Moskoflarla yapılan iktisadî anlaşma gereğince, memleketimizde kuracakları yedi tesisten biri votka fabrikası olacakmış.

Evet, akıllara durgunluk verecek bir haber ama doğru: Votka fabrikası...

Kalkınma için Moskoflar'dan bile medet umulduğu bir sırada, sanki kalkınmaya faydası varmış gibi bir de votka fabrikası kurmaya kalkışmak, kalkınma düşüncesiyle, milletle eğlenmekten başka bir şey değildir. Bu ahmakça davranışın, geri kalmamızı domuz eti yememeye bağlayan kızıl budalanın hezeyanından hiçbir farkı yoktur.

Memleketimizde içkinin her türlüsü kanunî ve kaçak olarak bol bol yapılır ve sarhoşluk ayyuka çıkarken bir de votka fabrikası yapmak millî sağlığın mezarına bir kazma daha vurmaktan başka nedir ki?

Büyük bilgin ve sosyalist plâncılara göre belki bu fabrika döviz sağlamak için kurulacaktır. Votka fabrikası kurulursa onu satın almak için dışarıya para vermeyeceğimiz ileri sürülecektir. Votka ithal etmeyelim derseniz tabiî bunun da insan haklarına, demokrasiye, belki de anayasaya aykırı olduğu ileri sürülecektir. Hariciyecilerimiz ise bu fabrika sayesinde Türk-Moskof dostluğunun gelişeceğini iddia edeceklerdir.

Fabrikalarımızın halka yazın bira, kışın rakı yetiştiremediği doğrudur. Bizde bu hovardalık varken bir değil, on votka fabrikası ürünün de içilip tüketileceği muhakkaktır. Fakat hükümetlerin vazifesi milletin sağlığını baltalamak değil, aksine korumaktır. Devlete para sağlıyor diye hükümet votka satarken cahil esrar kaçakçılarına ahlâkı, fazileti nasıl anlatacağız?

Henüz vakit varken bu tasarıdan vazgeçilmeli, onun yerine faydalı bir tesisin kurulması için Moskoflarla yeniden pazarlığa girişilmelidir. Her ne kadar onların Türkiye'de en istekle yapacakları şey bu ise de, onları bundan caydırmak hükümetin elindedir. Ama mutlaka halkı zehirlemek gerekiyorsa hiç olmazsa bizim Tahtacılarla anlaşarak onların büyük bir ustalıkla yapıp su gibi içtikleri etersiz rakıyı memlekete yaymak, böylelikle yoksul Tahtacıları biraz bolluğa kavuşturarak onların orman tahribatını önlemekte sayısız millî menfaatler vardır.

Duyurulur...

Ötüken, 25 Haziran 1966, Sayı. 30