TÜRK'ÜN SEVGİSİ

[BİLGEKURT]

TÜRK'ÜN SEVGİSİ

Dünyaya igidlik doğan anadı,
Yolu gündoğandan, günbatanadı.
Ünvanı yer adlı bir vatandı,
Bir Ay sevgisidi, bir Gün sevgisi,
TÜRK'ün sevgisi.

Tanrı Dağları'ndan enip gelipdi,
Bozgırda bozgurda dönüp gelipdi.
O yurddan bu yurda dönüp gelipdi
Hicran sevgisidi, sürgün sevgisi,
TÜRK'ün sevgisi.

Göyden endiğinden göylere zamin,
Könlünde Tanrı var, dilinde amin.
Dünyaya birinci gelen Adem'in,
İlkin sevgisidi, TÜRK'ün sevgisi

Yahşı bah, bu gal'a TÜRK gal'asıdı,
Bütün gal'aların ilk gal'asıdı.
Basılmaz, yenilmez Erk Galası'dı.
Erk'in sevgisidi, TÜRK'ün sevgisi.

Tarihe sepilen izi böyüktü,
Orda da, burda da TÜRK oğlu TÜRK'dü.
Ele Türklüğü de dünyaya görkdü,
Görkün sevgisidi, TÜRK'ün sevgisi.

Adem'le Havva'nın gördüğü yaşda,
Başında derd de var, derdnen savaş da,
Namusu nefsinden yuharı başda,
Börkün sevgisidi, TÜRK'ün sevgisi.

Tanrı Dağları'ndan enip gelipdi,
Bozgırda Bozgurd'a dönüp gelipdi.
O yurddan bu yurda dönüp gelipdi
Bir yurd sevgisidi, TÜRK'ün sevgisi.
Bozgurd sevgisidi, TÜRK'ün sevgisi.
Gorgurd sevgisidi, TÜRK'ün sevgisi.

MEHMET İSMAİL

[BİLGEKURT]

ORHUN

Goynunda yeniden doğulum, Orhun,
Özümü oduna goy yahım gelim.
Batım sularına boğuldum, Orhun,
Gurdnan gıyamete galmağım gelip.

Hani sahilinde gurduğum saray?
Zaman atlı bilmir, piyada bilmir.
Bulag çağlarına gayıtmır her çay,
Her budag köküne gayıdabilmir.

Bu Tanrı Dağları laldı mı, Orhun?
Ne ürek gızdıran, ne sır veren yoh.
Gısas gıyamete galdı mı, Orhun?
Daha sularına nezir veren yoh.

Eyilip önünde bir oğul kimi,
Goy hopsun canıma her gara gorhun.
Amma icaze ver, gümüş pul kimi,
Atım üreyini suyuna, Orhun.

Yohsa sıyrılmısan, Orhun'um, ohdan?
Ya güneş nurunda gümüş tiyesen?
Seni ahtarırdım, men seni çohdan,
Sen de gelişimi duydun deyesen.

Geldim zamanları salıp ayagdan,
Babamın saldığı o yurd hardadı?
Bozgırlar gözüme deyir bayagdan,
Ruhumun sahibi bozgurd hardadı?

De, hardan almısan, Orhun, bu adı?
Açır sırlarını Babur hele de.
Min ildi başına galan TÜRK atı,
Mongol çöllerinde çapır hele de.

Deme bura hara, oğul, sen hara?
Düşüp yaddaşımın izine geldim.
Asırdan asıra üzü bahara
Tanrı Dağları'nın özüne geldim.

Bu sırrın fargına vardıg hansımız,
Özü olmayanın sözü yohuymuş.
Orhun yazıları, alın yazımız,
Deme, yazılana pozu yohuymuş.

MEHMET İSMAİL