İNANÇ ÖZGÜRLÜĞÜ MÜ YOKSA???

[Ayban Toygar]

Din özgürlüğü hususun da dile getirilmesi gereken gizlenen gerçeklerin de ortaya çıkarılması gereken her daim önemli bir husus olmuştur. Özgürlük anlayışının toplumsal bir beklenti olmasının nedenlerini farklı pencerelerden bakarsak farklı sonuçların çıkması neticesinden daha iyi anlaşılmaktadır.

İnanç özgürlüğünü isteyen kesimlerin, tahlil edildiği anda görülecek olan şudur ki isteklerin ne denli farklı olduğudur. Özellikle ülkede inanç özgürlüğü isteyen kesimleri belirlemek gerekir; şu şekilde bir sınıflamaya tabii tutulabilinir: Bunlardan ilki, Ülkücülerin ve Milli görüşçülerin şeriat taraftarlığı diğeride Alevilerin inançsal beklentileri...

Bu kesimlerinin inançsal özgürlük istemleri aynı kategoride yerleşse de görülecek o ki, taban tabana zıt çelişkiler çıkacak ortaya...Kısaca özetler olursak, bir tarafta İslam'ı hayatın her alanında toplumun tümün de yaşatmak isteyenlere karşı diğer tarafta inançsal farklılıklar nedeniyle kendilerine dayatılan Sünni geleneğinin dışında kendilerine has ibadet isteyen kesim.

Görüldüğü gibi inanç özgürlüğü istemi aslında toplumun tümüne karşı hitap eden bir husus değil; toplum kesimlerince bütün toplumu etkileyecek istekdir.

İnanç özgürlüğü istemine eğer ki şöyle Cumhuriyetin ilk yıllarında bakarsak bugün kü durumada ayna tutmuş oluruz. Cumhuriyet yönetim şekline geçtiğimiz yıllarda, asırlardır Türk milletinin geri kalmasına yol açan etkenlerin bir bir imha edildiğini gördüğümüz süreçte; siyasi arenada olduğu kadar toplumun her kesimini kapsayan olaylara neden olmuştur. Toplum muhalefetinin isteği gene aynı olan inanç özgürlüğü istemiydi. Kurulan siyasi partiler tek farkla Atatürk den ayrılıyordu bu da gene bahsettiğim inanç özgürlüğü meselesi.

Bunun altın da gizli bir şeriat isteminin yattığını, aklı çalışan herkes bilir. Zaten Türkiye Cumhuriyetinin bırakın inançsal özgürlük beklentisini daha tam anlamıyla ''laik'' bir ülke demek bile zordur. Şunu açıkça söylüyorum ki Ramazan ayında geceleri davul çalınması toplumun kesimlerinin toplumun tamamına dayattığı bir zorlamadır. Gene aynı şekilde bir siyasi simge(ayrıca Türban, hristiyanlardan müslümanlara geçmiştir ve bunun ayrıntılarına girilmeyecek) olan anadolu Türk kadının'da geçmişi olmayan Türban diye bahsedilen ''sıkmabaşın'' değil kamusal alan dışında kullanılması var olan siyasi direktifin Atatürk Cumhuriyetine meydan okunmasından ve şeriat zorlamasından başka bir şey olmayıp ardından da hani şu günlerde moda olan bir söz vardırya ''mahalle baskısı''nı peşinden getirmektedir.

Ülkeye zaten laik bir ülke demenin, halen zor olduğunu söylemiştik. O halde bu inanç özgürlüğü istemi de ne oluyor? Evet, inanç özgürlüğü istemi şeriat isteminden başka bir şey değildir. Cumhuriyetin ilk yılların da ki kurulan partilerin bu istek sebebiyle kapatıldığını biliyoruz. Şimdiki Ülkücüler ve Milli görüşçülerinde isteğinin bu yönde olması, 1920'li yıllarda kapatılan partilerin istemleri ile örtüşmesinden anlaşılacağı üzere, Atatürkün kapattığı partilerin uzantısı olmaları nedeniyledir.