq gursadi ile
Min pislik lekesi yumaq olarmis…

SABIR RUSTEMXANLI


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

KÖHNE HAVALAR ÜSTE" SİLSİLESİNDEN

Hcyderbaba, dünya yatan âünyaâı...
Şehriyar.
Dünya qedim dünyadı,
Karvam yollar üste.
Daş üste gül bitirer
Bar yetirer qar üste.
Hem mizrabdı, hem tardı,
Hem heçlikdi, hem vardı,
Lüt-üryan hökmüdardı
-Bardaş qurub var üste.
Sevinç aşır, derd enir,
Açmır bağlı perdeni,
Deyir teze derdini
Köhne havalar üste...



SABIR RUSTEMXANLI


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

GEDİR-GETSİN, QALIR-QALSIN

Uçub gedek, bu yuvada
Kimler mesken salır-salsın.
Hicran sönmüş duygularda
Qem havası çalır-çalsın.

Ürekdeıı ki, şaxta keçdi,
Çiçeklenmek çetin işdi,
Tale mene ne vermişdi.
-Verdiyim alır-alsın.

Soldu çemen, ötüşdü yaz,
Susdu neğme, qırıldı saz,
Gedene "qal" demek olmaz,
Gedir-getsin, qalır-qalsın!..

SABIR RUSTEMXANLI


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

SAĞ OL, ANA DİLİM!

Yollarım sınandı yad ölkelerde,
Nece yad dodaqda seslendi adım.
Sağ ol, ana dilim, meni heç yerde
Kömeksiz qoymadın, yalqız qoymadın.

Barmağim altında düyme fırlanır.
Londonla, Parisle yanaşı Bakı...
Doğma sözler üçün darıxan hanı?
Deyin, qoy dinlesin; "Danışır Bakı!"

Danışır, açılır ömrün baharı,
Dünyaya men onun qoynundan uçdum.
Menim üreyimin antenalan
Gözel Azerbaycan diline tuş dil.

Döyüşde qılınctek sıynldi qından,
Başımın üstünde bayrağım oldu.
Torpağım ikiye bölünen zaman
Bu dil bölünmeyen torpağım oldu.

Utansın tarixe dellaluq eden,
Tarix qapısına açar sözler var.
Perdeni qaldırsan beş-on kelmeden
Qondarma cildler tar-mar olar.

Bu dilde sevincim, qemim, kederim,
Teze ümidlere açılan seher.
Bu dilin reaktiv teyyareleri
Araz serheddini qıran kelmeler.

İpek neğmelerim gülleba tınazdı",
Qolunu qandalla bağlamaq olmaz.
Bu taydan o taya arxayınıcı keçen,
O taydan bu taya arxayın keçen
Dilin senedini yoxlamaq olmaz,
Sevginin yolunu saxlamaq olmaz!

Sağ ol, ana dilim, ana öyüdüm,
Fuzuli eşqinden divane dilim.
Üreyim başına nefes dermeden
Fırlanıb kül olan pervane dilim.

Hanı Xanım çaylar, hanı bey göller,
Dillerde cüceren yurdun izidir.
Yüz yol yaralanmış doğma kelmeler.
Xalqımın döyüşler xeritesidir.

Ala dağ, Qara dağ... di seç, di ayır,
Dağları basılmaz ordum sanmışam.
Harda birce kelme sözüm yaşayır
Oranı halalca yurdum sanmışam...

Qapılar dalında qoydular seni,
Haq dedin, dabandan soydular seni,
Ancaq mehv olmadın, anam, can dedim,
Ordular sarsıdan Qehreman dilim!

Ömrüm qırılmazdı, yol qınlsa da,
Seninle hemişe men üzüağam.
Bedenim torpağa tapşırılsa da,
Ruhumu men sene tapştracağam,


SABIR RUSTEMXANLI


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

TORPAQ BORCU

İnsanlıq borcun idi,
insana yaxşı olmaq
- Oldun da, olmadın da...
Eybi yox, keçib geder!
Ban birce ağaç ek,
barı birce gül becer!
Barı torpağa borcun
qoy çıxmasın yadından,
Çox uzun yatacaqsan
axı torpaq altında!..

SABIR RUSTEMXANLI


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

HEQİQET

Heqiqet güneşe benzeyir ancaq...
Azacıq üfüqe eyilmeyende.
Dere xelvetleşir, tülkü beyleşir.
Esil heqiqete el yetmeyende
Çiraqlar güneşlik iddiasıyla
Direkler başında taxta eyleşir,
Heqiqet güneşe benzeyir ancaq,
Gecikmez, telesmez... Menzilise bir!
Milyon işıq yana yer üzerinde,
Birce baxışının yerini vermir...


SABIR RUSTEMXANLI


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!

[Cx GOKTURK Cx]

MEN SENİNLEYEM
Saçma düzülen ağ izler kimi,
Yoluna serilen gen düzler kimi,
Ay kimi, gün kimi, gündüzler kimi.
Men seninleyem... Göyler ulduzladi,
zirve qarladı, Ana qayğıyladı,
ağaç barladı, Ürek neğmeyledi,
dağ vüqarladı, Men seninleyem.
Sensiz her nefesim derde boyansm,
Qemclen qisasım var -
Hele dayansın!
Yollar ha uzansın, hesret ha yansın...
Men seninleyem!

SABIR RUSTEMXANLI


NE MUTLU TURKUM DIYENE,
TURK IRKI SAGOLSUN!