Türkün atası

[Tagay]

TÜRK ‘ ÜN ATASI Pus ve sis dolu bir Kasım gününün sabah saatlerinde görevini tamamlayıp ayrıldı aramızdan . Türk Milleti’nin,yoksulluk, sefalet ve acı dolu günlerinde sunulmuş bir armağan gibiydi Anadolu’ya . Yıllar var ki görmemişti bu topraklar böylesine cesurunu , böylesine baştan başa vatan , millet sevgisiyle dolu olanını.Görmemişti bu halk kendini değil halkını düşünenini , bu sebeple kulak verdi çağrısına ;erkeği , kadını , genci yaşlısı…Ata’sının gözlerindeki inanç yeterdi elde kalanı da feda edip , düşman üstüne yürümeye.Öyle de yaptılar :paslanmış bir tabanca , belki dededen kalma bir tüfekle ,kazmalarla , küreklerle yürüdüler ölümün üzerine , beşikte kalan bebeklerinin göz yaşlarına bakmadan .Onlar içindi çünkü yapılan ,bağımsız bir gelecek içindi… “Ben size savaşmayı değil ; ölmeyi emrediyorum “dediğinde mavi gözlü insan , anladılar nasıl savunulacağını vatanın ; namusun , dinin , dilin ve geleceğin nasıl korunacağını anladılar.Bir tek canları vardı , bir tek davaları ,bir tek vatanları ve bir tek önderleri..Vereceklerdi canlarını , sürdüreceklerdi davalarını ,kurtaracaklardı vatanlarını ve önderlerine verdikleri sözü tutacaklardı

[Tagay]

İzmir'in dağlarında çiçekler açar Altın güneş orda sırmalar saçar Bozulmuş düşmanlar yel gibi kaçar Yaşa Mustafa Kemal Paşa yaşa Adın yazılacak mücevher taşa İzmir dağlarına bomba koydular Türk'ün sancağını öne koydular Şanlı zaferlerle düşmanı boğdular Kader böyle imiş ey garip ana Kanım feda olsun güzel vatana İzmir'in dağlarında oturdum kaldım Şehit olanları deftere yazdım Öksüz yavruları bağrıma bastım Kader böyle imiş ey garip ana Kanım feda olsun güzel vatana Peygamber kucağı şehitler yeri Çalındı borular haydi ileri Bozuldu çadırlar kalmayın geri Yaşa Mustafa Kemal Paşa yaşa Adın yazılacak mücevher taşa Türk oğluyum ben ölmek isterim Toprak diken olsa yatağım yerim Allah'ından utansın dönenler geri Yaşa Mustafa Kemal Paşa yaşa Adın yazılacak mücevher taşa